tag:blogger.com,1999:blog-5434595765253953082011-07-08T13:49:38.407+04:00for all and for you .....မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.comBlogger581100tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-87122784308907716842011-01-31T14:39:00.004+03:002011-01-31T14:59:43.453+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/TUai56BQLwI/AAAAAAAAAKk/ZVqr1A_6WKw/s1600/320ff295ccb992c971d67ba2e9c81769428b6a39.jpeg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/TUai56BQLwI/AAAAAAAAAKk/ZVqr1A_6WKw/s200/320ff295ccb992c971d67ba2e9c81769428b6a39.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568317105000951554" /></a><div style="text-align: justify;">Blog ကို လွည့္မၾကည့္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အရမ္းဖိစီးတဲ့ Pressure တစ္ခု ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့ဒီ ေနာက္ပိုင္းမွာ စိတ္ဓါတ္လဲပ်က္၊ ဘာမွလဲ လုပ္ခ်င္ ကိုင္ခ်င္စိတ္မရွိပဲ အခ်ိန္ေတြကို ျဖဳန္းေနခဲ့မိတယ္။ အခုေတာ့ ဒါေတြဟာ အတိတ္မွာ က်န္ခဲ့ပါၿပီ။ စိတ္ကို အႏုိင္ယူႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္။ အခုဆိုရင္ေတာ့ အဆင္ေျပေနပါၿပီ။ ေနတတ္ေအာင္လဲ ေနေနပါၿပီ။ အၿပံဳးေတြထဲမွာ အသက္ပါဖုိ႔ေတာ့ အခ်ိန္ယူရဦးမယ္။ ဘယ္အရာကိုမွ လက္ေလွ်ာ့အရွံဳးေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ -ျပင္းထန္ေသာ ဆႏၵရွိသူသည္ ဘယ္ကိစၥမဆုိ မၿပီးသည္ မည္သည္မရွိ- တဲ့။ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လားဗ်ာ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခုေျပာခ်င္တာကေတာ့ မၾကာခင္မွာ အင္တာနက္နဲ႔ ေဝးရာေနရာကို သြားရပါေတာ့မယ္။ ဘဝရဲ့ ေလွကားထစ္တစ္ခုကို ေက်ာ္ျဖတ္ရပါေတာ့မယ္။ ဒါေၾကာင့္ Blog ကို ဆက္လုပ္ဖုိ႔ အေျခအေနမေပးေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို ႏုတ္ဆက္တာပါ။ အစဥ္အၿမဲ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစလုိ႔လဲ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။ Blog ေရးစဥ္ကာလက ဝင္ေရာက္အားေပး ဖတ္ရႈခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးနဲ႔ ခ်စ္သူကိုလဲ အရမ္း အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘဝရဲ့ မွတ္တိုင္ေလး တစ္ခုအေနနဲ႔ က်န္ရစ္ခဲ့လုိ႔လဲ စိတ္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း ၾကည္ႏူးေနရမွာပါ...။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-8712278430890771684?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-41925984045681635102009-05-02T10:15:00.004+04:002009-05-02T10:29:04.340+04:00ကြ်န္ေတာ္ ေမာင္မုိးေသာက္(ရွမ္းေလး) စာတမ္းေတြတင္၊ စာေမးပြဲေတြ ေျဖေနရပါသျဖင့္ Blog စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚမွ ခတၱခဏ ေပ်ာက္ေနပါဦးမယ္ ခင္ဗ်... လာလည္ အားေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကို တအားပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ကိုယ့္ဆီကို လာလည္ၿပီး ကိုယ္က ျပန္လုိက္မလည္ႏုိင္တဲ့ အတြက္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားကို တအားကို အားနာပါတယ္.... ဆက္ရန္ ပို႔စ္ေလးကို အားခ်ိန္ရွိတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ဘာသာျပန္ၿပီး တင္ေပးပါ့မယ္... Cbox မွာ ႏုတ္ဆက္ အားေပးၿပီး သတိတရနဲ႔ ေမးသြားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကို ဧည့္ဝတ္ မေက်သလိုလဲ ခံစားေနရပါတယ္... အေနာ္ ေမာင္ရွမ္းေလး စာေမးပြဲဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားတုိ႔ရဲ့ ရန္သူေတာ္ႀကီးကို ေက်ာ္လႊားၿပီးရင္ ေႏြးေထြးေဖာ္ေရြတဲ့၊ ခံစားခ်က္ေတြ ညီတူၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရွိေသာ Online ေပၚမွာ Blog ဆက္ေရးပါ့မယ္... အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေန႔ရက္ေလး ျဖစ္ပါေစ... :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4192598404568163510?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-69811391312570643832009-04-21T21:46:00.003+04:002009-04-21T21:55:00.777+04:00အရမ္းေအးတဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီည တစ္ညေပါ့။ လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ လူေတြကေတာ့ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ျဖစ္ေအာင္ အေႏြးထည္ အထူႀကီးေတြ၊ လည္စည္းပုဝါ (မာဖလာ) ေတြပတ္ၿပီးေတာ့ သြားလာေနၾကတယ္။ ဒီေန႔ ေတာ္ေတာ္ကို ေအးတယ္။ ျပဴတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို ေငးေနမိတယ္။ လမ္းေပၚမွာ လူေတြက အစက္ ေသးေသးေလးေတြ လႈပ္ရွား ေနသလိုပဲ။ ဟိုဘက္ သြားလုိက္ ဒီဘက္ သြားလုိက္နဲ႔ေလ။ ေႏြးေထြးေနတဲ့ အခန္းထဲကေန ကြ်န္မ သူတုိ႕ကို ၾကည့္ၿပီး သနားေတာင္ သနားလာတယ္။ သူတုိ႔ ဒီအခ်ိန္ထိ အိမ္ မျပန္ႏုိင္ၾကေသးပဲ ဘယ္ေတြ သြားၿပီး ဘာေတြ လုပ္ေနပါလိမ့္ေနာ္။ မနက္ထိမ်ား ေလွ်ာက္သြား ေနၾကမလား မသိဘူး။<br />“အိမ္ ျပန္ရေတာ့မယ္ေဟ့၊ ငါ့ဘဲဘဲေလး ခမ်ာ ေစာင့္ေနရွာေတာ့မွာပဲ…”<br />နပ္စ္မေလး တစ္ေယာက္ရဲ့ အသံကို ၾကားလုိက္ရတယ္။ ဟုတ္သားပဲ။ အလုပ္ခ်ိန္ ၿပီးေတာ့မွာပဲ။<br />“လံုးဝ မတရားဘူးဟာ။ ဒီလိုမ်ဳိး ဗယ္လင္တုိင္းေန႔ မွာေတာင္ အိုဗာတုိင္ (အခ်ိန္ပို)က ဆင္းရေသးတယ္။”<br />“အမယ္… နင္ကမွ ကံေကာင္းေသးတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆုိရင္ ေစာင့္မယ့္သူ ဘယ္သူမွ မရွိရွာဘူးဟဲ့။”<br />“နင္ ေဒါက္တာ စမ္းစမ္းထြဏ္း ကိုေျပာတာလား?”<br />နားပါးလြန္းတဲ့ ကြ်န္မကလဲ အဲဒီအသံေတြကို ၾကားျဖစ္ေအာင္ ၾကားလိုက္ေသးတယ္။<br />“နင္ မွတ္မိတယ္မလား။ အရင္ႏွစ္က ဒီေန႔မွာေလ ေဒါက္တာစမ္းစမ္း အရမ္း ေသြးပ်က္ခဲ့တာေလ။”<br />“ေအး… ငါသိတာေပါ့။ ေဒါက္တာစမ္းစမ္း အဲလိုမ်ဳိး ျဖစ္တာ အရင္က တစ္ခါမွ မေတြ႔ခဲ့ဖူးဘူးဟယ္။ သူသနားပါတယ္။ ”<br />သူတုိ႔ ေျပာေနတာ ကြ်န္မ အေၾကာင္းပါလား။ အရင္ႏွစ္က အျဖစ္အပ်က္ေတြ…။<br />အင္း… သူတုိ႕ေျပာတာ မမွားပါဘူး။ အရင္ႏွစ္က ဒီေန႕မွာ ကြ်န္မ အရမ္း ေသြးပ်က္ခဲ့ရတယ္။<br />“နင္ကလဲဟယ္…။ ဘယ္လို ေျပာလုိက္တာလဲ။ ငါေတာ့ သူ႔ကို အရမ္းသနားတာပဲ။ ငါ့ရည္းစားသာ ငါ့ မ်က္စိေရွ႕မွာ ေသသြားတယ္ ဆုိရင္ ငါေတာ့ ရူးမွာပဲ။”<br />“တိုးတိုး ေျပာဦးဟဲ့။ သူ ရွိေနေသးတယ္။ မျပန္ေသးဘူး။ ၾကားသြားပါဦးမယ္ဟယ္။”<br />သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ အရမ္းကို ေနာက္က်သြားပါၿပီ။ ကန္႔လန္႔ကာ အကြယ္မွာ ရွိေနတဲ့ ကြ်န္မက သူတုိ႕ ေျပာတာေတြကို အားလံုး ၾကားၿပီးသြားပါၿပီ။<br />“ေဒါက္တာ.. ဒီမွာ ဘာလုပ္ ေနတာပါလဲရွင္။ ဘာမ်ား လိုအပ္လို႔လဲ မသိဘူးရွင့္။”<br />အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အခန္းထဲကို ဝင္လာတဲ့ တျခား နပ္စ္မေလး တစ္ေယာက္က ကြ်န္မကို ေမးလုိက္တာပါ။<br />ကြ်န္မ အေၾကာင္းေျပာေနတဲ့ နပ္စ္မေလး ႏွစ္ေယာက္ဟာ ကြ်န္မ ရွိေနတာကို သိသြားေလာက္ၿပီ။ သူတုိ႔ေတြ ရွက္သြားလို႔ မ်က္ႏွာေလးေတြ နီရဲသြားတာပဲ။ ကြ်န္မက ဒီအခန္းထဲမွာ ရွိေနေၾကာင္း သူတုိ႔ကို အသိမေပးခ်င္ပါဘူး။ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ထြက္သြားခ်င္တာေလ။ အခုေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ သူတုိ႔ သိသြားၾကၿပီ ထင္တယ္။<br />“ေအာ္… ကြ်န္မ အိမ္ျပန္မလို႔ ျပင္ဆင္ေနတာပါ။ အလုပ္ ဆင္းေတာ့မယ္ေလ။”<br />ကြ်န္မ ဘာမွမသိ၊ မၾကားသလို ဟန္ေဆာင္လိုက္တယ္။<br />“ေဒါက္တာက အလုပ္ကို အရမ္း ႀကိဳးစားတာပဲ။ အခုက ေဒါက္တာ့ တာဝန္ခ်ိန္ေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီ။ ေဒါက္တာေရ… ဟတ္ပီး ဗယ္လင္တုိင္းေဒးေနာ္…။”<br />ကြ်န္မ ျပန္ေတာ့မယ္ဆုိလို႔ ခုနက ဝင္လာတဲ့ နပ္စ္မေလးက ႏုတ္ဆက္ေနတာေလ။ <br />“ဟတ္ပီး ဗယ္လင္တုိင္းေဒးပါကြယ္။”<br />ကြ်န္မ ျပန္ႏုတ္ဆက္ လုိက္တယ္။ ခုနက ကြ်န္မအေၾကာင္း ေျပာေနတဲ့ နပ္စ္မေလး ႏွစ္ေယာက္ ကေတာ့ သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္နဲ႔ အခန္းထဲက ထြက္သြားေလရဲ့။<br />အိမ္ျပန္ဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။ ခုနက သူတုိ႔ ေျပာတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ ကြ်န္မကို လာေစာင့္ ႀကိဳေနမယ့္သူ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ ကိစၥမရွိပါဘူး။ အိမ္မွာ အစာေတာင္းဖုိ႔ ေစာင့္ေနမယ့္ ကြ်န္မရဲ့ ေၾကာင္ေလးက အိမ္ေပါက္ဝမွာ ကြ်န္မကို ႀကိဳေနမွာ ေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။<br />အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မကို ေစာင့္ႀကိဳေနတဲ့ ေၾကာင္ေလး ပူစီကို ျမင္လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ကြ်န္မ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ေပါက္ဝေရာက္လာတဲ့ ပူစီေလးရဲ႕ ညွဳိးငယ္ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းအစံုေၾကာင့္ သနားသြားခဲ့တယ္။ သူေတာ္ေတာ္ ဗုိက္ဆာေနၿပီ ထင္ပါရဲ့။ ဘယ္ေလာက္ပဲ နာက်င္ ဝမ္းနည္းေနပါေစ။ ေၾကာင္ေတြက မငိုတတ္ဘူး။ အဲဒါ လူနဲ႔ ကြာျခားခ်က္ပဲ။<br />“ပူစီေလး… လာ..လာ.. မီွမွီ… ဒီမွာ ႏြားႏုိ႔ လာေသာက္၊ လာ… မေသာက္ရင္ ထုလုိက္မွာေနာ္။”<br />ပူစီေလးက မီးေညာင္… လို႔ ေအာ္ေနပါေလေရာ။ အဲဒီလို ေအာ္တာက ကြ်န္မရဲ႕ တင္းၾကပ္တဲ့ စည္းကမ္းေတြကို မႀကိဳက္ဘူးလို႔ ေျပာေနသေယာင္ေယာင္။ ပုန္ကန္ခ်င္တဲ့ မ်က္လံုးအစံုနဲ႔ ကြ်န္မကို ၾကည့္ေနတယ္ေလ။ အဲဒီလို ၾကည့္တဲ့မ်က္လံုးေတြ…..။ အို… သူ႔ မ်က္လံုးေတြေပါ့။ သူ႔ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ တပံုစံထဲပါပဲ။ သူ႔ကို သတိရသြားတဲ့ ကြ်န္မရဲ့ စိတ္အစဥ္က ဟိုးအတိတ္ဆီကို လြင့္ပ်ံ႕သြားေလရဲ့….<br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">(ဆက္ရန္...)</span><br /><div style="text-align: left;"><br />(ႀကိဳးစားၿပီး ဘာသာ ျပန္ထားတာေလးပါ... ဆက္လက္ ေဖာ္ျပသြားပါ့မယ္...)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6981139131257064383?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-66113979296682245542009-04-21T21:08:00.008+04:002009-04-21T21:31:13.074+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Se4B9W7yPxI/AAAAAAAAAKE/nL5PdJhLkw8/s1600-h/padauk.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 155px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Se4B9W7yPxI/AAAAAAAAAKE/nL5PdJhLkw8/s200/padauk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327197562865860370" border="0" /></a>ရင္ထဲက သႀကၤန္ ဆိုတဲ့ အတိုင္းပါပဲ… တကယ္ပဲ ရင္ထဲမွာပဲ ရွိေနခဲ့တာေလ… အျပင္မွာ ေပ်ာ္ခြင့္ မရခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ… ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သႀကၤန္ဆုိရင္ ေပ်ာ္တာပါပဲ… ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ အားလံုး အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ၾကတာပါပဲ… ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္… ကေလးလူႀကီး အားလံုး ေပ်ာ္ၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္သစ္ကူး ပြဲေတာ္ဟာ ကမာၻမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တစ္ႏိုင္ငံပဲ ရွိတယ္ေလ… ဒီႏွစ္ အေတာအတြင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သႀကၤန္ဆုိရင္ ရုံးပိတ္ရက္ရွည္ ပိတ္ေပးတာလဲ အရမ္း ေကာင္းပါတယ္… မိသားစုေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ဘုရားဖူး ထြက္ႏုိင္သလို၊ ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္ လုပ္ဖုိ႔လဲ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီး ရပါတယ္… ေျပာရမယ္ဆုိရင္ သႀကၤန္မွာ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတာ၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြကို ေတြ႔ရတာ၊ စံုလုိ႔ပါပဲ… ေျပာလို႔ေတာင္ မကုန္ပါဘူး… ကြ်န္ေတာ့ အေတြ႔အႀကံဳေလး တစ္ခု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံက ဒီႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသား ဆရာ၊ ဆရာမနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးရဲ့ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ေတြ၊ ပြဲေတာ္ေတြ အေၾကာင္း ေျပာျပရင္ သႀကၤန္ကို အရမ္း စိတ္ဝင္စားပါတယ္… စတုဒီသာ ေကြ်းတယ္ဆိုတာ၊ လူႀကီးသူမ ေတြကို ေခါင္းေလွ်ာ္ ေရခ်ဳိး ျပဳစုေပးတယ္ ဆိုတာ၊ ႏွစ္သစ္ကူးကို အတာ ေရေလာင္းတယ္ ဆုိတာေတြကို အရမ္း သေဘာက်ၾကပါတယ္… ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္ အေၾကးေတြကို သႀကၤန္ေရက ေဆးေၾကာ ေပးလုိက္တယ္ဆုိတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ယဥ္ေက်းမႈကို အရမ္း သေဘာက်ေနၾကတယ္… အရမ္းကို idea ေကာင္းတာပဲလုိ႔ ေျပာၾကတယ္… ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေရေလာင္း သြားၾကတယ္ေလ… ဟားဟား... ဒီႏွစ္ သႀကၤန္ေတာ့ ေရမစိုေတာ့ဘူးလုိ႔ ထင္ထားတာ… စိုလုိက္တာမွ ရႊဲသြားတာပဲ…. (Blogger သယ္ရင္း ေမာင္ႏွမမ်ားလဲ ေလာင္းသြားၾကလုိ႔ အြန္လုိင္းေပၚမွာ ရႊဲသြားေသးတယ္…) တကယ္ပါပဲ… ရင္ထဲက သႀကၤန္လဲ အနဲနဲ႔ အမ်ားေတာ့ ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္… ျမန္မာႏုိင္ငံ ကိုေတာ့ အရမ္း သတိရတာေပါ့ေနာ္… အေဝးေရာက္ ျမန္မာမ်ားလဲ ျပန္ခ်င္ရွာ ၾကမွာပဲလုိ႔ ေတြးမိပါတယ္… ေအးေဆးေပါ့ေနာ္… အခုေတာ့ ခဏ ေအာင့္ထား လုိက္ၾကဦးေပါ့… ျပန္ေရာက္ရင္ ကဲလုိ႔ရမွာပါ… ဟုတ္တယ္မလား….<br /><br />(<a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://htaewarcho.blogspot.com/">မထည္ဝါခ်ဳိ</a>ေရ… tag ထားတာၾကာၿပီ… အခုမွ ေရးေပးတဲ့ အတြက္ ေနာက္က်သြားတဲ့ အတြက္ ခြင့္လြတ္ ေပးပါခင္ဗ်ာ… မအားတာနဲ႔၊ ေနမေကာင္း ျဖစ္တာနဲ႔၊ ခရီး ထြက္သြားတာနဲ႔ အခုမွ ေရးျဖစ္လုိ႔ပါ… blogger ေမာင္ႏွမခ်င္း ခင္လုိ႔ ေရးေပးတာ… ေနာက္က်လုိ႔ ေဆာရီးပါေနာ္… ပိေတာက္ပန္း ပံုေလးကို <a href="http://www.blogger.com/www.google.com">Google</a> ကေန ရွာထားတာပါ...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6611397929668224554?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-89221136800970653732009-04-02T15:21:00.005+04:002009-04-02T15:29:04.002+04:00<a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://laminnge2028.blogspot.com/">ကိုႀကီးနဲ႔ငယ္ေလး</a>က tag လုိက္ျပန္ၿပီဗ်ဳိ႕….. ဘာအေၾကာင္းလဲ ဆုိေတာ့ မနက္ခင္းမွာ ဘယ္လို ႏိုးထလာသလဲတဲ့…. ဘယ္လို ႏိုးထလာသလဲ ဆုိေတာ့ ဒီလိုပါ… အိပ္္ခ်င္ မူးတူးနဲ႔ ႏုိးလာတာေပါ့ဗ်ာ… ဟီးဟီး…. အလကားေနာက္တာပါ… ဒီလိုပါ…. ကြ်န္ေတာ္က ေက်ာင္းတက္ေနတာ ဆိုေတာ့ မနက္ ေစာေစာ ထရပါတယ္… အရမ္း ဆိုးပါတယ္… ထခ်င္ဘူးဗ်… စေနနဲ႔ တနဂၤေႏြက လြဲရင္ေပါ့ေနာ္… က်န္တဲ့ ရက္ေတြမွာက ေက်ာင္းသြားဖုိ႔ကို ေစာေစာထရတာကိုး… နာရီ သံပတ္ျမည္တဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ နားထဲမွာ ဗံုးကြဲသလို ခံစားရေရာ… စေနနဲ႔ တနဂၤေႏြမွာက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မဒီမုိးေသာက္နဲ႔ အြန္္လုိင္းမွာ ေတြ႔ၾကတယ္…. G-talk ေျပာၾကတယ္… အလြမ္း သယ္ၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ… အဟဲ… (သူက ျမန္မာႏုိင္ငံကေန အြန္လုိင္း တက္ပါတယ္...) သူလာတဲ့ အခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ့ဆီမွာ မနက္ ေစာေစာပဲ ရွိေသးတယ္… ဒါေပမယ့္ အဲဒီရက္ေတြ မွာေတာ့ ဘယ္ေလာက္ ေစာေစာ ကြ်န္ေတာ္ ႏိုးေနတယ္… ထူးဆန္းတယ္ေနာ္… မနက္ဆုိရင္ စိတ္က အလိုလုိပဲ ႏုိးလာတာ… ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္က အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာ… ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ မဒီမုိးေသာက္က အာဘြားနဲ႔ ႏႈိးတာကို ခံခ်င္လုိ႔… အဟီး… (<a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://laminnge2028.blogspot.com/">ကိုႀကီးနဲ႔ ငယ္ေလး</a>တို႔လိုေလ… :P)<br /><br />ဒါက ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လုိ ႏုိးထလာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးပါပဲ… အခု ကြ်န္ေတာ့္ အျမင္ေလးကို ေျပာျပခ်င္လုိ႔ပါ… ကိုႀကီးနဲ႔ငယ္ေလးက tag လာေတာ့ ဘာကို စဥ္းစားမိလဲ ဆုိတာေလးပါ… ႏိုးထလာျခင္းနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့ေနာ္… က်န္းမာေရး ရႈေထာင့္ကပါ… လူတစ္ေယာက္ဟာ မနက္ ေစာေစာ ထသင့္ပါတယ္… ဒါ့အျပင္ အိပ္ေရးလဲ ဝေအာင္ အိပ္သင့္ပါတယ္… ေစာေစာ ထႏုိင္ဖုိ႔ ေစာေစာ အိပ္သင့္တယ္ေလ… ေစာေစာထ၊ ကိုယ္လက္ သန္႔စင္၊ ၿပီးေတာ့ အစား မ်ားမ်ား စားေပး၊ ညေနစာ ေလွ်ာ့စား… ဒါေလးေတြကို ပံုမွန္ေလး လုပ္ေပးမယ္ဆုိရင္ မနက္တိုင္း မနက္တုိင္း ႏိုးထလာတဲ့အခါ စိတ္လက္ ၾကည္လင္ၿပီး ေခါင္းရွင္းရွင္းနဲ႔ အလုပ္သြားတဲ့ သူေတြ အတြက္လဲ အလုပ္အတြက္၊ ေက်ာင္းတက္ရမယ့္ သူေတြ အတြက္လဲ ေက်ာင္းစာအတြက္ စသျဖင့္ေပါ့ေနာ္၊ စိတ္ၾကည္ ေခါင္းၾကည္ေနရင္ ဖိအား ကင္းကင္း စိတ္လက္ ရွင္းရွင္းနဲ႔ သြားလာ လႈပ္ရွား ႏုိင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ့္ အျမင္ေလးကို တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္…<br /><br />(<a style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://laminnge2028.blogspot.com/">ကိုႀကီးနဲ႔ငယ္ေလး</a>ေရ… ဒီပို႔စ္ေလးကို ခင္မင္မႈ မ်ားစြာျဖင့္ ေရးေပးပါတယ္ေနာ… )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-8922113680097065373?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-29178294440273878682009-04-01T19:55:00.005+04:002009-04-01T20:28:52.891+04:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">A</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">pril Fool’s Day</span> ျဖစ္ေပၚလာတာနဲ႔ ပတ္သတ္ေသာ သမိုင္းေၾကာင္းက တိတိက်က် ရယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခရစ္ သကၠရာဇ္ ၁၅၈၂ခု ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ နဝမေျမာက္ ခ်ားလ္စ္ဘုရင္ လက္ထက္မွာ ျပကၡဒိန္ကို ေျပာင္းလဲ လုိက္တာကေန အစ ျပဳတယ္လုိ႔ ဆိုရမွာပါ။ (ျမန္မာလို အယူ ဆုိရင္ သကၠရာဇ္ ၿဖိဳတယ္လုိ႔ ေခၚမယ္ ထင္ပါတယ္။) ဘယ္လုိ ေျပာင္းလဲ လုိက္သလဲ ဆိုေတာ့ မတ္လ (၂၅) ရက္ေန႔ကေန ဧၿပီ (၁) ရက္ေန႔အထိ (ႏွစ္သစ္ကူး ကာလ) ကို ဇန္နဝါရီလ (၁) ရက္ေန႔ကို ေရႊ႕ေျပာင္း လုိက္တာပါပဲ။<br /><br />အဲဒီ ေခတ္ကာလက ဆက္သြယ္ေရး စနစ္ေတြက ယေန႔ေခတ္လုိ မဟုတ္ေတာ့ ေႏွးေကြးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕ေသာ လူမ်ားက ဒီလို အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္သြားတာကို ႏွစ္အေတာ္ ၾကာျမင့္တဲ့အထိ သတိ မထားမိၾကဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ တခ်ဳိ႕ေသာ အစြန္းေရာက္ လူမ်ား၊ ဘုရင့္ အမိန္႔ကို ဖီဆန္ခ်င္ၾကတဲ့ သူမ်ားကေတာ့ ဒီအေျပာင္းအလဲကို လက္မခံခဲ့ဘူး။ ႏွစ္သစ္ကူးကို ဧၿပီ (၁) ရက္ေန႔မွာပဲ က်င္းပဖုိ႔ ဆႏၵရွိၾကတယ္။ ဒီအေျပာင္းအလဲကို လက္ခံၾကတဲ့ သာမန္ ျပည္သူ လူထု ေတြကေတာ့ အစြန္းေရာက္ၿပီး လက္မခံ ဆန္႔က်င္ ခ်င္ၾကတဲ့ သူမ်ားကို “အရူးမ်ား” လုိ႔ ေလွာင္ေျပာင္ ခဲ့ၾကတယ္။ ေခၚေဝၚ သမုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ စ စရာ ေနာက္စရာ အျဖစ္သာ ျမင္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ လူေတြဆီကို တကယ္ မက်င္းပေပမယ့္ က်င္းပသေယာင္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ပါတီဖိတ္စာေတြ၊ က်ီစယ္ထားတဲ့့ ဟာသေတြကို ဧၿပီ (၁) ရက္ေန႔မွာ ပို႔ေပးၿပီး အရူးလုပ္ထားတဲ့ စာတုိေတြ၊ စကားေတြနဲ႔ စ ေနာက္ ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ စေနာက္ခဲ့ၾကၿပီး ရယ္ေမာခံ လူတစ္စုကို “<span style="color: rgb(153, 0, 0);">poisson d’avril</span>” ၊ “<span style="color: rgb(153, 0, 0);">April fish</span>” လုိ႔ ေနာက္ေျပာင္ ေခၚေဝၚ ခဲ့ျပန္တယ္။ “<span style="color: rgb(153, 0, 0);">April fish</span>” ဆိုတာက ႏုံႏုံအအ ငါးငယ္ေလးေတြဟာ အလြယ္တကူ အဖမ္းခံ ရတတ္သလို အရူး လုပ္ခံရသူ ေတြဟာလဲ စ ေနာက္ ခံရတတ္တယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာကို ဘယ္လို ေဖာ္ျပသလဲဆုိရင္<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> April Fool’s day</span> မွာ စၾက ေနာက္ၾကတဲ့ စာရြက္ ေလးေတြရ့ဲ ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ ငါးငယ္ ပံုေလးေတြ ဆြဲထည့္ ေပးလုိက္တာပါပဲ။ (အခုေခတ္မွာေတာ့ ခင္မင္တဲ့ သူေတြကိုပဲ စၾက ေနာက္ၾကေတာ့တာ မ်ားပါတယ္။)<br /><br />အဲဒီလိုမ်ဳိး ေနာက္ေျပာင္ က်ီစယ္မႈေတြက စၿပီးေတာ့ ဧၿပီလရ့ဲ ပထမဆံုးေန႔မွာ အရူးလုပ္တာ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ ဒီလုိ အေလ့အထဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ပ်ံ႕ႏွ႔ံသြားၿပီး ၁၈ရာစုမွာ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံနဲ႔ စေကာ့တလန္ ႏုိင္ငံေတြမွာ စတင္ ျပဳလုပ္ ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ အဂၤလိပ္နဲ႔ ျပင္သစ္တုိ႔ရ့ဲ လက္ေအာက္ခံ ကိုလိုနီႏုိင္ငံ ေတြကိုလဲ ပ်ံ႕ႏွ႔ံ သြားခဲ့တယ္။ ဒီပ်ံ႕ႏွံ႔မႈမွ စတင္ၿပီးေတာ့ အျခားေသာ ႏုိင္ငံေတြမွာ ဧၿပီလ (၁) ရက္ေန႔မွာ ေနာက္ေျပာင္ က်ီစယ္ၿပီး စၾက ေနာက္ၾကတဲ့ ေန႔ရက္ေလး ျဖစ္လာတဲ့ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">April Fool’s Day</span> ဆိုၿပီး ေပၚေပါက္လာတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(လူတုိင္းဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာဆုိရင္ ႏွစ္သက္ၾကတယ္၊ စိတ္ၾကည္ႏူးၾကတယ္ ဆိုတာ သိသာေစတဲ့ အခ်က္ တစ္္ခ်က္ကို ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိလုိက္တယ္လုိ႔ မထင္ဘူးလားခင္ဗ်ာ….) </span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SdOVHYfWdoI/AAAAAAAAAJ0/DWkkXPWzmHY/s1600-h/1114724wcpagh7oin.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 135px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SdOVHYfWdoI/AAAAAAAAAJ0/DWkkXPWzmHY/s200/1114724wcpagh7oin.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319759538920257154" border="0" /></a><br /><br />- <a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.april-fools.us/history-april-fools.htm">ဒီေနရာေလး</a>က စာပိုဒ္ေလး တခ်ဳိ႕ကို အလ်ဥ္းသင့္သလို ဘာသာ ျပန္လုိက္တာပါ... အဆင္အေျပဆံုး ျဖစ္ေအာင္ တတ္ႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစား ထားပါတယ္... -<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-2917829444027387868?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-86227070922200785352009-04-01T11:55:00.007+04:002009-04-01T12:50:49.013+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SdMfaeGYTrI/AAAAAAAAAJs/GgLt4u66zCo/s1600-h/Calling+on+phone.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 139px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SdMfaeGYTrI/AAAAAAAAAJs/GgLt4u66zCo/s200/Calling+on+phone.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319630124471570098" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">သတင္းေကာင္းေလး တစ္ခုပါ... ဘယ္ႏုိင္ငံကေန မဆို ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဖုန္းေခၚလို႔ရတဲ့ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">website</span> ေလးပါ...<br />စမ္းသပ္ၾကည့္ၾကပါဦး...<br />ဖုန္းနံပါတ္ေလးကို ရိုက္ထည့္ၿပီး ေခၚရုံပါပဲ...<br />ရက္ကေတာ့ အကန္႔အသတ္နဲ႔တဲ့ဗ်ာ...<br />ဒီေန႔ပဲ ေျပးၿပီး ဆက္လိုက္ၾကရေအာင္....<br /><span style="font-size:130%;"><a style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://www.all-channel.com/ac/news/news.aspx?NewsID=941&amp;NewsType=new_tech">ဒီကို </a></span>ဝင္လုိက္ေနာ္... :P</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-8622707092220078535?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-19404097271831373352009-03-27T23:44:00.014+03:002009-04-02T15:26:12.369+04:00ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္သြားတာက သူငယ္ခ်င္း <a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://moekhar.blogspot.com/">မုိးခါးေလး</a> tag လုိက္လုိ႔ပါ…. ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ေလးကို စျမင္ျမင္ခ်င္း သေဘာက်မိပါတယ္… ေရးခ်င္စိတ္နဲ႔ ဘာေရးလုိက္မယ္ ဆုိတာလဲ ျဖစ္လာတယ္… ဒါေပမယ့္ မအားလုိ႔ အခုမွ ေရးရတာပါ…. မအားဘူး ဆိုတာထက္ ကြန္ျပဴတာကို ကလိလိုက္လုိ႔ အစအဆံုး ျပန္လုပ္ေနရတာနဲ႔ အခုမွ ျပန္ေရးႏုိင္တာပါ… ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ဘယ္သူေတြမ်ား ဝါသနာတူမလဲ မသိဘူး… တူတဲ့သူ ရွိရင္ ေျပာေနာ…<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ဝါသနာေလးမ်ား အေၾကာင္းကေတာ့ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး မရွိပါဘူး… ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ ခ်ဴခ်ာခဲ့တယ္… အဲဒါေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ အၿမဲတမ္း က်န္းမာေနေအာင္ အားကစား လုိက္စားတယ္… ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ ဝါသနာေတြကို ေျပာရမယ္ဆုိရင္ အားကစားကို နံပါတ္တစ္ အေနနဲ႔ ေျပာရမွာပါ… အားကစားကေတာ့ အကုန္နီးပါး ကစားပါတယ္…. ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ေပါ့… ေဘာလံုးကန္၊ ေရကူး၊ ပင္ေပါင္ရိုက္ (စားပြဲတင္ တင္းနစ္)၊ Body Fitness နဲ႔ တခ်ဳိ႕ အားကစားနည္းေတြပါ ကစားျဖစ္တယ္… ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေက်ာင္းတက္တံုးက ေဘာလံုး နဲနဲပါးပါး ကန္ျဖစ္တယ္…. အဓိက ေဆာ့ျဖစ္တာေတာ့ ပင္ေပါင္ရိုက္တာပါပဲ… ေတာ္ေတာ္ စြဲစြဲလမ္းလမ္းကို ေဆာ့ျဖစ္ခဲ့တာ… အခုထိလဲ ေဆာ့ေနတံုးပါပဲ... ပင္ေပါင္ဘက္ (Racket)ကို သြားေလရာမွာ ယူသြားတာ အခုထိပါပဲ… အခု အေဆာင္မွာလဲ ပင္ေပါင္စားပြဲခံု ရွိေနေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ အႀကိဳက္ေပါ့ဗ်ာ… ညေနဘက္ေတြမွာ ပင္ေပါင္ရိုက္တယ္… ၿပီးေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္ ကိုယ္လက္ လႈပ္ရွား နဲနဲပါးပါး ေဆာ့ေပးတယ္… ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ကုကၠိဳင္းမွာ ေရသြားကူးျဖစ္တယ္… အသင္း ဝင္ထားေတာ့ ေရကူးရတာ အဆင္ေျပတယ္ေလ… အားကစားသာ ဝါသနာပါတာ ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး…<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Sc0_NHBJOrI/AAAAAAAAAJk/DidccxwTUNM/s1600-h/Table-Tennis-256x256.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Sc0_NHBJOrI/AAAAAAAAAJk/DidccxwTUNM/s200/Table-Tennis-256x256.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317976229449120434" border="0" /></a>ေနာက္ထပ္ ဝါသနာတစ္ခုက နဲနဲဆန္းတယ္ဗ်… ဒီလုိ ဒီလုိ…. အလွေမြး ငါးေလးေတြကို ေမြးရတာ… ကြ်န္ေတာ္ကေလ ငါးကန္ ၾကည္ၾကည္ေလးထဲမွာ ေရေမွာ္ပင္ေလးေတြထည့္၊ ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးေတြ၊ ခရုေလးေတြ၊ ဖန္ေဂၚလီ လွလွေလးေတြ ထည့္ၿပီး အလွဆင္၊ ၿပီးေတာ့ ေအာက္ဆီဂ်င္ေပးတဲ့ စက္ကေလးတပ္ၿပီး ငါးေလးေတြ ကူးခတ္ေနတာကို ၾကည့္ရတာ အရမ္း စိတ္ခ်မ္းသာတယ္… ၁ဝတန္း ေျဖၿပီးေတာ့ အိမ္မွာ ငါးေမြးတာကို အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ ေပးၿပီး လုပ္ခဲ့တယ္… ေမြးခဲ့တဲ့ ငါးေတြလဲ အမ်ားႀကီးပဲ…. ေရႊငါး၊ ေအာ္စကာ၊ ေဒါင္းငါး၊ Fighter, Lucky Fish, Tiger, Red Tail, Discuss စံုေနတာပါပဲ… မွတ္မိသေလာက္ ေရးလုိက္တာ… မမွတ္မိတာေတြ ရွိေသးတယ္… မွတ္မွတ္ရရ အိမ္မွာ ငါးေမြးကန္ (၈)ကန္ွရွိတယ္…. အခုေတာ့ အဘိုးက ထားစရာေနရာ မရွိလို႔ ေရာင္းစားလုိက္ၿပီတဲ့… :( အဲဒီအခ်ိန္တံုးက ၁ဝတန္းေအာင္ရင္ ကြန္ျပဴတာ သင္တန္းတုိ႔ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းတုိ႔ ေခတ္စားလို႔ လုိက္တက္ၾကတာေပါ့… ကြ်န္ေတာ္လဲ ပါတယ္ေလ… သင္တန္းမွာ သင္တာေတြကို စိတ္ဝင္စားတာ မဟုတ္ဘူး… သင္တန္းၿပီးရင္ အနီးအနားမွာရွိတဲ့ အလွငါးေမြးဆိုင္ကို ေျပးဖုိ႔ပဲ စဥ္းစားေနတာ… ဟားဟား… ငါးေမြးတာနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ စာအုပ္ စာတမ္းေတြလဲ ရွာဖတ္တယ္… အခုထိ အိမ္မွာသိမ္းထားတံုးပဲ… Lucky Fish ဆိုတာကို ၾကားဖူးၾကမလား မသိဘူး… အဲဒီငါးက ေစ်းႀကီးတယ္ေလ… ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းလိုခ်င္ခဲ့တာ… ဝယ္ဖုိ႔လဲ မတတ္ႏုိင္ဘူး… အဲဒီေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိေတာ့ အေကာင္ေပါက္ေလး ေရာင္းတဲ့ ဆုိင္ကို လုိက္ရွာတာေပါ့… ေတြ႔ေတာ့ ေစ်းက ကြ်န္ေတာ္ တတ္ႏုိင္တဲ့ေစ်း… စုထားတဲ့ ပိုက္ဆံေလးေတြနဲ႔ ဝယ္လုိက္တာ…. အေကာင္ေလးက လက္ညဳိး ေလာက္ပဲရွိမယ္… ေစ်းသြားတဲ့ အေမနဲ႔ အေဒၚေတြကို ငါးေလးကို ေကြ်းဖုိ႔ ပုဇြန္ဆိတ္ ေသးေသးေလးေတြ မွာရတာလဲ အေမာပါပဲ… ေနာက္ပိုင္း အိမ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ မရွိတဲ့အခါ ငါးေတြကို အစာေကြ်းဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ့္ အေဖက တာဝန္ယူေပးပါတယ္… သူလဲ နဲနဲဝါသနာပါတယ္ေလ… ေနာက္ပိုင္းမွာ Lucky Fish က ေတာ္ေတာ္ အေကာင္ႀကီးလာတယ္… အစာေကြ်းဖုိ႔ ငါးကန္နား အေဖလာရင္ ငါးက ေပ်ာ္ေနတာပဲလုိ႔ အေမကလဲ ေျပာတယ္… ငါးေမြးရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ကရိကထမ်ားပါတယ္.. ဒါေပမယ့္လဲ ငါးကန္ ၾကည္ၾကည္ေလးကို ျမင္လုိက္ရရင္ စိတ္ကို ေအးခ်မ္းသြားတာပဲ… အဲဒါက ငါးေမြးတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဝါသနာေပါ့...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Sc087Wx57wI/AAAAAAAAAJM/_5ArYJijZJ0/s1600-h/photo1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 166px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Sc087Wx57wI/AAAAAAAAAJM/_5ArYJijZJ0/s320/photo1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317973725419269890" border="0" /></a><br />ေနာက္တစ္ခုက စာဖတ္တာ…. ေတြ႔သမွ် စာအုပ္ အကုန္ဖတ္တာပဲ… ငယ္ငယ္တံုးက ဦးေလး တစ္ေယာက္က အလုပ္ တာဝန္နဲ႔ နယ္ေျပာင္းရေတာ့ သူ႔စာအုပ္ ေသတၱာႀကီးကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အိမ္မွာ ထားခဲ့တာ… ဘယ္ေျပာ ေကာင္းမလဲ… ေကာင္းေကာင္း ေမႊတာေပါ့… အကုန္ ဖတ္ပစ္လုိက္တယ္… ေနာက္ပိုင္းမွာလဲ စာအုပ္ေတြကို ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္… အခုေတာ့ ျမန္မာ စာအုပ္ေတြ မရွိတဲ့ေနရာ ေရာက္ေနရတယ္… ကြန္ျပဴတာနဲ႔ ဖတ္လုိ႔က အဆင္မေျပဘူး… ၾကာၾကာဖတ္ရင္ ေခါင္းမူးလာေရာ… အဲဒါေၾကာင့္ စာဖတ္ခ်င္လုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျမန္ျမန္ ျပန္ရပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေနတာ… (မဒီမုိးေသာက္နဲ႔ ေတြ႔ခ်င္တာလဲ ပါတာေပါ့… :P)<br /><br />အခု ေျပာျပတာေတြက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ အဓိက ဝါသနာေတြပါ… တျခား ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ လုပ္တာေတြ ရွိေသးတယ္… ဥပမာ- ကြန္ျပဴတာတုိ႔ ဘာတုိ႔ေပါ့… တျခားေတာ့ ထူးထူးျခားျခား မရွိပါဘူး… က်န္တာေတြကေတာ့ သာမာန္ပါပဲ… ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ထင္တာ တစ္ခုေတာ့ ေျပာျပမယ္ေနာ္… ကိုယ္ ဝါသနာ ပါတာကို လုပ္ေနရရင္ စိတ္ ခ်မ္းသာတယ္ဗ်…. ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္… လက္ခံမလား မသိဘူး… အဟီး…<br /><br />(အဓိက ဝါသနာကို မေျပာလုိက္ရဘူး... ေမ့တတ္ပံုကေလ.... သီခ်င္း နားေထာင္ရတာကို အရမ္း ႀကိဳက္တယ္လို႔ ေျပာမယ္ဆိုၿပီး ဘယ္လို က်န္ခဲ့မွန္း မသိဘူး... သီခ်င္းဖြင့္ၿပီး စာရိုက္ေနတာေတာင္ ေမ့ျဖစ္ေအာင္ ေမ့သြားေသးတယ္... :P သီခ်င္းေလး နားေထာင္ ေနရတာကို ႀကိဳက္တာ... ျမန္မာသီခ်င္းေရာ အဂၤလိပ္ သီခ်င္းေတြပါ အားလံုး နားေထာင္ျဖစ္တယ္... သီခ်င္း အမ်ဳိးအစား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ႀကိဳက္တယ္... အခု ေလာေလာဆယ္မွာ သီခ်င္းေလးေတြနဲ႔ ေဆြးေနတာေပါ့ဗ်ာ...)<br /><br />ဒီပို႔စ္ေလးျမင္ရင္ သူငယ္ခ်င္း <a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://moekhar.blogspot.com/">မိုးခါးေလး</a> ေက်နပ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္… ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ဝါသနာေလးေတြကို ေျပာျပထားတာပါ…. :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1940409727183137335?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-14563861453924055622009-03-21T21:47:00.006+03:002009-03-21T21:59:02.527+03:00ဒီပို႔စ္ေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္ Blog ရဲ႕ (၅ဝ)ျပည့္ပို႔စ္ေလးပါ… ဒီလို (၅ဝ)ျပည့္မွာ မွတ္မွတ္ရရနဲ႔ အက်ဳိးရွိတာေလး တင္မယ္လုိ႔ စိတ္ကူးေနတံုး ကြ်န္ေတာ့္ ခ်စ္သူဆီက စာေရာက္လာပါတယ္… စာထဲမွာ ဓမၼဒါန စာရြက္ပိုင္းေလး ပါလာပါတယ္… သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေဝမွ် ေပးႏုိင္ေအာင္ အဲဒီ စာရြက္ပိုင္းေလးကို မိတၱဴ (၁ဝ)ေစာင္ ကူးေပးလာတာပါ… စာထဲမွာ ပါလာတဲ့ ဓမၼဒါန စာရြက္ပိုင္းေလးထဲမွာ ေရးထားတဲ့ “သစၥာျပဳဆုေတာင္း” ေလးကို ျပန္ကူးၿပီး ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေဝမွ်လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္…<br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သစၥာျပဳဆုေတာင္း</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာကသံုးပါး၌ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြား အလို႔ငွာ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ခ့ဲပါ၏…</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္သည္ ေလာကသံုးပါး၌ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါတို႔၏ ခ်မ္းသာျခင္း အက်ဳိးငွာ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့ပါ၏…</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာဝက သံဃာေတာ္သည္ ေလာကသံုးပါး၌ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါတို႔၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အလုိ႔ငွာ ပြင့္ထြန္း ေပၚေပါက္ခဲ့ပါ၏…</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- ဤသို႔ မွန္ကန္ေသာ သစၥာစကားကို ဆုိရေသာ အက်ဳိးအားေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ အခက္အခဲ မွန္သမွ်၊ အတိုက္အခံ မွန္သမွ်၊ အမႈအခင္း မွန္သမွ် ေအာင္ျမင္ရ၍ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္ခ်မ္းသာျဖင့္ စီးပြားဥစၥာ တစ္ေန႔တစ္ျခား တုိးတက္ရပါလုိ၏ အရွင္ဘုရား…</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဓမၼဒါန - မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး) ႏွင့္ မဒီမိုးေသာက္</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1456386145392405562?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-86094074174546170902009-03-15T10:03:00.005+03:002011-01-31T15:02:00.082+03:00“ဖြားခမ္း… ဖြားခမ္းခ်က္တဲ့ဟင္းက…. ေကာင္းလဲ မေကာင္းဘူး…”<br />“သား… ဖိုးရွမ္း… သား ထမင္း စားေတာ့မလုိ႔လား သား”<br />“ေၾသာ…ဟုတ္ကဲ့ဗ်… စားေတာ့မလားလုိ႔….”<br />“သား… ဖြားခမ္း ေျပာျပမယ္ေနာ္… ေသခ်ာနားေထာင္ ဟုတ္ၿပီလား…”<br />“ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ေတာင္ယာလုပ္တဲ့ ရွမ္းသားအမိ ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ ဆင္းရဲၾကရွာတယ္။ တစ္ေန႔လုပ္မွ တစ္ေန႔စားရတာ။ ေန႔တိုင္း သားျဖစ္သူက ေတာင္ယာသြား၊ အေမျဖစ္သူက ခ်က္ျပဳတ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ လုပ္စရာ ရွိတာေတြ လုပ္ရတယ္။ ပင္ပန္းတာေပါ့ သားရယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာေတာ့ သားျဖစ္သူက ေတာင္ယာက အျပန္ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေမျဖစ္သူကို ေျပာတယ္။ သူ ဝက္သားဟင္း တအား စားခ်င္ေနတယ္တဲ့။ အဲဒါ အေမ ခ်က္ေပးပါဦးတဲ့။ မစားရတာလဲ ၾကာၿပီတဲ့။ အဲဒီေတာ့ အေမက စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ေတာင္ေပၚမွာ ဝက္ကသားက မရႏုိင္ဘူးေလ။ ရြာထဲ သြားဝယ္မွ ျဖစ္မွာ။ သြားဖို႔ကလဲ ေဝးေနေတာ့ ဝယ္ဖို႔ကလဲ အဆင္မေျပဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အေမက သားကို ေျပာလုိက္တယ္။ မနက္ျဖန္ သား စားခ်င္တဲ့ ဝက္သားဟင္းထက္ ေကာင္းတာ စားရေစမယ္ေပါ့။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္သားတဲ့။ ဘာလဲဆုိေတာ့ အေမ့ကို ကတိ တစ္ခုေတာ့ ေပးရမယ္သားတဲ့။ အဲဒါက သား မနက္ျဖန္မွာ ဗိုက္တအားဆာမွ ထမင္းစားရမယ္။ သား ကတိ ေပးႏုိင္လားတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ သားကလဲ ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ကတိေပးလုိက္တယ္။ သူ တအားဆာမွ စားမယ္ေပါ့။<br />ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္တစ္ရက္ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာ အေမက ေစာေစာထ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး သားအတြက္ ထမင္းထုပ္ ျပင္ေပးတယ္။ သားျဖစ္သူ ေတာင္ယာ သြားခါနီးမွာ ထမင္းထုပ္ လွမ္းေပးၿပီး ကတိကို မေမ့ဖို႔လဲ ေသခ်ာ မွာလုိက္တယ္ေလ။ ဒီလိုနဲ႔ သားဟာ ေတာင္ယာမွာ တမနက္လံုး အလုပ္လုပ္တာေပါ့။ ေနျမင့္လာေတာ့ ဗိုက္ဆာလာတယ္။ သူ႔အေမကို ေပးထားတဲ့ ကတိေၾကာင့္ သူ ဖြင့္မစားေသးဘူး။ ေနပိုျမင့္လာေတာ့ ပိုဆာလာၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာလဲ သူ မစားေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေနမြန္းတည့္လာၿပီး ေတာင္ယာလုပ္ေတာ့ ပင္ပန္းတာရယ္ေၾကာင့္ ဗိုက္က တအားကို ဆာလာေရာ။ သူ အရမ္းကို ဆာေနၿပီဆိုတာ သိလုိက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႔အေမကို ေပးထားတဲ့ ကတိအတုိင္း အခုအခ်ိန္မွာ စားေတာ့မယ္လို႔ ေတြးၿပီး ထမင္းထုပ္ကို ဖြင့္လုိက္တယ္။<br />ထမင္းထုပ္ထဲမွာ ပါလာတဲ့ဟင္းက ဝက္သားမဟုတ္ဘူး။ ခရမ္းသီးႏွပ္နဲ႕ ပဲပုတ္ေထာင္း ႏွစ္မ်ဳိးပဲ။ ဒါေပမယ့္ သားက အဲဒီအခ်ိန္မွာ တအားဆာေနၿပီ။ ဝက္သားလဲ သူ သတိမရေတာ့ဘူး။ သူ႔အေမ ထည့္ေပးလုိက္တဲ့ ဟင္းႏွစ္မ်ဳိးနဲ႔ ထမင္း စားလိုက္တာ အကုန္ပဲ။ တအား စားေကာင္းတာေပါ့။ ခရမ္းသီး ခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ ပဲပုတ္ေထာင္း စပ္စပ္ေလးက ခံတြင္း ၿမိန္ေစတယ္ေလ။ အဲဒီ ထမင္း တစ္နပ္က သူ႔အတြက္ တအားကို စားေကာင္းခဲ့တာ။<br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သားက အေမကို ေျပာတယ္။ အေမ ခ်က္ေပးလုိက္တဲ့ ဟင္းက စားေကာင္း လုိက္တာဗ်ာေပါ့။ ဝက္သားဟင္းနဲ႔ေတာင္ မလဲႏုိင္ဘူးတဲ့။<br />အေမက အဲဒီအခါမွာ သားကို ေျပာေရာ။ သား… ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဟင္း ေကာင္းေကာင္း၊ မေကာင္းေကာင္း ဆာမွသာ စားလိုက္ပါသား၊ တအားေကာင္းတဲ့ ထမင္း တစ္နပ္ျဖစ္လာေရာ သားေရ… တဲ့။”<br />“ကဲ… သား… ဖုိးရွမ္းေလး… ၾကားတယ္ေနာ္သား… အခု သား တအား မဆာေသးလုိ႔ ျဖစ္မယ္… ခဏေနမွ စား။ ဟုတ္ၿပီလား။”<br />“ဒါဆုိ သားကို ဝက္သားေရာ၊ ခရမ္းသီးေရာ၊ ပဲပုတ္ေရာ ခ်က္ထားေပးၾကည့္ၾကည့္…. က်က္ရင္ လာစားမယ္ေနာ္…”<br />“ေရာ္… ဒီကေလးႏွယ္… ငါစိတ္ညစ္တာေရာ….”<br />“:P….”<br /><br /><br />ငယ္စဥ္က ေမြးမိခင္ႏွင့္ မျခား ေကြ်းေမြးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ သြန္သင္ေပးၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ဆိုးသမွ် ခံခဲ့ေသာ ေမတၱာႀကီးမားလွတဲ့ ဖြားေလးမ်ားျဖစ္ေသာ ဖြားခမ္း၊ ဖြားညႊန္႔၊ (ဖြားေမ၊ ဖြားသိန္း) တို႔ကို ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါ၏။ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးၿပီး တတ္အားသမွ် ေက်းဇူးဆပ္ပါ၏။<br /><br />(ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ရွမ္းျပည္ ေလသံနဲ႔ ေျပာသလိုမ်ဳိး ေရးထားပါတယ္… ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာ တစ္ေနကုန္ ထုိင္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈ နည္းေတာ့ စားမေကာင္း ျဖစ္ေနၾကတဲ့ တခ်ဳိ႕ေသာ Blogger ကိုကို၊ မမမ်ား၊ ေန႔နဲ႔ည မွားၿပီး ဂိမ္း ေဆာ့ၾကတဲ့ ကိုကိုမ်ား၊ ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ တခ်ဳိ႕ေသာ သယ္ရင္းမ်ား၊ အလုပ္ပင္ပန္းၾကတဲ့ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား အားလံုး ဆာမွ စားၾကည့္ၾကည့္လုိက္ပါ… စားေကာင္းပါလိမ့္မယ္… အဲ… အခ်ိန္မွန္ေတာ့ စားၾကေပါ့ေနာ္… စားေကာင္းၾကပါေစဗ်ာ…. :D)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-8609407417454617090?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-25756304371976497302009-03-08T21:29:00.010+03:002009-03-29T17:56:23.772+04:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SbQQfLXm2DI/AAAAAAAAAI8/Dy5ylvSZUyA/s1600-h/8c6524888baf31e048bce044fc759bbdBeijing-PosterL.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 175px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SbQQfLXm2DI/AAAAAAAAAI8/Dy5ylvSZUyA/s200/8c6524888baf31e048bce044fc759bbdBeijing-PosterL.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310887988390451250" border="0" /></a>၂ဝဝ၉ခုႏွစ္ မတ္လ (၈)ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><br />International Women's Day</span> မွာ<br />ေက်းဇူးရွင္ ေမြးမိခင္ကို အမွဴးထား၍ ခ်စ္သူအပါအဝင္<br />ပုခက္လႊဲေသာ လက္မ်ားပိုင္ရွင္ အမ်ဳိးသမီးထုႀကီးအား ဂုဏ္ျပဳပါ၏။<br /></div><div style="text-align: center;">(Blogger မမမ်ား၊ Blogger သယ္ရင္းမေလးမ်ား၊ Blogger ညီမေလးမ်ားလဲ ပါတယ္ေနာ္... :))<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SbQQFbhYUdI/AAAAAAAAAI0/CZ8SvoKVPAg/s1600-h/women-day3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SbQQFbhYUdI/AAAAAAAAAI0/CZ8SvoKVPAg/s200/women-day3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310887546049810898" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-2575630437197649730?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-4958858594555513142009-03-07T12:30:00.016+03:002009-03-28T17:21:45.624+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SbJD9fmK1-I/AAAAAAAAAIs/9W7WMdV_iXM/s1600-h/inh.lonely.boy.cose.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 172px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SbJD9fmK1-I/AAAAAAAAAIs/9W7WMdV_iXM/s200/inh.lonely.boy.cose.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5310381634355910626" border="0" /></a>မုိးရြာေနတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္ေလ..... သူမနဲ႔ စေတြ႔ခဲ့တယ္... အဲဒီေန႔က....<br /><br />မုိးက်လာၿပီ။ ဟူး....။ ထီးလဲ မပါလာဘူး။ အရင္ကလဲ ယူေနက်မဟုတ္ေတာ့ ထီးမပါတာ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ မဆန္းပါဘူးေလ။ ကားဂိတ္မွာ ကားေစာင့္တဲ့သူေတြ တေျဖးေျဖးနဲ႔ နည္းလာၿပီ။ လမ္းေပၚမွာ မာက်ဴရီ မီးေရာင္ေတြ ျဖာက်လာတယ္။ မုိးဖြဲဖြဲၾကားထဲက မီးေရာင္ေအာက္မွာ လမ္းမႀကီးဟာ ေရာင္စံုကားေတြနဲ႔ လွပေနသလိုလို။<br />ဘတ္စ္ကားေတြကလဲ မလာေသးဘူးလား မသိပါဘူး။ ၾကာလုိက္တာ။ ဒီေန႔မွ အလုပ္က ေနာက္က်မွ ၿပီးတယ္။ အိမ္ျပန္ဖို႔ နဲနဲေနာက္က်ေနၿပီ။ ဒီကားဂိတ္က အမိုးအကာ မရွိေတာ့ မိုးရြာထဲမွာပဲ ရပ္ေစာင့္ရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။<br />ဟိုဒီေငးေနရင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ရပ္ေနတဲ့ ကားဂိတ္ဘက္ကို ဟိုဘက္လမ္းကေန သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္နဲ႕ ျဖတ္ကူးလာတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လုိက္တယ္။ မ်က္ႏွာက ထီးနဲ႔ ကြယ္ေနေတာ့ မျမင္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလးငယ္ငယ္ တစ္ေယာက္ ဆုိတာေတာ့ သိသာပါတယ္။ အမွတ္တမဲ့ပါပဲ။ မ်က္စိ ေရွ႕မွာမုိ႔လို႔ ၾကည့္ေနမိတာထက္ မပိုပါဘူး။<br />အဲဒီအမွတ္တမဲ့က ေနာက္တခဏအၾကာမွာ တစ္ဘဝစာအတြက္ အမွတ္တရ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ အဲဒီအခ်ိန္တံုးက ကြ်န္ေတာ္ မသိခဲ့ဘူး။<br />ေကာင္မေလးက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရပ္ေနတယ္။ သူလဲ အိမ္ျပန္ဖုိ႔ ဘတ္စ္ကား ေစာင့္ေနတယ္ ထင္တယ္။ သူမ ေဘးေစာင္းေလး ရပ္ေနတဲ့ ေနရာက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ တည့္တည့္ ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ သူမကို ျမင္ေနရတယ္။ ဆံပင္ေတြက မတိုမရွည္ေလး ေပမယ့္ နက္ေမွာင္သန္စြမ္းတဲ့ ဆံပင္ေတြမွန္း မာက်ဴရီ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ခန္႔မွန္းလို႔ရတယ္။ အကၤ်ီအနီ လက္တုိေလး ဝတ္ထားတဲ့ သူမရဲ႕ အသားအရည္က ဝင္းဝါေနတယ္။ အျဖဴခံေပၚမွာ အပြင့္ေလးေတြပါတဲ့ ထမီေလးကို ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ ဝတ္ထားတယ္။ အခုမွ သတိထားမိတယ္။ သူမ ေဆာင္းထားတဲ့ ထီးကေလးကလဲ အျဖဴေရာင္ေလးပဲ။ သူမမ်က္ႏွာေတာ့ မျမင္ရဘူး။ ဘာလို႕လဲဆုိေတာ့ ဘတ္စ္ကား လာမယ့္ဘက္ကို သူမ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတယ္ေလ။ ၿခံဳငံုၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ဆုိတာ သိသာပါတယ္။ သူမကို ကြ်န္ေတာ္ ေငးၾကည့္ၿပီး အေတြးထဲ ေမ်ာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမက ရုတ္တရက္ ကြ်န္ေတာ့ဘက္ကုိ လွည့္ၾကည့္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုမိသြားတယ္။ အုိး…… ခ်စ္စရာ ေကာင္းလုိက္တာ…။ အသက္ရွဴ မွားမတတ္ ျဖစ္သြားတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ သူမကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ သူမလဲ ကြ်န္ေတာ္ အေၾကာင္သားနဲ႔ ေငးေနလို႕ ရွက္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ မ်က္ႏွာကေလး နီၿပီး တဖက္ လွည့္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လဲ ထူပူသြားတာပဲ။ မုိးစိုလို႔ ခ်မ္းေနတာေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိဘူး။<br />ဘတ္စ္ကား တစ္စီးလာၿပီ။ ဒါ ကြ်န္ေတာ္ စီးရမယ့္ကားမဟုတ္ဘူး။ ကားဂိတ္က လူေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကားေပၚ တက္သြားၾကတယ္။ ကားထြက္သြားေတာ့ ကားဂိတ္မွာ လူေတြ နည္းနည္းပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ သူမနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ အပါအဝင္ေပါ့။ မုိးက ပိုသဲလာသလိုပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုးလဲ မိုးေရေတြ စိုကုန္ၿပီ။<br />ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေဘးလြယ္အိတ္ ကေလးကို ပိုက္ၿပီး ရပ္ေနၿမဲရပ္ ေနတယ္။ ရပ္ေနတယ္ ဆုိတာထက္ သူမကို ေငးေနတယ္ဆုိရင္ ပိုမွန္မယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သူမ မ်က္ႏွာေလးကို ေနာက္တစ္ခါေလာက္ ျပန္ျမင္ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ေတြ အရမ္းျပင္းပ် ေနတယ္ေလ။<br />သူမ ကြ်န္ေတာ့္ဘက္ကို ျပန္လွည့္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္း ထပ္ဆံုျပန္ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိတာနဲ႔ ေခါင္းငံု႔လုိက္မိတယ္။ ျပန္ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူက ၿပံဳးၿပီး တစ္ဖက္ကို လွည့္သြားတယ္ေလ။<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘတ္စ္ကားတစ္စီး ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ဒါလဲ ကြ်န္ေတာ္စီးရမယ့္ ကားမဟုတ္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမစီးရမယ့္ ကား ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ အိမ္ျပန္ရေတာ့မွာမို႔လုိ႔ သူမ မ်က္ႏွာေလးက ၾကည္လင္ဝင္းပေနတယ္။ ဘတ္စ္ကားက နဲနဲအရွိန္လြန္ၿပီး ဂိတ္ကို ေက်ာ္ရပ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူမဟာ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ေလးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေက်ာ္ၿပီး ဘတ္စ္ကားဆီကို သြားဖုိ႕ျပင္ဆင္ေနၿပီ။ သူမကို ကြ်န္ေတာ္ ေငးၾကည့္ေနတံုးပဲ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သူမကို အဲဒီေနရာမွာပဲ ရပ္ေနေစခ်င္ ေသးတယ္ေလ။<br />သူမ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕ကို ေရာက္တဲ့အခါ ဘတ္စ္ကားဆီကို မသြားေသးပဲ ရုတ္တရက္ ရပ္လုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ထီးလွမ္းေပးၿပီး “ထီးယူထားလိုက္ေနာ္… မုိးေတြက သဲလာေနၿပီ… ေရာ့… ယူထားလိုက္… ကြ်န္မသြားရေတာ့မယ္….” လို႕ေျပာတယ္။ ျပံဳးၿပီးေျပာေနတဲ့ သူမရဲ႕ ခ်ဳိသာတဲ့ အသံေတြက ကြ်န္ေတာ့္ ပါးစပ္ကို အာေစးမိထားသလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာႏုိင္ဘူး။ ျပန္ေျပာဖုိ႔လဲ အခ်ိန္မရလုိက္ဘူး။ သူမေပးတဲ့ ထီး အျဖဴေရာင္ေလးကို လွမ္းယူလုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမဟာ ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕မွာ မရွိေတာ့ဘူး။ ကားေပၚတက္သြားၿပီ။ သူမ နာမည္လဲ မသိလုိက္ရသလို၊ ေက်းဇူးတင္စကားေလး ေတာင္မွ မေျပာလုိက္ရဘူး။ ျပန္သတိဝင္လာခ်ိန္မွာ အားလံုးဟာ ေနာက္က်သြားၿပီ ဆိုတာ သိလုိက္ရတယ္ေလ။ သူမကို ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေတြ႕ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ သိစိတ္ကေရာ၊ မသိစိတ္ကပါ သူမကို စြဲလမ္းေနမိၿပီ။ ကြ်န္ေတာ့ကို အိပ္မက္ေတြ ေပးသြားခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလး ဘယ္ဆီမွာမ်ား ေရာက္ေနလဲ…။<br /><br />“ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ေန႔တုိင္းေန႔တုိင္း ဒီဘတ္စ္ကား မွတ္တုိင္ေလးမွာ ကြ်န္ေတာ္ အၿမဲေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ညမိုးခ်ဳပ္တဲ့ အထိေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေကာင္မေလးကို ထပ္မေတြ႕ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ သူေပးတဲ့ ဒီထီးေလးကို ဘယ္သြားသြား အၿမဲယူသြားတယ္ေလ။ ဟိုမွာလာေနတဲ့ ဘတ္စ္ကားက ခင္ဗ်ား စီးရမွာ မဟုတ္လား။ သြားေတာ့ေလဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာတာေတြကို မၿငီးမျငဴ နားေထာင္ေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ…”<br />ကားဂိတ္မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ဒီလူ ႏွစ္ေယာက္ပဲရွိေတာ့တယ္။ သူက ဘတ္စ္ကား ေစာင့္ေနတာ။ သူဘယ္သူလဲ ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုလဲ သူမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ သေဘာေကာင္းပံုရတဲ့ သူက ကြ်န္ေတာ္ ေျပာသမွ်ေတြ နားေထာင္ေပးရွာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ဘယ္လိုက ဘယ္လို ေျပာျဖစ္သြားမွန္းမသိပါဘူး။<br />“ရပါတယ္…။ ဒါနဲ႔ ေနပါဦး။ ခင္ဗ်ားကေရာ မလုိက္ဘူးလား။ အခုေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်ေနၿပီေလ။ ေနာက္ကားေတြက ရွိဖို႔ေတာင္ မေသခ်ာေတာ့ဘူး။ မုိးကလဲ ရြာဦးမလား မသိဘူး။”<br />“အင္း… ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ေစာင့္ခ်င္ေသးတယ္။ ဒီမွာပဲ ေနခ်င္လုိ႔ပါ။ မလုိက္ေတာ့ပါဘူး။ ေတြ႕ႏုိင္မွာ မဟုတ္မွန္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ရပ္ေနရတာ သူ႔ကို ျမင္ေနရသလို ခံစားမိလုိ႔ပါ….။ သူနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနေနရသလိုပါပဲ….။ ဒီညေတာ့ ဒီမွာပဲ သူေပးတဲ့ ထီးေလးနဲ႔ အိပ္မက္မိုးေတြကို ႀကိဳဆိုေနပါေတာ့မယ္ဗ်ာ….”<br /><br />(ကြ်န္ေတာ္က ထီးေလးနဲ႔ အိပ္မက္ေမွ်ာ္သူေပါ့…. အခု ဒီစာေလးကို ဖတ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေျပာသမွ်ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နားေထာင္ေပးေနတဲ့ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ေနသူေလ....)<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >မွတ္တိုင္</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;">ႀကိဳဆုိပါတယ္ ေလညွင္းမ်ား<br />မာက်ဴရီေရာင္ လမ္းမမ်ားက ညရဲ႕ အလင္းကဗ်ာ<br />ေျခရာတစ္စံုဟာ ေပ်ာက္ဆံုးသြား<br />ငိုေနပါတယ္ ငါ့ရဲ႕နံေဘးနား<br />မင္းမရွိေတာ့တဲ့ ထုိင္ခံုေလး<br /><br />ေရာက္လာခ်ိန္ဆုိ တမ္းတ ဝမ္းနည္းေနတဲ့သူ<br />မင္းေျခသံေတြက အေဝးက အေမွာင္ေတြၾကားထဲ တိုးဝင္ေပ်ာက္သြား<br />မွတ္တိုင္ေလးမွာ ငါ့ကို ညေတြ လက္ေဆာင္ေပးသြား….<br />ကံမဆံုခဲ့လဲေလ<br /><br />အေရာင္ေတြမတူညီ ဘတ္စ္ကားမ်ား<br />ဝင္လာျပန္ထြက္သြားေနၾကတဲ့ ကားမွတ္တိုင္ေလးမွာ<br />ငါအိမ္ျပန္ခ်ိန္မွာ ေတြ႕ဦးမလား<br />ေနဝင္လာခ်ိန္ မင္းကို ဘဝမွာ စေတြ႕ခဲ့တဲ့ ေနရာေလး…<br /><br />ေရာက္လာခ်ိန္ဆုိ တမ္းတ ဝမ္းနည္းေနတဲ့သူ<br />မင္းေျခသံေတြက အေဝးက အေမွာင္ေတြၾကားထဲ တုိးဝင္ေပ်ာက္သြား<br />ဒီမွတ္တိုင္ေလးမွာ ငါ့ကို ညေတြ လက္ေဆာင္ေပးသြား….<br />ျပန္မဆံုခဲ့လဲေလ….<br /><br /><div style="text-align: right;">ေတးဆို - <span style="color: rgb(153, 0, 0);">ေဝၿဖိဳး</span><br />စီးရီးအမည္ - <span style="color: rgb(153, 0, 0);">မွတ္တိုင္</span>္<br />ေတးေရး - ?????<br /></div><br /></div><br /><br />မွတ္ခ်က္ ။။ အဆုိေတာ္ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">ေဝၿဖိဳး</span> ရဲ႕ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">မွတ္တိုင္</span> စီးရီးထဲက "မွတ္တုိင္" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ခံစားၿပီး ေရးဖြဲ႔ထားပါတယ္… သီခ်င္းကို နားေထာင္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ေျပာပါ.... G-mail ကေန တဆင့္ ပို႔ေပးပါ့မယ္... နားဆင္ ခံစားၾကည့္ပါ... ႀကိဳက္ႏွစ္သက္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-495885859455551314?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-21950549692250273632009-03-05T14:54:00.008+03:002009-04-02T15:26:36.420+04:00ညီမေလး<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> </span><a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.ainmatchitthu.co.cc/">ဖူးမြန္</a>က(ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ blogger ေမာင္ႏွမေလ) ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျဖဖို႕ <a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.ainmatchitthu.co.cc/2009/02/blog-post_26.html">tag</a> ထားလုိ႕ ဒီပို႕စ္ေလးကို တင္ျပလုိက္ပါတယ္… ေမးခြန္းေတြ ဖတ္ၿပီးေတာ့ ရီရအခက္၊ ငိုရအခက္နဲ႔ဗ်ာ… ဒါေပမယ့္ အမွတ္တရေလး တစ္ခုျဖစ္သြားတယ္… ဒီပို႔စ္ေလး ဖတ္ၿပီးရင္ tag လိုက္တဲ့ ညီမေလး ဖူးမြန္ ေက်နပ္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္… တစ္ျခား ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလဲ မုိးေသာက္(ရွမ္းေလး)ဟာ ေက်ာင္းတုန္းက ေတာ္ေတာ္ ေသာင္းက်န္းခဲ့တယ္ ထင္တယ္လို႕ ေတြးေနၾကေတာ့မွာပဲ… <span style="color: rgb(153, 0, 0);">:D</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေအာက္ပါေမးခြန္းမ်ားကိုေျဖပါ..။</span><br /><br /><div style="text-align: left;">၁။ အထက္တန္းမွာ ဘယ္ေက်ာင္းတက္ခဲ့လဲ..။<br />အထက္တန္းကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ေအာင္ပါတယ္… ကမာၻေအး ဘုရားလမ္းမွာရွိတဲ့ တရုတ္နာမည္ ရွိတဲ့ေက်ာင္းပါ… (ျမန္မာလိုဆုိရင္ အုတ္တံတုိင္းလို႕ ေခၚသလိုလိုပဲ... :P)<br /><br />၂။ ဘယ္ႏွခုႏွစ္က အထက္တန္းၿပီးတာလဲ..။ေျပာျပႏိုင္မလား..။<br />၂ဝဝဝမွာေအာင္ပါတယ္….<br /><br />၃။ အႏွစ္သက္ဆံုးဘာသာက။<br />သခ်ၤာ(စာမက်က္ရလုိ႕)<br /><br />၄။ ထမင္းစားမုန္႔ စားဆင္းခ်ိန္ေတြ မွတ္မိေသးရဲ့လား...။<br />မနက္ ၉နာရီမွာ မုန္႔စားဆင္းတယ္ ထင္တယ္… ေခါင္းေလာင္းတီးတာနဲ႔ မုန္႔ေစ်းတန္းကို ခ်က္ခ်င္း ေျပးတာဆုိေတာ့ နာရီၾကည့္ဖုိ႕ ေမ့သြားတယ္….<br /><br />၅။ေက်ာင္းမွာ ေရာင္းတဲ့ အႀကိဳက္ဆံုး အစားအစာေတြ စာရင္း ျပဳစုၾကည့္ပါလား...။<br />မေျပာရင္ မရဘူးလား…. အဟဲ… မႀကိဳက္တာ မရွိဘူး… အကုန္ဆြဲတာပဲ…<br /><br />၆။ ေက်ာင္းတုန္းက နာမည္ေျပာင္ေတြ ရွိခဲ့ဖူးလား...။<br />မရွိခဲ့ဘူး… (ကိုယ္ကသာ သူမ်ားေတြကို လုိက္ေခၚ လိုက္စခဲ့တာ…)<br /><br />၇။ ေက်ာင္းဝတ္စံုကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ စည္းကမ္းနဲ႔အညီ မဝတ္လို႔ ေက်ာင္းေနာက္က်မွ ဆင္းရတာမ်ိဳးတို႔ ဘာတုိ႔ အျပစ္ေပးခံရတာတို႔ ရွိဖူးလား..။<br />အဲဒါေတာ့ ရွိဘူးဗ်…<br /><br />၈။ကိုယ့္ရဲ့ ေနပံုထိုင္ပံုနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး သတိေပးတာခံဖူးလား..။<br />ကိုယ့္ထက္ ႏွစ္တန္းႀကီးတဲ့ အစ္မဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္နဲ႔ မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္မွာ စကားေျပာတာ၊ (ေမာင္ႏွမ အရင္းေတြလို ေနတာဆုိေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စၾကေနာက္ၾကေပါ့…) အဲဒါကို ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးက အတြဲေတြ ထင္ၿပီး ဟိုေမးဒီေမး လုပ္တာ ခံရဖူးတယ္… စိတ္ကို ညစ္သြားတာပဲ…<br /><br />၉။ အထက္တန္း ေက်ာင္းတုန္းက ေလးစားရတဲ့သူတို႔၊ အားက်မိတဲ့သူတို႔ ရွိလား..။<br />ရွိတာေပါ့ဗ်ာ… ကိုယ့္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ အားလံုးေပါ့… ေလးစားတာေနာ္… အားက်တာကေတာ့ သိတယ္မလား… ေတာင္ႀကီးသားဆိုေတာ့ ဒိုးလံုး၊ အယ္ေနာင္း၊ အယ္ျဖဴ၊ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ စတဲ့စတဲ့ ေတာင္ႀကီးက အဆိုေတာ္၊ ေတးေရးဆရာေတြ အားလံုးကို အားက်တာ…<br /><br />၁ဝ။ တစ္တန္းလံုးေရွ႕မွာ အျပစ္ေပးခံရတာမ်ိဳး မွတ္မွတ္ရရရွိဖူးလား..။<br />ဟားဟား… ရွိပါ့… ရွိပါ့… တစ္တန္းလံုးေရွ႕မွာေရာ၊ ေနာက္မွာေရာ၊ အျပင္မွာပါ စံုေနတာပဲ… အခုေတာ့ အဲဒါေတြဟာ အမွတ္တရ ျဖစ္ေနသလို ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္လဲ ဟာသေတြအျဖစ္ အၿမဲတမ္း ေျပာျဖစ္တာတယ္…<br /><br />၁၁။ အတန္းလစ္ဖူးလား..။ လစ္ၿပီးဘာလုပ္ၾကလဲ...။<br />ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ… ၁ဝတန္းမွာ Physics၊ ပထဝီ သင္တဲ့ ဆရာမေတြက အရမ္းေအးတာ… သူတို႔အခ်ိန္ဆို လစ္ၿပီ…. ၿပီးရင္ မုန္႔ေစ်းတန္းမွာ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ ဝက္သားတုတ္ထိုး သြားတီးတာ….<br /><br />၁၂။ အျပစ္ေပးခံရခါနီးကေန လြတ္ေျမာက္သြားဖူးလား..။<br />တစ္ခါမွ မလြတ္ေျမာက္ဖူးဘူး… လြတ္ေျမာက္စရာ လမ္းမရွိလို႔… ဟီးဟီး…<br /><br />၁၃။ ေက်ာင္းပိုင္ပစၥည္းကို ဖ်က္ဆီးဖူးလား..။<br />ႏိုး… လံုးဝပဲ… မလုပ္ဖူးပါဘူး…<br /><br />၁၄။ ဆရာဆရာမေတြကို ငိုေအာင္လုပ္ဖူးလား...။<br />ေပ်ာ္လို႔ မ်က္ရည္က်တာမ်ဳိး ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ လုပ္ခဲ့မိတယ္…. ပီတိမ်က္ရည္ေပါ့ေနာ္…<br /><br />၁၅။ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားဘဝမွာ အႀကိဳက္ဆံုးဆရာ၊ ဆရာမက...။<br />အကုန္လံုးပါပဲ….<br /><br />၁၆။ အရယ္ရဆံုး/ အသံအက်ယ္ဆံုး/ သူမ်ားနဲ႕မတူ အထူးျခားဆံုး ဆရာ/ဆရာမ မွတ္မိတာရွိလား..။<br />ထူးျခားတာ တစ္ခုရွိတဲ့ ဆရာမေတာ့ မွတ္မိတယ္… ျမန္မာစာသင္တာ… စကားတစ္ခြန္းေျပာၿပီးတိုင္း (ေနာ္..) လုိ႔ အၿမဲတမ္းေျပာတယ္…<br /><br />၁၇။ ေက်ာင္းတုန္းက Popular ျဖစ္လား...။<br />ေတာင္ႀကီးမွာ ေနခဲ့တံုးက တစ္ေက်ာင္းလံုး ကိုယ့္ အသိေတြခ်ည္းပဲ…. ရန္ကုန္ကို အထက္တန္းမွာ ေျပာင္းလာေတာ့ ခပ္ကုပ္ကုပ္ပဲ ေနေတာ့တာနဲ႔ Popular ျဖစ္ဖို႔ ေနေနသာသာ ေပ်ာက္ေနလို႔ေတာင္ လုိက္ရွာရဦးမယ္…<br /><br />၁၈။ သူငယ္ခ်င္း အုပ္စုေတြဖြဲ႕ ေနတတ္လား..။ လူအမ်ားႀကီးရွိတဲ့ အုပ္စုမ်ိဳးနဲ႔ ေပါင္းျဖစ္လား..။ လူနည္းနည္းနဲ႔ပဲ ေပါင္းျဖစ္လား..။<br />အမ်ားႀကီးနဲ႔လဲ ကဲတာပဲ… နဲနဲေလးနဲ႔လဲ ကဲတာပဲ… အဲ… တစ္ေယာက္ထဲဆုိရင္ေတာ့ ၿငိမ္ေနတတ္တာေပါ့…<br /><br />၁၉။ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းက ဘယ္သူလဲ..။<br />အခင္ဆံုးရယ္လို႔ေတာ့ မရွိပါဘူး… တြဲျဖစ္တာ မ်ားတာေတာ့ ရွိတယ္.. ဆုိးေဖာ္ဆုိးဖက္ေတြေလ… ခင္တာေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ…<br /><br />၂ဝ။ အတန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြမွာေကာ နာမည္ေျပာင္ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ ရွိၾကလား..။<br />အင္း… ရွိတယ္… အခုထိ မွတ္မိေနတာဆုိရင္…..<br />ေျပာေတာ့ဘူးေနာ… ေတာ္ၾကာ ဘယ္သူလဲ ရိပ္မိသြားဦးမယ္… ဟီးဟီး…<br /><br />၂၁။ ေပ်ာ္စရာ အေကာင္းဆံုး မွတ္မိေနတဲ့ေန႔ေလးကို ေျပာျပပါလား..။<br />အထက္တန္းမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး.. အလယ္တန္းမွာ… ေတာင္ႀကီးမွာ… (၇)တန္းႏွစ္ကုန္ေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကို ကန္ေတာ့တဲ့ေန႔… သူငယ္ခ်င္းမ တစ္ေယာက္အိမ္မွာ လုပ္တာ… အရမ္းေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္…<br /><br />၂၂။ ေက်ာင္းမွာ ဒဏ္ရာရဖူးတာရွိလား..။<br />ရွိတယ္… ေခ်ာ္လဲ၊ ဒူးၿပဲ၊ တံေတာင္ၿပဲ၊ လက္ဓါးရွ၊ ငုတ္စူး… အုိး.. စံုေနတာပဲ….<br /><br />၂၃။ ေက်ာင္းမွာ ကိုယ္ပထမဆံုး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့တဲ့သူက ဘယ္သူလဲ..။<br />တစ္ေယာက္ပဲေျပာရမွာလား.… အကုန္ေျပာရမလား… စာမ်က္ႏွာမဆန္႔ေလာက္ဘူးထင္တယ္… ဟားဟား… ေနာက္တာေနာ္… တကယ္ ဟုတ္ဘူး…<br /><br />၂၄။ အဲဒီႏွစ္သက္တဲ့သူနဲ႔ အေျခအေန ေကာင္းခဲ့ရဲ့လား..။<br />မရွိပါဘူးဆုိ….<br /><br />၂၅။ ေက်ာင္းတုန္းက တေယာက္ေယာက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းထက္ပိုတဲ့ (ခ်စ္သူအဆင့္) ဆက္ဆံေရးမ်ိဳး ရွိခဲ့ဖူးလား..။<br />ေတာ္ေတာ္အထင္ႀကီးတာပဲ…. အဟားေတာ့ ခံရေတာ့မွာပဲ…. ဟားဟား…<br /><br />၂၆။ ေက်ာင္းက သင့္ဘဝမွာ လႊမ္းမိုးမႈရွိခဲ့ရဲ့လား..။ ေက်ာင္းစာအျပင္ ဘာေတြ ထူးထူးျခားျခား သင္ေပးခဲ့လဲ..။<br />လႊမ္းမုိးတာေပါ့ဗ်ာ… ေက်ာင္းစာအျပင္ ဘဝစာေတြပါ အမ်ားႀကီး သင္ေပးလုိက္တာေပါ့….<br /><br />၂၇။ ေက်ာင္းသီခ်င္း.. ဒါမွမဟုတ္.. ေက်ာင္းမွာဆိုရတဲ့ သီခ်င္းေတြ မွတ္မိေသးလား..။ ဘာေတြဆိုရလဲ..။<br />ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း… မနက္တုိင္းဆိုရတယ္… စာသင္ခန္းကို ျပန္လာရင္ အေပၚထပ္တက္တဲ့ ေလွကားမွာ အခန္းထဲက ေယာက်္ားေလး သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုး အဆိုေတာ္ ဟန္ထြန္းရဲ႕ ေတေလမေလး သီခ်င္းကို ဝုိင္းေအာ္ၾကတာ အခုထိ မွတ္မိေနတုန္းပါပဲ….<br /><br />၂၈။ အမွတ္တရ ျဖစ္ေနတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးရွိလား..။<br />ထူးထူးျခားျခား သတိထားမိတာေတာ့ မရွိပါဘူး….<br /><br />၂၉။ ထူးထူးျခားျခား မွတ္မိေနတဲ့ ေနာင္တရခဲ့တဲ့ ကိစၥမ်ားရွိလား..။<br />ကိုယ္က ေပ်ာ္ေစခ်င္လုိ႕ ေလွ်ာက္ေနာက္လုိက္တာ… တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြက မရည္ရြယ္ပဲ ဆရာ၊ ဆရာမေတြ စိတ္အေႏွာင့္ အယွက္ျဖစ္သြားရတယ္… အဲဒါေတြကိုေတာ့ ေနာင္တရမိတယ္…<br /><br />၃ဝ။ေက်ာင္းေနာက္ဆံုးေန႔ ဘာေတြလုပ္ခဲ့ၾကလဲ..။<br />အထက္တန္းေက်ာင္းမွာေတာ့ (ရန္ကုန္မွာ) ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး… ေတာင္ႀကီးမွာတုန္းကေတာ့ လက္ေဆာင္ေတြလဲၾက ႏုတ္ဆက္ၾကေပါ့…. အရမ္းကို ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္… အခုထိလဲ ငယ္သူခ်င္းေတြကို သတိရေနတုန္းပါပဲ… ျပန္ေတြ႕ျဖစ္ၾကရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြကို မနားတမ္း ျပန္ေျပာၿပီး ရယ္ၾကရတာလဲ အေမာပါပဲ… တခ်ဳိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိရင္ အဲဒီကတဲက ျပန္မေတြ႕ျဖစ္ေတာ့တာ အခုထိပါပဲ… ဒီပို႔စ္ေလးကို ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ ဖတ္မိရင္ သူတုိ႔လဲ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းသားဘဝကို ျပန္သတိရမွာပါ…..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-2195054969225027363?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-5528570971851781532009-03-01T09:55:00.005+03:002009-03-01T17:35:42.128+03:00သဘာဝတရားရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ ကေတာ့ အံ့ဖြယ္ပါပဲ။ ကမာၻမွာရွိတဲ့ လူဦးေရသန္း (၆ဝဝဝ)ဟာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ လံုးဝ မတူၾကပါဘူး။ ရုပ္ရည္၊ စိတ္ေန စိတ္ထား၊ အက်င့္စာရိတၱ အားလံုး အားလံုးပါပဲ။ တူလွ တခ်ဳိ႕ အခ်က္ေတြ ေလာက္ေပါ့။ ခြ်တ္စြပ္ တူတယ္ ဆုိတာ မရွိသေလာက္ ရွားပါတယ္။ အမႊာပူး အခ်င္းခ်င္းေတာင္ ခြ်တ္စြပ္ တူတယ္ထား၊ စိတ္ဓါတ္၊ အက်င့္ေတြက တျခားစီ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေယာက္က်ား၊ မိန္းမ၊ ကေလး၊ လူငယ္ေတြမွာ စိတ္ဓာတ္၊ အက်င့္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ စတာေတြ တူေန တတ္တာေတြ ရွိၾကတယ္။ သာမာန္အားျဖင့္ တူတတ္တဲ့ အခ်က္ ကေလးေတြေပါ့။ မိခင္ အခ်င္းခ်င္း၊ သားသမီး အခ်င္းခ်င္း၊ ေယာကၡမ၊ ေခြ်းမ၊ ေယာက္မ၊ မတ္၊ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဓာတ္ ခံယူခ်က္၊ ဆႏၵ အႀကိဳက္ စတာေတြ တူေနတတ္ ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အခု ေဖာ္ျပ လုိက္တာက ခင္ပြန္းသည္က ဇနီးသည္ အေပၚ မႀကိဳက္တတ္တဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႕ ဇနီးသည္က ခင္ပြန္းသည္ အေပၚ မႀကိဳက္တတ္တဲ့ အခ်က္ ကေလးေတြပါပဲ။<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;"><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">ဇနီးသည္ေတြရဲ႕ တခ်ဳိ႕အက်င့္၊ တခ်ဳိ႕လုပ္ရပ္ေတြကို အမ်ားအားျဖင့္ေသာ ခင္ပြန္းသည္ေတြက မႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ အဲဒီအခ်က္ေတြကေတာ့-</span><br /></div><div style="text-align: left;"><br />· ခင္ပြန္း အိမ္ျပန္လာတာ ေတြ႕ပါလ်က္ အိမ္နီးခ်င္းနဲ႕ စကားအေျပာ မပ်က္ေနတတ္တာမ်ဳိး။<br /><br />· ကိုယ့္တစ္ကိုယ္ေရ သန္႕ရွင္းမႈကို ဂရုမစိုက္တတ္တာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ဘက္က ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြကို မေလးစားတာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကို သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္တာ။<br /><br />· ခ်င္ပြန္းသည္ရဲ႕ ဆႏၵကို မသိေယာင္ေဆာင္ ေနတတ္တာ။<br /><br />· ကာမဆက္ဆံမႈကို စိတ္မပါဟန္ျပတာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းကို အရာရာမွာ အျပစ္ေျပာတတ္တာ။<br /><br />· အိမ္ေထာင္သည္ပဲဆုိၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေရ ေသသပ္လွပမႈကို ဂရုမျပဳတတ္တာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ ဝင္ေငြ၊ လခကို အေသးစိတ္ စာရင္းလိုက္ေမးတာ။<br /><br />· သူမ်ားအိမ္လည္ဖုိ႕ ဝါသနာႀကီးတာ။<br /><br />· အိမ္တြင္း အလွအပ သန္႕ရွင္းေရးကို စိတ္မဝင္စားတာ။<br /><br />· သားသမီးရဲ႕ ေဝယ်ာယစၥကို စိတ္မဝင္စားတာ။<br /><br />· ကိုယ့္ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းကို တြယ္တာလြန္းတာ။<br /><br />· ေယာကၡမနဲ႕ ေယာက္မအေၾကာင္း ႀကံဖန္ အျပစ္ေျပာတာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ရုံး၊ လုပ္ငန္းက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး သံသယထားတတ္တာ။<br /><br />· ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥအတြက္ စိတ္ေကာက္တတ္တာ။<br /><br />· သူစိမ္းေတြေရွ႕မွာ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြ ထုတ္ေဖာ္ေျပာတတ္တာ။<br /><br />· သူစိမ္းေယာက္က်ားေတြ၊ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ ေယာက်္ားေလး အေပါင္းအသင္းေတြ အေၾကာင္းကို စိတ္ဝင္တစားရွိတာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ ဝယ္လာတဲ့ ပစၥည္းကို အျပစ္ရွာေျပာတတ္တာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အဝတ္အစားနဲ႕ အသံုးအေဆာင္ေတြ စနစ္တက် မထားတာ။<br /><br />· ကိစၥ အေသးအမႊားေလးကို ပံုႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး စကားမ်ားခ်င္တာ။<br /><br />· ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦးၾကား စိတ္ခ်င္း မတိုက္ဆုိင္တာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး မိဘေတြကို ဆြဲထည့္တတ္တာ။<br /><br />· ကိုယ့္မိဘ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြနဲ႕ ဖုန္းမွာ စကားအၾကာႀကီး ေျပာဆုိေနတတ္တာ။<br /><br />· ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊ အေပါင္းအသင္းေတြကို ကိစၥတိုင္းမွာ စိတ္မပါ့တပါ ဆက္ဆံတတ္တာ၊ ဥေပကၡာျပဳတတ္တာ။<br /><br />· အၿမဲတမ္းလိုလို ေရာဂါတစ္ခုခုကို အေၾကာင္းျပၿပီး အိမ္အလုပ္မလုပ္ဘဲ ပစ္ထားတတ္တာ။<br /><br />· ကိုယ့္အိမ္လာတဲ့သူတုိင္းကို ခင္ပြန္းသည္အေၾကာင္း မဟုတ္ကဟုတ္က အတင္းဖန္တီး ေျပာတတ္တာ။<br /><br />· အိပ္ရာထဲေရာက္တာနဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ တစ္ေန႕လံုး လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြကို တန္းစီေျပာခိုင္းတာ။<br /><br />· ရုံးက ေမာေမာပန္းပန္း ျပန္လာတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ကို အိမ္အလုပ္ ကူလုပ္ေပးဖုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္တာ။<br /><br />· ကိုယ့္မိဘအိမ္နဲ႕ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ အိမ္ကို ႏႈိုင္းယွဥ္ၿပီး ႏွိမ့္ခ် ေျပာတတ္တာမ်ဳိးေတြပါပဲ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ဇနီးသည္မႀကိဳက္တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ တခ်ဳိ႕ အမူအက်င့္ေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေပါ့ေလ။ အဲဒီအခ်က္ေတြကေတာ့-</span><br /><br />· ဇနီးသည္က အိမ္လာတဲ့ ဧည့္သည္နဲ႕ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ဧည့္ခံစကားေျပာတာကို ျပသနာလုပ္တတ္တာမ်ဳိး။<br /><br />· မိမိရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြအေပၚ စိတ္ဝင္တစား ရွိတတ္တာ။<br /><br />· စားတဲ့ ေသာက္တဲ့အခါ အသံျမည္ေအာင္ စားတတ္တာ။<br /><br />· စကားေျပာတုိင္း ဆဲေရးတိုင္းထြာတာ၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားမ်ဳိး ေျပာတတ္တာ၊ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္္ေျပာတာ။<br /><br />· ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ေသာက္တာ။<br /><br />· အေပါင္းအသင္းက တုိက္လုိက္လို႕ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပ အရက္ေသစာ ေသာက္တတ္တာ။<br /><br />· အဝတ္အစား ေသေသသပ္သပ္ မဝတ္တတ္တာ။<br /><br />· ဇနီးသည္ရဲ႕ ေမြးေန႕ကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနတတ္တာ။<br /><br />· ကေလးေတြကို ဆံုးမတဲ့ အခါတိုင္း လက္ပါတတ္တာ။<br /><br />· အိပ္ေနတုန္း စကား ေယာင္ေျပာတတ္တာ။ ေဟာက္တတ္တာ။<br /><br />· ကိစၥတိုင္းမွာ မိန္းမကို အျပစ္ရွာတတ္တာ။<br /><br />· ဖုန္းဆက္တဲ့အခါ အသံက်ယ္က်ယ္ ေျပာတတ္တာ။<br /><br />· အကၤ်ီခြ်တ္ၿပီးရင္ အိပ္ရာေပၚပစ္တင္ထားတတ္တာ။<br /><br />· ေခါင္းမွာ ဆီရႊဲေအာင္ လိမ္းတတ္တာ။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ဆီလံုးဝမလိမ္းဘဲ ဖြာလန္ႀကဲေနတတ္တာ။<br /><br />· ကိုယ့္ဇနီးကို ဘယ္ေယာက်္ားနဲ႕မဆို သဝန္တိုတတ္တာ။<br /><br />· အစားအသာက္မွာ တစ္ခုခုကို အျပစ္ရွာၿပီး ေခ်းမ်ားတတ္တာ။<br /><br />· တစ္ကိုယ္ေရ သန္႕ရွင္းမႈကို ဂရုမစိုက္တတ္တာ။<br /><br />· ကိုယ့္ရဲ႕ ဘယ္အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းကိုမဆုိ စနစ္တက်မထားဘဲ ဇနီးသည္ကို လွမ္းလွမ္းေမးတတ္တာ။<br /><br />· အိမ္တြင္းေရးကိစၥနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ဘယ္ေနရာမဆုိ ဇနီးသည္ကို ဖက္လဲတကင္း လုပ္တတ္တာ။<br /><br />· ဟင္းမေကာင္းတဲ့အခါ ထမင္းပန္းကန္ ပစ္ေပါက္တတ္တာ။<br /><br />· အိမ္မွာ အခမ္းအနား တစ္ခုခုလုပ္လုိ႕ ဧည့္သည္ေတြ ေရာက္ေနခ်ိန္ကိုေတာင္ မေထာက္ဘဲ အေၾကာင္း တစ္ခုခုေၾကာင့္ ဆူညံပူညံလုပ္တတ္တာ။<br /><br />· ဇနီးသည္ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေယာက်္ားေတြရဲ႕ နာမည္ကိုေတာင္ မၾကားခ်င္တာ။<br /><br />· အေၾကာင္းတစ္ခုခုနဲ႕ ပတ္သတ္လာရင္ ဇနီးသည္ရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြကို တန္းစီၿပီး အျပစ္ေျပာတတ္တာ။<br /><br />· ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း (သို႕မဟုတ္) အေပါင္းအသင္းစံုတဲ့အခါ ဇနီးသည္ကို ရွာႀကံၿပီး အျပစ္ေျပာတတ္တာ၊ ႏွိမ့္ခ်တတ္တာ။<br /><br />· အိမ္အျပင္ ထြက္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဇနီးသည္ကို ကိုယ့္အႀကိဳက္အဝတ္အစား ဝတ္ဖုိ႕ တုိက္တြန္းတတ္တာ။<br /><br />· လူစိမ္း တစ္ေယာက္ေယာက္ အိမ္လာတာေတြ႕တာနဲ႕ ဇနီးသည္ကို ဘုမသိဘမသိ သံသယမ်က္လံုးနဲ႕ ၾကည့္တတ္တာ။<br /><br />· ဇနီးေမာင္ႏွံ အတူေနၾကတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိစၥၿပီးတာနဲ႕ တစ္ဖက္လွည့္သြားၿပီး ဇနီးနဲ႕ကိုယ္ ဘာမွမဆုိင္သလို ေနတတ္တာ။<br /><br />· ကိုယ့္ရဲ႕ ဆႏၵတစ္ခုတည္းကိုသာ ၾကည့္ၿပီး ဇနီးသည္ရဲ႕ စိတ္အေျခအေနကို လံုးဝထည့္မတြက္တာ။<br /><br /></div>တကယ္လို႕ ဇနီးသည္မွာ ျဖစ္ေစ၊ ခင္ပြန္းသည္မွာ ျဖစ္ေစ အထက္ပါ အက်င့္ေလးေတြ ရွိခဲ့ရင္ သတိ လက္လြတ္ မေနဘဲ ျပဳျပင္ လုိက္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ေရး ပိုၿပီး အဆင္ေျပ သာယာ ေပ်ာ္ရႊင္လာမွာ အမွန္ပါပဲ။ လူငယ္ ေမာင္မယ္ေတြ ႀကိဳတင္ သတိထား ႏုိင္ရင္ေတာ့ လိမၼာပါးနပ္တဲ့ ဇနီးေလာင္း၊ ခင္ပြန္းေလာင္းေလးေတြ ျဖစ္လာမွာပဲေပါ့။<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">နီမာလာ</span><br /></div><br /><br />(<span style="color: rgb(0, 0, 102);">IMAGE</span> မဂၢဇင္းမွာ ပါတဲ့ ေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ေရးသားသူ ကေတာ့ (မ)နီမာလာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ file ေလးကို <a href="http://www.books-hive.com/">www.books-hive.com</a> မွာ ရွာေတြ႕လို႕ ေဒါင္းလုပ္ ခ်ထားတာပါ။ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ဖတ္ႏုိင္ေအာင္လို႕ မွ်ေဝ ေပးလုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-552857097185178153?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-64180652838535350832009-02-28T23:27:00.005+03:002009-03-01T00:24:38.920+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Samft-B5BkI/AAAAAAAAAIk/j9bEwPUXtgI/s1600-h/haha.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 165px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/Samft-B5BkI/AAAAAAAAAIk/j9bEwPUXtgI/s320/haha.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307949247926699586" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ အလကားေနရင္း အၾကည့္ခ်င္းဆံု၏။<br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ အၾကည့္ခ်င္းဆံုလွ်င္လည္း အလကားျဖစ္၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ အလကားေနရင္း ခ်စ္သူကို တမ္းတ၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ခ်စ္သူကို တမ္းတေသာ္လည္း အလကားျဖစ္၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ ကေလး ဘယ္ႏွေယာက္ယူလိုက္မည္ဟု စိတ္ကူး၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ စိတ္ကူးသည့္အတိုင္း ကေလး မယူျဖစ္ခဲ့ရင္ အေကာင္းသားဟု ေတြး၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ ကိုယ္ပိုင္ဆုိင္သမွ် သူ႕အားေပးလို၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ကိုယ္ပိုင္ဆုိင္သမွ် ဘဏ္တြင္ တိတ္တိတ္ေလး ထားလို၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ မႊန္ေနေသာ္လည္း ကိစၥမရွိဟုဆုိ၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ကိစၥရွိမွ မႊန္၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ဖုန္းေျပာပါက တိုးတိုးေလး ေျပာ၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ဖုန္းထဲမွ ေအာ္လိုက္ရသည္ကိုပင္ အားမရ။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ ခ်စ္သူ႕အေၾကာင္း ကဗ်ာေရးဖြဲ႕၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ကဗ်ာေရးသူ ငစႏူ။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ သူငိုလွ်င္ ကိုယ္လိုက္ငို၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ သူငိုလွ်င္ TV အစီအစဥ္ေတြ ေကာင္းၿပီ။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ သူ႕ေမြးေန႕ကို အလြတ္ရ၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ကိုယ့္ေမြးေန႕ကိုပင္ အလြတ္မရ။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ လူေတာထဲတြင္ လက္ခ်င္းခ်ိတ္၍ သြားေလ့ရွိ၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ လူေတာထဲတြင္ မ်က္ေစာင္းခ်င္းခ်ိတ္၍ သြားေလ့ရွိ၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ အစာစားလွ်င္ ခြံ႕ေကြ်းမွ ႀကိဳက္၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ အစာစားလွ်င္ ဇြန္းကိုင္လိုက္မွာ ေၾကာက္၏။ <br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ အခ်စ္သီခ်င္းမ်ားသာ နားေထာင္၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ ကက္ဆက္အေၾကာင္းသာ ေျပာ၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ ခ်စ္သူ လုပ္သမွ် စိတ္ဝင္စား၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ လူေပါင္းမွားခဲ့သည့္အတြက္ ရင္ထုမနာ ျဖစ္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ခ်စ္သူဘဝ</span>။။ ခ်စ္သူအေၾကာင္းသာ ေျပာ၏။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ</span>။။ သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ရာ အေၾကာင္းသာ ေတြး၏။ <br /><br /><br />(ဟာသသက္သက္ အေနနဲ႕ ေဖာ္ျပထားတာပါ... ဖတ္ဖူးၿပီးသားလဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္... ကြန္ျပဴတာထဲမွာ သိမ္းထားတာ ေတာ္ေတာ္ ၾကာေနပါၿပီ... ဘယ္က ကူးထားလုိက္မွန္းေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး.... အဲ... သယ္ရင္းမ်ား... ဟာသေနာ္... အဲလိုေတာ့ မလုပ္ၾကပါနဲ႕.... :D)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6418065283853535083?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-74302732457663298042009-02-23T18:29:00.009+03:002009-02-24T11:40:14.497+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SaLC9639OlI/AAAAAAAAAIU/tu31c26SNoI/s1600-h/sad_and_lonely_girl_by_teweee23.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 224px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SaLC9639OlI/AAAAAAAAAIU/tu31c26SNoI/s320/sad_and_lonely_girl_by_teweee23.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306017680027630162" border="0" /></a>သမုဒၵရာေတြ ျခားေနၿပီး<br />ေန႕ေတြလဲ<br />တစ္ေန႕ၿပီး တစ္ေန႕<br /><div style="text-align: left;">ကုန္ဆံုးသြားတာနဲ႕အမွ်<br />ငါလဲ တေျဖးေျဖးနဲ႕ ၾကာေလ ရူးသြပ္ေလပါပဲ…<br /><br />မင္းရဲ႕ အသံကို ဖုန္းထဲကေန ၾကားေနရေပမယ့္<br />ငါ့ရဲ႕ နာက်င္မႈေတြက ေလ်ာ့နည္းမသြားဘူး…<br />ရပ္တန္႕မသြားဘူး…<br />တကယ္လို႕ မင္းကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဆံုေတြ႕ခြင့္<br />ဘယ္ေတာ့မွ မရေတာ့ဘူးဆုိရင္<br />ငါေျပာႏုိင္တာက ငါရဲ႕နာက်င္မႈေတြကလဲ<br />အၿမဲထာဝရ ခံစားသြားရမွာပါပဲ…<br /><br />မင္း… ဘယ္ကိုပဲသြားသြား<br />ဘာေတြကိုပဲလုပ္လုပ္<br />ဒီေနရာေလးကေနပဲ မင္းကို ေစာင့္ေနမွာပါ…<br />ငါ့ရဲ႕ အသဲေတြ ဘယ္ေလာက္ကြဲအက္ပါေစ<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ ခံစားရ ခံစားရ<br />မင္းကို ငါေစာင့္ေနမွာပါ….<br /><br />အခ်ိန္တိုင္း မင္းရဲ႕အေၾကာင္းကို<br />ငါရေအာင္ေတြးေနမွာပဲ<br />အဲဒီအေတြးေတြဟာ ငါ့ရဲ႕ အမွန္တရားပါ…<br /><br />မင္း ငါ့အနားမရွိတဲ့ အခိုက္မွာ<br />မင္းရဲ႕ ရယ္ေမာသံေတြလဲ ျပန္ၾကားေယာင္မိတယ္…<br />မ်က္ရည္ဆိုတဲ့ အရာနဲ႕လဲ ရင္းႏွီးခြင့္ရခဲ့ၿပီ<br />မ်က္ရည္ကိုလဲ ျမည္းစမ္းဖူးသြားၿပီ…<br /><br />မင္းနဲ႕ မေတြ႕ရပါလား အခ်စ္ရယ္…<br />မင္းက ငါ့ကို ရူးသြပ္ေအာင္ ျပဳစားသြားတယ္<br /><br />မင္းေၾကာင့္ ငါအသက္ရွင္ေနတာပါ<br />ငါတုိ႕ရဲ႕အခ်စ္ေတြေၾကာင့္ ငါဘယ္ေလာက္ ရွင္သန္လာတယ္<br />အသက္ရွင္ဖုိ႕ ျဖစ္လာတယ္ဆုိတာ<br />ငါကိုယ္တုိင္ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္<br /><br />ေနာက္ဆံုးမွာ မင္းနဲ႕ငါ အတူရွိရမယ္..<br />အဲဒီအခြင့္အေရးကို ငါရအာင္ယူမယ္…<br /><br />မင္း… ဘယ္ကိုပဲသြားသြား<br />ဘာေတြကိုပဲလုပ္လုပ္<br />ဒီေနရာေလးကေနပဲ မင္းကို ေစာင့္ေနမွာပါ…<br />ငါ့ရဲ႕ အသဲေတြ ဘယ္ေလာက္ကြဲအက္ပါေစ<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ ခံစားရ ခံစားရ<br />မင္းကို ငါေစာင့္ေနမွာပါ….<br /><br />Oceans apart day after day<br />And I slowly go insane<br />I hear your voice on the line<br />But it doesn't stop the pain<br /><br />If I see you next to never<br />How can we say forever<br /><br />Wherever you go<br />Whatever you do<br />I will be right here waiting for you<br />Whatever it takes<br />Or how my heart breaks<br />I will be right here waiting for you....<br /><br />I took for granted, all the times<br />That I though would last somehow<br />I hear the laughter, I taste the tears<br />But I can't get near you now<br /><br />Oh, can't you see it baby<br />You've got me goin' CrAzY<br /><br />Wherever you go<br />Whatever you do<br />I will be right here waiting for you<br />Whatever it takes<br />Or how my heart breaks<br />I will be right here waiting for you<br /><br />I wonder how we can survive<br />This romance<br />But in the end if I'm with you<br />I'll take the chance<br /><br />Oh, can't you see it baby<br />You've got me goin' cRaZy<br /><br />Wherever you go<br />Whatever you do<br />I will be right here waiting for you<br />Whatever it takes<br />Or how my heart breaks<br />I will be right here waiting for you....<br /></div><br /><br />(နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္ <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Richard Marx</span> ဆိုထားတဲ့ <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Right Here Waiting</span> ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကို ခံစားၿပီး ေရးဖြဲ႕ထားတာပါ… ခံစားမႈ သက္သက္ပါ… ေရးဖြဲ႕သူက ကြ်န္ေတာ္ မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ အ့ံၾသၾကမလား မသိဘူး… ေရးတဲ့သူက ကြ်န္ေတာ့္ ခ်စ္သူပါ… ကြ်န္ေတာ့္ဆီကို ေရးလာတဲ့ စာထဲမွာ ဒီသီခ်င္းေလးက သူ အရမ္းႀကိဳက္ၿပီး ခံစားရလို႕ ခ်ေရးလုိက္တာပါတဲ့… ကြ်န္ေတာ္လဲ သူ႕ကို ေျပာၿပီး Blog မွာ တင္လုိက္တာပါ… သီခ်င္းေလးကို အားလံုး နားေထာင္ဖူးၾကမယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ့္ Blog ကို ဝင္လိုက္တာနဲ႕ ဒီသီခ်င္းေလး နားေထာင္ႏုိင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္… မူရင္း အဂၤလိပ္စာသားပါ တင္ေပးထားပါတယ္… သီခ်င္းေလးရဲ႕ mp3 file ကို လုိခ်င္တယ္ဆိုရင္ (Internet Download Manager Software နဲ႕ Mozilla Firefox သံုးတယ္ဆုိရင္) ကြ်န္ေတာ့္ Blog မွာပဲ Download ရယူႏုိင္ပါတယ္... အဲဒါေတြ မသံုးဘူးဆုိရင္ေတာ့<span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;"> </span><a style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" href="http://www.emp3world.com/mp3/56435/Richard%20Marx/Right%20Here%20Waiting">ဒီကို</a><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;"> </span>သြားၿပီး Download ခ်ႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား... ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ ၾကပါေစ…)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-7430273245766329804?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-71100366023539522782009-02-19T20:50:00.006+03:002009-02-19T21:35:29.619+03:00( အဲဒီစာမ်က္ႏွာထဲမွာ ေရးထားတာကေတာ့…. )<br />အဲဒီ စာမ်က္ႏွာထဲမွာ သူဟာ ကိုမာ(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Coma</span>) ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း ေရးထားပါတယ္။ သူ႕အိမ္က ကြ်န္မကို အေၾကာင္း ၾကားလုိက္တာပါ။ ဒီအေၾကာင္းကို သိသိခ်င္းမွာ အရမ္းကို တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခား သြားခဲ့ရတယ္။ ကြ်န္မဟာ အိမ္ထဲကို ခ်က္ခ်င္း ေျပးဝင္သြားၿပီး သူ႕ဆီလုိက္သြားဖုိ႕ အတြက္ ကြ်န္မရဲ႕မိဘေတြကို ခြင့္ေတာင္းခဲ့တယ္။ ကြ်န္မကို ခ်စ္ၾကတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးဟာ ကြ်န္မရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္ကို (ဆမ္ရဲ႕ အေျခအေနကိုလဲ သိလုိက္တဲ့အတြက္) လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ခြင့္ျပဳခဲ့တဲ့အျပင္ ေလယာဥ္ လက္မွတ္ပါ စီစဥ္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကံေကာင္းတာက ေနာက္ဆံုးထြက္မယ့္ ေလယာဥ္ကို မွီလုိက္တာပါပဲ။<br /><br />ဆမ္တို႕ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ သူရွိတဲ့ ေဆးရုံကို ကြ်န္မ အရင္ဆံုးသြားခဲ့တယ္။ ကြ်န္မေလ သူ႕ကို အရမ္းေတြ႕ခ်င္ေနခဲ့တယ္။ အရမ္းလဲ စိုးရိမ္ခဲ့ရတယ္။ သူ… အဆင္မွ ေျပပါ့မလား။<br /><br />ဆမ္ရွိတဲ့ အခန္းကို ဝင္လုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မရဲ႕ ႏွလံုးခုန္သံေတြ အရမ္း ျမန္လာၿပီး ရင္ဘတ္ တစ္ခုလံုး ေျဗာင္းဆန္သြားပါတယ္။ သူ႕တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ပတ္တီးေတြ အျပည့္ စည္းထားရတယ္။ ကြ်န္မအရမ္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရသလို သူ႕ကိုလဲ အရမ္း သနားပါတယ္။ သူ ဒီလုိျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းကို သူ႕အေမက ကြ်န္မကို ေျပာျပတယ္။ <span style="color: rgb(0, 0, 102);">“သူ႕ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ကို ကိုင္ၿပီး စာေရးေနရင္းနဲ႕ လမ္းျဖတ္ကူးလုိက္တာ ကားတုိက္ခံရတာ”</span>တဲ့။ အဲဒီ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္က အခု ကြ်န္မဆီ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ကြ်န္မ ဖြင့္ဖတ္လုိက္တယ္။ ပထမဆံုး စာမ်က္ႏွာမွာ ေရးထားတာ ကေတာ့…….<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စက္တင္ဘာ (၁၇) ၂ဝဝ-</span><br />(ဒီေန႕ဟာ ကြ်န္မ ဒီၿမိဳ႕ေလးနဲ႕ သူ႕ကို ခြဲခြာ သြားတဲ့ေန႕ပဲဆုိတာ ကြ်န္မ ေတြးလုိက္မိတယ္။)<br />ေအာက္မွာ ေရးထားတာ ေတြကေတာ့…….<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒီေန႕ ကက္ဟာ ငါ့ကိုထားၿပီး ထြက္သြားၿပီ။ သူဒီလို ထြက္သြားတဲ့ အတြက္ သူ႕ကို စိတ္ဆိုးမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလယာဥ္ကြင္းကို ငါ မသြားခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါမေနႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ငါ့အျပစ္ကို ဝန္ခံဖုိ႕ အတြက္နဲ႕ သူမကို ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေျပာျပဖုိ႕ အတြက္ သူမဆီကို လုိက္သြားသင့္ေပမယ့္ အရမ္းကို ေနာက္က်သြားခဲ့ၿပီ။ အခုေတာ့ ငါ အရမ္းကို ခံစားေနရၿပီေလ။ သူနဲ႕ တူတူရွိခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ငါ ဘယ္လိုမွ ေမ့ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ သူနဲ႕အတူ လုိက္သြားႏုိင္ဖုိ႕ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ ကက္ကို ငါ အရမ္း ခ်စ္တယ္….</span><br /><br />ဆမ္ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီကို ဖတ္ေနရင္း ကြ်န္မရဲ႕ မ်က္ဝန္းမွ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်လာပါတယ္။ ကြ်န္မ ထြက္သြားတဲ့ေန႕ကစၿပီး သူ ဒိုင္ယာရီေတြကို စေရးခဲ့တယ္ ဆုိတာလဲ သိလုိက္ရသလို သူ႕အေပၚလဲ အရမ္း သနားခဲ့ရပါတယ္။ ပိုၿပီး ဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာက သူလဲ ကြ်န္မကို ခ်စ္ေနတာ ကြ်န္မ မသိခဲ့တာပါပဲ။ စာရြက္ေတြ လွန္ဖတ္ေနရင္း ေနာက္ဆံုး စာမ်က္ႏွာကို ေရာက္လာပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မတ္ (၂၆) ၂ဝဝ-</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ့ရဲ႕ အျပစ္ေတြကို ဝန္ခံဖုိ႕ အတြက္ ကက္သရင္းနဲ႕ အရမ္း ေတြ႕ခ်င္ေနၿပီ။ သူနဲ႕ေတြ႕ဖုိ႕ မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ သူလဲ ငါ့ကို ျမင္ရင္ ဝမ္းသာမွာပဲေလ။ ကက္သရင္းေရ.. အရမ္း လြမ္းတယ္ကြာ။ အခုအခ်ိန္မွာ ကက္သရင္းသာ ငါ့အနား ေရာက္လာၿပီး ငါ့ကို ေပြ႕ဖက္ထားမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိမ့္မလဲ။ ေနာက္ၿပီး ငါနဲ႕ ေဝးရာကို ဘယ္ေတာ့မွ ထြက္မသြားေတာ့ဘူးဆိုရင္</span><br /><br />ဆမ္ေရးထားတဲ့ ဒုိင္ယာရီဟာ အဲဒီေနရာမွာ ရုတ္တရက္ ရပ္သြားပါတယ္။ ဒီစာ ေရးေနတံုး သူဘာေတြ ဆက္ျဖစ္ခဲ့လဲ ဆိုတာ ကြ်န္မျဖင့္ ေတြးေတာင္ မေတြးရဲပါဘူး။ သူ႕ကို တခ်က္ ငဲ့ၾကည့္လုိက္မိတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ ပါးျပင္ေပၚကို မ်က္ေရေတြ ဒလေဟာ စီးက် လာပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္မ သူ႕ရဲ႕ လက္ကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။ ဟိုအရင္ အခ်ိန္ေတြက ကြ်န္မဟာ သူနဲ႕အတူ ဒီလိုမ်ဳိး အတူတူ ရွိေနဖုိ႕ ဆုေတာင္း ခဲ့တာေပါ့။ အခုေတာ့…<br /><br />ကြ်န္မ ရင္ထဲမွာ တစစ္စစ္နဲ႕ နာက်င္ လာပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ကို ျပန္ဖြင့္ၿပီး ဖတ္မိတယ္။ ေနာက္ပိုင္း စာမ်က္ႏွာေတြ ကေတာ့ ဘာမွ မေရးထားပါဘူး။ ဒီလို ၾကည့္ေနတံုးမွာ စာအုပ္ထဲက စာတစ္ေစာင္ ထြက္က်လာပါတယ္။ စာအိတ္ေပၚမွာ ကြ်န္မ နာမည္ ေရးထားတယ္။ စာက ကြ်န္မဆီကို ေရးထားတဲ့စာပါ။ စာကို ကြ်န္မ ဖြင့္ဖတ္လုိက္တယ္…<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ခ်စ္ရတဲ့ ကက္ေရ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ကို ဖတ္ၿပီးသြားရင္ စာအုပ္ရဲ႕ က်န္တဲ့ တစ္ဝက္ကို ကက္အေနနဲ႕ ေရးေစခ်င္တယ္။ ကက္ေရ.. မင္းကို အရမ္း လြမ္းတယ္ကြာ။ ကက္.. မင္းကို ကိုယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ။ ကက္ ကိုယ့္ကို ဖုန္းဆက္တုိင္း ကိုယ္နဲ႕ လြဲေနတာ ကိုယ္ တကယ္ကို အလုပ္ ရွဳပ္ေနလုိ႕ပါ။ ကုိယ္ အခု အလုပ္ လုပ္ေနပါၿပီ။ ေက်ာင္းလဲ ၿပီးေတာ့မယ္။ မင္းဆီကို အေရာက္လာၿပီး မင္းကို အံ့ၾသသြားေစခ်င္လုိ႕ မင္းကို မေျပာပဲ ေနခဲ့တာပါ။ မင္းကို ေတြ႕ဖုိ႕ ကိုယ္ မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီ ၂ႏွစ္ဆုိတဲ့ အခ်ိန္ အတြင္းမွာ မင္းရဲ႕လိပ္စာကို ကိုယ္ တကယ္ မသိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီ အတြက္ ကိုယ္ တကယ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ မင္းရဲ႕ ေဆြမ်ဳိး သားခ်င္းေတြ ဆီမွာလဲ ကိုယ္ လုိက္စံုစမ္း ခဲ့ပါတယ္။ မင္းဆီက လာတဲ့ အီးေမးလ္ ေတြကိုလဲ ျပန္ပို႕ဖုိ႕ ကိုယ္ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ အဆင္မေျပလို႕ မပို႕ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ မင္းကို ကုိယ္က ဂရုမစိုက္လုိ႕ ဒီလုိလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ မင္း အဲဒီလို ယူဆသြားမွာကို ကို အရမ္း ေၾကာက္ခ့ဲပါတယ္။ တကယ္ပါ။ တကယ့္ကို ကိုယ္ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္ဟာ မင္းကို စေတြ႕တဲ့ေန႕ ကတဲက ခ်စ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တို႕ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေမတၱာ ပ်က္စီးသြားမွာ စိုးလုိ႕ ကိုယ္ ဖြင့္မေျပာခဲ့ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မင္းက ကိုယ့္အေပၚကို သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ အျဖစ္နဲ႕တင္ မဟုတ္ပဲ အစ္ကို တစ္ေယာက္လိုပါ သေဘာထားခဲ့တယ္။ အဲဒီထက္ မပိုခဲ့ဘူးလို႕ ကိုယ္ ထင္ခဲ့တယ္။ ကက္ရယ္.. မင္းကို ကိုယ္ ခ်စ္တယ္။ အရမ္းကို ခ်စ္ပါတယ္ ကက္ရယ္…။ မင္းနဲ႕ တူတူ ရွိေနဖုိ႕ အရာရာကို ကိုယ္ စြန္႕လႊတ္ ႏိုင္ပါတယ္….</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အခ်စ္မ်ားနဲ႕</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆမ္</span><br /></div><br />စာကို ဖတ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ဆမ္နဲ႕ တြဲခ်ိတ္ထားတဲ့ ကိရိယာေတြ ဆီကေန အခ်က္ေပး အသံေတြ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ကြ်န္မ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ တုန္လႈပ္သြားခဲ့တယ္။ စာအုပ္ကို ပစ္ခ်ၿပီး သူ႕ဆီ ေျပးသြားမိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ နပ္စ္မေလးေတြကို အကူအညီ ေတာင္းဖုိ႕ ေအာ္ေခၚ ေတာ့တာပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">“ဆမ္ရယ္… ကက္နဲ႕ တူတူေနေပးပါ… တူတူေနပါေနာ္… ကက္ကို မထားခဲ့ပါနဲ႕… ေနာ္… မထားသြားပါနဲ႕… ဆမ့္ကို ကက္ အရမ္း ခ်စ္ပါတယ္ ဆမ္ရယ္…”</span><br /><br />ကြ်န္မ အရူး တစ္ေယာက္လုိ ေအာ္ဟစ္ ငိုယိုေနမိတယ္။ အသားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနတဲ့ အထိေပါ့။ ကြ်န္မေလ သူ႕ကို မေသေစခ်င္ဘူး။ ကြ်န္မကို ထားသြားတာကို မလုိခ်င္ဘူး။ ကြ်န္မ ေဘးနားမွာ သူရွိေနၿပီး ဒီအျဖစ္ အပ်က္ေတြဟာ အိမ္မက္ေတြပါလုိ႕ ေျပာေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္.. ဒါေတြဟာ အိပ္မက္ေတြ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ တကယ္ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ တကယ္ ေသဆံုးသြားခဲ့တယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ က်န္တဲ့ ဘဝ ေန႕ရက္ေတြကို က်န္တဲ့ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ တစ္ဝက္နဲ႕အတူ ျဖတ္သန္း ရေတာ့မယ္။ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ကြ်န္မရဲ႕ ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒိုင္ယာရီေတြ ေရးသြားမွာပါ။ ေရးရင္းနဲ႕ စာအုပ္ ကုန္သြားလို႕ ေနာက္တစ္အုပ္နဲ႕ ထပ္ေရးမယ္ ဆိုရင္ေတာင္မွပဲ ဒီစာအုပ္ အေဟာင္းေလးေလာက္ အဓိပၸါယ္ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီ စာအုပ္ေလး ထဲမွာ ဆမ္ရဲ႕ အေငြ႕ အသက္ေတြ စီးဝင္ ေနတယ္ေလ။ ကြ်န္မ သူ႕ကို အၿမဲတမ္း သတိရေနမွာပါ။ ကြ်န္မအတြက္ အေကာင္းဆံုး သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ခဲ့တာေတြ၊ ကြ်န္မရဲ႕ အခက္အခဲ ေတြကို အၿမဲတမ္း ေျဖရွင္း ေပးခဲ့တာေတြ၊ ကူညီ ေဖးမခဲ့တာေတြ၊ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးခဲ့တာေတြကို ကြ်န္မ ဘယ္လိုမွ ေမ့လုိ႕ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူလဲ ကြ်န္မကို အရမ္း ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကြ်န္မ သိလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႕ကို ကြ်န္မ အနားကေန ထြက္ခြာ မသြားေစခ်င္ပါဘူး။ သူ႕ကို ကြန္မ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ ကြ်န္မဘဝရဲ႕ အေရး အပါဆံုးသူ တစ္ေယာက္ပါ။ ကြ်န္မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေတြထဲက အေကာင္းဆံုးေသာ သူငယ္ခ်င္းလဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါအျပင္ အခ်စ္ဆံုးေသာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မတုိ႕ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းကေန အခ်စ္ဆံုး ခ်စ္သူေတြ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖုိ႕ ေနာက္က်သြားပါၿပီ။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူလဲ ကြ်န္မကို အရမ္းခ်စ္ခဲ့တယ္။ ကြ်န္မကလဲ သူ႕ကို အရမ္းခ်စ္တယ္။ ကြ်န္မတုိ႕ရဲ႕ သန္႕ရွင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အခ်စ္ကို အၿမဲတမ္း အမွတ္ရေနမွာပါ။ ဆမ္ တစ္ေယာက္ ေကာင္းကင္ဘံုမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလုိ႕ ကြ်န္မ ဆုေတာင္း လုိက္ပါတယ္။ တကယ္ပါ…။ ကြ်န္မေလ… သူ႕ကို အရမ္း ခ်စ္ပါတယ္…....။။<br /><br /><br />(အနီးစပ္ဆံုး အဓိပၸါယ္ တူေအာင္နဲ႕ ဖတ္လုိ႕ အဆင္ေျပေအာင္ ျပန္ဆုိ ထားပါတယ္... မူရင္း ဝတၳဳတိုေလးကို <a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.yourlifehappiness.com/love_lovestory31.html">ဒီမွာ</a> သြားေရာက္ ဖတ္ရွဳႏုိင္ပါတယ္... မူရင္းအဓိပၸါယ္နဲ႕ အလြန္ ကြဲလြဲေနပါက ဘာသာ ျပန္ဆုိသူ ကြ်န္ေတာ္ မုိးေသာက္(ရွမ္းေလး)ရဲ႕ အားနည္းခ်က္သာ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ... ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားက အရမ္း ေလးနက္ပါတယ္။ မွ်ေဝ ခံစားႏုိင္ၾကပါေစ….)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-7110036602353952278?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-76021566615894448492009-02-16T23:39:00.008+03:002009-02-19T15:00:06.043+03:00(“<span style="color: rgb(153, 0, 0);">When Friendship Turns to Love</span>” ဆိုတဲ့ ဝတၳဳတုိေလးကို ႀကိဳးစားၿပီး ဘာသာ ျပန္ထားတာပါ… ႀကိဳက္ႏွစ္သက္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္…)<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ကြ်န္မ</span>ရဲ႕ ဇာတိၿမိဳ႕ေလးကို ခြဲမသြားခ်င္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ ဆုိေတာ့ ေမြးကတဲက ဒီမွာပဲ အေျခခ်မယ္လို႕ စိတ္ကူးထားတာပါ။ ဒီၿမိဳ႕ေလးမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မေနခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းနဲ႕ ေဆြမ်ဳိး သားခ်င္းေတြကိုလဲ မခြဲခြာခ်င္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း ဆမ္ျမဴရယ္ကိုေပါ့။<br /><br />ဆမ္နဲ႕ ကြ်န္မက မူလတန္း ေက်ာင္းတက္စဥ္ ကတဲက ခင္မင္ခဲ့ၾကတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႕ ကြ်န္မ စေတြ႕ခဲ့တဲ့ေန႕ေလးကို အခုထိ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီေန႕က ပထမတန္း စတက္တဲ့ ပထမဆံုးေန႕ေပါ့။ ကြ်န္မတို႕ ၂ေယာက္က အတန္းတူတယ္ေလ။ အဲဒီေန႕က ကြ်န္မေဘာပင္ေလး ျပဳတ္က်သြားေတာ့ ခံုေအာက္ကိုဝင္ၿပီး ေကာက္လုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆမ္နဲ႕ ကြ်န္မ ေခါင္းခ်င္း တုိက္မိသြားတယ္။ သူကလဲ ကြ်န္မ ေဘာပင္ေလးကို ေကာက္ေပးမလုိ႕ ခံုေအာက္ကို ဝင္လုိက္တာ။ တုိက္တုိက္ ဆုိင္ဆုိင္ပါပဲ။ အဲဒီ မေတာ္တဆ ျဖစ္ရပ္ကေလးကေန သူနဲ႕ကြ်န္မက အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္လာၾကတာေပါ့။ ကြ်န္မတို႕ ေန႕လည္စာလဲ တူတူစားခဲ့ၾကတယ္။ စကားေတြလဲ အမ်ားႀကီး ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ အရမ္း ခင္မင္ခဲ့ၾကၿပီး သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ခင္မင္ခဲ့ၾကသလဲ ဆုိရင္ ကြ်န္မဟာ မိသားစုနဲ႕ တူတူရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေလာက္ နီးပါး ဆမ္နဲ႕ တူတူရွိခဲ့တယ္။ သူဟာ ကြ်န္မအတြက္ အစ္ကို တစ္ေယာက္လိုလဲ အားကိုးရတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ ျပသနာတုိင္း နီးပါးကို သူပဲ ေျဖရွင္းေပးခဲ့တယ္။ ကြ်န္မကလဲ သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ မွီခိုခဲ့ပါတယ္။ ဆမ္ကလဲ ကြ်န္မကို သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္လိုေရာ၊ ညီမေလး တစ္ေယာက္လိုပါ ခ်စ္ရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကို စေတြ႕ကတဲက ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့ ကြ်န္မ ခံစားခ်က္ကို သူမသိပါဘူး။ ကြ်န္မကို ညီမေလး တစ္ေယာက္လိုပဲ သေဘာ ထားေနတာဟာ ကြ်န္မရဲ႕ စိတ္ ခံစားခ်က္ကို ထိခိုက္ေစပါတယ္။ ကြ်န္မ ခံစားခဲ့ရတယ္။<br /><br />၆တန္း ေရာက္တဲ့ႏွစ္မွာေတာ့ ကံၾကမၼာဟာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေျပာင္းလဲခဲ့တယ္။ ဒီ ၅ႏွစ္အတြင္းမွာ ကြ်န္မတို႕၂ေယာက္ဟာ မယံုၾကည္ ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အခ်ိန္ေတြကို အတူတူ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတယ္။ အခု ႏွစ္မွာေတာ့ အရာအားလံုးဟာ ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ သူနဲ႕ေဝးရာကို ကြ်န္မ ထြက္သြားရေတာ့မယ္။ ဒါဟာ ကြ်န္မအတြက္ တစ္စိမ္းျပင္ျပင္ ကမာၻတစ္ခုကို ေရာက္သြားသလိုပါပဲ။ သူ႕အေပၚထားရွိတဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ နက္ရွဳိင္းတဲ့ အခ်စ္ေတြဟာ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားပါဘူး။ ကြ်န္မရဲ႕အခ်စ္ေတြ သူနဲ႕ပဲ အတူက်န္ေနခဲ့တယ္။ သူ႕ကို ကြ်န္မ ခြဲမသြားခ်င္ခဲ့ဘူး။ ကြ်န္မတုိ႕ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ဖုန္း အဆက္အသြယ္ မျပတ္ဖုိ႕ သေဘာတူခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ပတ္ကို အနဲဆံုး ႏွစ္ႀကိမ္ေတာ့ ဖုန္းဆက္ၾကမယ္။ အားတဲ့အခ်ိန္တုိင္းမွာ စာနဲ႕ အီးေမးလ္ေတြ အျပန္အလွန္ ပို႕ၾကမယ္။ အဲဒီလုိ အဆက္အသြယ္ ရွိလာမွာကလြဲရင္ ကြ်န္မတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ဟာ အရင္ အခ်ိန္ေတြကလို အတူတူ မေပ်ာ္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဓါတ္ပံုကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္တာကလြဲရင္ တစ္ေယာက္ အနားမွာ တစ္ေယာက္ ေနေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေတြ႕ခ်င္စိတ္ကို အရမ္း ထိန္းခ်ဳပ္ေနရတယ္ ဆုိတာ ကြ်န္မ ဝန္ခံပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကြ်န္မ မလုိခ်င္ဆံုးေသာ ခြဲခြာရမယ့္ ေန႕ရက္ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။<br /><br />ခြဲခြာရေတာ့မယ္ေန႕မွာ သူ ကြ်န္မဆီမလာခဲ့ဘူး။ သူ႕ရဲ႕ ဆဲလ္ဖုန္းကို ကြ်န္မ ေခၚေပမယ့္ ဖုန္းကိုင္မယ့္သူ မရွိျဖစ္ေနပါတယ္။ ကြ်န္မ စိတ္ပူလာပါတယ္။ အရမ္းလဲ ဝမ္းနည္းမိတယ္။ ဒီလို ခြဲခြာရမယ့္ ေန႕ရက္ကိုမွ ေမ့ရက္ေလျခင္း ဆုိၿပီးေတာ့ေလ။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ဒီၿမိဳ႕ေလးကို ရင္နာနာနဲ႕ ခြဲခြာခဲ့တယ္။ သူမလာႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္း တစ္ခုခုေတာ့ ရွိမွာပါေလ ဆုိၿပီးေတာ့လဲ သူ႕ဘက္က ေတြးေပးခဲ့တယ္။<br /><br />တစ္ႏွစ္ ၾကာတဲ့အထိ သူနဲ႕ကြ်န္မ ဘာအဆက္အသြယ္မွ ေကာင္းေကာင္း မရခဲ့ပါဘူး။ သူ႕အိမ္ကို ဖုန္းဆက္တုိင္းလဲ သူ႕အေမနဲ႕ပဲ ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ သူမရွိေသးတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႕ ကြ်န္မ ဖုန္းဆက္တဲ့ အေၾကာင္း သူ႕ကို ျပန္ေျပာလုိက္မယ္ ဆုိတာပဲ ၾကားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မ စိတ္ပ်က္ခဲ့ရတယ္။ သူမ်ား ကြ်န္မကို ေရွာင္ခ်င္ေနလုိ႕ ဒီလို လုပ္ရတာလားလုိ႕ တခါတေလ ေတြးမိေသးတယ္။<br /><br />၉တန္း ေအာင္ၿပီးတဲ့ႏွစ္ မွာေတာ့ သူ႕ဆီက ဘာ အဆက္အသြယ္မွ မရေတာ့ပါဘူး။ သူ႕ဆီက အီးေမးလ္ေတြ၊ စာေတြလဲ မရေတာ့ဘူး။ ကြ်န္မ ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ ျဖည့္ေတြး ေတြးလုိက္တယ္။ သူ တကယ္ အလုပ္ ရွဳပ္ေနလို႕ပဲ ေနမွာပါေလ။ တကယ္လို႕ သူ တကယ္ အလုပ္မရွဳပ္ဘူးဆုိရင္… တကယ္လုိ႕ ကြ်န္မကို ေမ့ေနတာဆုိရင္… တကယ္လုိ႕ သူ ေနာက္ထပ္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႕ တြဲေနတာဆုိရင္… အဲဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မကို အခ်ိန္ မေပးႏုိင္ ေလာက္ေအာင္ အလုပ္ မ်ားေနမယ္ဆုိရင္… ။ တကယ္လုိ႕မ်ား ဆုိတဲ့ အေတြးေတြ ကြ်န္မ ေခါင္းထဲမွာ ျပည့္ႏွက္ေနခဲ့တယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ သူ႕ဆီကို စာေတြ ေရးေနတံုးပါပဲ။ အီးေမးလ္ေတြလဲ ပို႕ေနခဲ့တံုးပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ဆီက ျပန္စာေတြ မရခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ကြ်န္မေတြးခဲ့တဲ့ တကယ္လုိ႕မ်ား.. ဆိုတာေတြ တကယ္ ျဖစ္ေနခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေရာ….။<br />ဒီလုိသာ တကယ္ ျဖစ္ေနခဲ့မယ္ဆုိရင္ ကြ်န္မေပ်ာ္ေနမွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ ဆုိေတာ့ သူေပ်ာ္ေနမယ္ ထင္လုိ႕ပါ…။<br />ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ ကြ်န္မကို သူ ဘာမွ မေျပာရတာလဲ….???<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ ေနာက္ထပ္ ၂ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္သာ ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္။ သူ႕ဆီက စာလဲမရ၊ အီးေမးလ္လဲမဝင္၊ ဖုန္းလဲ မရေတာ့ပါဘူး။ သူနဲ႕ အဆက္အသြယ္ရဖို႕ ကြ်န္မ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ကို ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ကို ခ်စ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္မ သူ႕ကို ေမ့လုိ႕မရခဲ့ဘူး။<br /><br />ေနာက္တစ္ပတ္ အၾကာမွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕အိမ္လိပ္စာနဲ႕ စာတစ္ေစာင္ ကြ်န္မဆီကို ေရာက္လာပါတယ္။ ရရခ်င္းပဲ စာကို ေဖာက္ဖတ္လုိက္တယ္။ ကြ်န္မဟာ စိတ္ေစာၿပီး စာကို ဖတ္ခ်င္လြန္း ေနတာေၾကာင့္ ႏွစ္မ်က္ႏွာ သံုးမ်က္ႏွာေလာက္ ေက်ာ္ဖတ္လုိက္မိတယ္။ တကယ္က အဲဒီ စာမ်က္ႏွာေတြက အေရးႀကီးတဲ့ စာေတြ ျဖစ္ေနခဲ့တာပါ…။ အဲဒီ စာမ်က္ႏွာထဲမွာ ေရးထားတာကေတာ့….<br /><br /><div style="text-align: right;">(ဆက္ရန္...)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-7602156661589444849?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-68493679709724049852009-02-14T23:23:00.005+03:002009-02-14T23:57:25.218+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZcv9lRZTyI/AAAAAAAAAIM/tBhVpQsiU-A/s1600-h/valentines-bear.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 208px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZcv9lRZTyI/AAAAAAAAAIM/tBhVpQsiU-A/s320/valentines-bear.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302759821275647778" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ခ်စ္သူတုိင္း... လူသားတုိင္း....<br />ဒီေန႕မွာ ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ...<br />ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးႏုိင္ၾကပါေစ...<br />ဘဝရဲ႕ အမွတ္တရ အခ်ိန္ေလးမ်ားကို ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစ...<br />ကမာၻႀကီးမွာလဲ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ ျပည့္ႏွက္ေနၿပီး အစဥ္ေအးခ်မ္းေနပါေစ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6849367970972404985?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-43082248626180341732009-02-12T08:00:00.017+03:002009-03-29T17:56:07.150+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZDjW5d-sYI/AAAAAAAAAHg/U3yk_SM1O9g/s1600-h/st-valentine.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 118px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZDjW5d-sYI/AAAAAAAAAHg/U3yk_SM1O9g/s200/st-valentine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300986743938265474" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> ေပၚေပါက္လာပံုနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္ေတြ ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ေသာ သူမ်ားကေတာ့ ဒီလုိထင္ျမင္ ယူဆၾကပါတယ္။ ခရစ္ေတာ္ေပၚၿပီး ေအဒီ (၂ဝဝ)ေက်ာ္ (၃ရာစု)၊ ေရာမၿမိဳ႕(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Rome</span>)မွာ ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး စိန္႕ဗယ္လင္တုိင္း (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">St. Valentine</span>) မွတဆင့္ ျဖစ္ေပၚ လာတာပါလို႕ ယူဆ ၾကပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ခရစ္ယာန္ ဘာသာ အတြက္ မြန္ျမတ္ေသာ အာဇာနည္ တစ္ပါးလုိ႕လဲ တင္စား ေခၚေဝၚ ၾကပါတယ္။ သူဟာ ေအဒီ (၂၆၉)ခု၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၄)ရက္ေန႕မွာ ေသဒဏ္ စီရင္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ဒုတိယေျမာက္ ကေလာဒီယပ္စ္ဘုရင္ (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Cludiaus-II</span>)က သူ႕ကို ဆန္႕က်င္တယ္ဆုိၿပီး ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ကာ ေသဒဏ္ ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေအဒီ (၄၉၆)ခုမွာေတာ့ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဂီလာစီးယပ္စ္ (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Pope Gelasius</span>)က ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႕ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၄)ရက္ေန႕ကို <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span>လို႕ သတ္မွတ္ ေခၚဆိုခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႕ သမုိင္း ျဖစ္စဥ္ေတြကို ေအာက္မွာ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပ သြားပါဦးမယ္။<br /><br />ေအဒီ(၃)ရာစုမွာ ေရာမ အင္ပါယာကို ဒုတိယေျမာက္ ကေလာဒီယပ္စ္ ဘုရင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္။ ကေလာဒီယပ္စ္ ဘုရင္ဟာ ေရာမအင္ပါယာရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ေရာမၿမိဳ႕(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Rome</span>)မွာ နန္းစံပါတယ္။ ဘုရင္ ကေလာဒီယပ္စ္ကို လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက သေဘာမက်ၾကပါဘူး။ အဲဒီလုိ သေဘာမက်တဲ့ အထဲမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းလဲ ပါပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းက ေရာမၿမိဳ႕မွာ ေနထုိင္ေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး တစ္ပါး ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ သနားၾကင္နာတတ္ၿပီး အေျပာအဆို ညင္သာ သိမ္ေမြ႕သူလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ကို ခ်စ္ခင္ ၾကတဲ့သူေတြ အလြန္ မ်ားျပားပါတယ္။<br /><br />ကေလာဒီယပ္စ္ ဘုရင္ဟာ စစ္လိုလားသူပါ။ သူ႕စစ္တပ္ကို အင္အား ႀကီးသထက္ ႀကီးေအာင္ ျပဳလုပ္ခ်င္သူပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေရာမအင္ပါယာ ထဲမွာရွိတဲ့ ေယာက္က်ားသားမ်ား အားလံုးကို သူ႕စစ္တပ္ထဲ ဝင္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္မလာပါဘူး။ သူ႕အင္ပါယာထဲမွာရွိတဲ့ ေယာက္က်ားသားမ်ားက စစ္တပ္ထဲ မဝင္ခ်င္ၾကဘူး။ စစ္ကိုလဲ မတိုက္ခ်င္ၾကဘူး။ သူတုိ႕ရဲ႕ မိသားစုေတြ၊ မိန္းမနဲ႕ ကေလးေတြကို မခြဲခြာခ်င္ၾကဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက စစ္တပ္ထဲဝင္ဖို႕ ျငင္းဆန္ၾကပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ကေလာဒီယပ္စ္ကို ေဒါသအမ်က္ ေျခာင္းေျခာင္းထြက္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူဟာ ရက္စက္တဲ့ အႀကံအစည္ တစ္ခု ႀကံစည္ခဲ့တယ္။ တကယ္လုိ႕ ေယာက္က်ားေတြသာ မိန္းမမယူ၊ အိမ္ေထာင္မျပဳဘူးဆုိရင္ စစ္တပ္ထဲဝင္ဖုိ႕ စိတ္ပါလာႏုိင္တယ္လို႕ သူေတြးေတာခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူအမိန္႕တစ္ခု ထုတ္လုိက္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ထိမ္းျမား လက္ထပ္တာကို ခြင့္မျပဳပဲ ပိတ္ပင္ တားဆီးတဲ့ အမိန္႕ပါပဲ။ လူငယ္မ်ားက ဒီအမိန္႕ကို အင္မတန္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ အမိန္႕လို႕ ယူဆၾကတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကလဲ ဒီအမိန္႕ကို လံုးဝ ယုတၱိမရွိဘူးလုိ႕ ယံုၾကည္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအမိန္႕ကို ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းက လံုးဝ မေထာက္ခံခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းဟာ ထိမ္းျမား လက္ထပ္တာကို ေကာင္းေသာ ျပဳမူျခင္းလို႕ ခံယူထားတဲ့အတြက္ ကေလာဒီယပ္စ္ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အမိန္႕ကို မလုိက္နာပဲ ထိမ္းျမား လက္ထပ္ပြဲေတြကို ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အမိန္႕ေၾကာင့္ တိုးတိုး တိတ္တိတ္ပဲ လုပ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဖေယာင္းတုိင္ငယ္ေလးေတြ ထြန္းညွိထားတဲ့ လက္ထပ္ပြဲက်င္းပရာ အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္း၊ သတို႕သားနဲ႕ သတုိ႕သမီးတို႕ပဲရွိပါတယ္။ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ ေပးတာကိုလဲ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက တုိးတုိးေလးပဲရြတ္ဆုိပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ လက္ထပ္ပြဲေတြကို ေအာင္ျမင္စြာနဲ႕ က်င္းပႏုိင္ခဲ့တာေပါ့။<br /><br />တစ္ညမွာေတာ့ လက္ထပ္ပြဲ က်င္းပေနတုန္းမွာ ဘုရင့္စစ္သားေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႕ပဲ သတို႕သားနဲ႕ သတုိ႕သမီးဟာ စစ္သားေတြလက္ထဲ မေရာက္ခင္ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္သြားပါတယ္။ စစ္သားမ်ားဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ဖမ္းလုိက္ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ အမိန္႕မနာခံမႈနဲ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို အက်ဥ္းခ်ထားၿပီး ေသဒဏ္စီရင္ဖုိ႕ အမိန္႕ခ်မွတ္ခဲ့တယ္။<br /><br />အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ သူေတြဟာ အက်ဥ္းေထာင္အထိ လာေရာက္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႕ ခ်စ္ခင္တဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ပန္းစည္းေတြ ပစ္ေပးၾကတယ္။ စာတုိေလးေတြ ပစ္ေပးၾကတယ္။ ေထာင္ထဲဝင္လို႕မရလို႕ ပစ္ေပးၾကရရွာတယ္။ ဒီစာေလးေတြ၊ ပန္းစည္းေလးေတြ ကတဆင့္ သူတုိ႕ဟာ အခ်စ္ကို ယံုၾကည္ၾကတယ္ ဆုိတာ ေျပာခဲ့ၾကတယ္။ သူတုိ႕ဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕ခြင့္မရၾကဘူး။ အဲဒီထဲကမွ တစ္ေယာက္ေသာ သူဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကို ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အဲဒီ တစ္ေယာက္ေသာ သူကေတာ့ ေထာင္မွဴးႀကီးရဲ႕ သမီးေလးဂ်ဴလီယာ(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Julia</span>) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူမရဲ႕အေဖဟာ သူမကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕ဖုိ႕ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ အခ်ဳပ္ခန္းထဲထိလဲ ဝင္ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ သူမဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ေထာက္ခံခဲ့တယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြကို အေဖာ္ျပဳ အားေပးခဲ့တယ္။ (တခ်ဳိ႕ေသာ သမိုင္းေၾကာင္းေတြမွာ ဂ်ဴလီယာက ေမြးကတဲက အျမင္အာရုံ မရရွာတဲ့ ဒုကၡိတမေလး တစ္ေယာက္လို႕ ေရးသားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးွ ဗယ္လင္တုိင္းက ဘုရားသခင္ထံမွာ ဆုေတာင္းေပးလုိ႕ မ်က္စိအလင္း ျပန္ရလာတယ္လို႕ ေရးသားထားတာလဲ ေတြ႕ရပါတယ္။)<br /><br />ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တိုင္းဟာ ေသဒဏ္ စီရင္ျခင္း ခံရမယ့္ေန႕ (ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ရက္၊ ေအဒီ ၂၆၉ခု)မွာ သူ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြမွာ အတူရွိေနခဲ့တဲ့ သူမကို ေက်းဇူးတင္တဲ့ အေနနဲ႕ သူမရဲ႕ သစၥာတရား အတြက္ စာတုိေလး ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစာတုိေလး ကေတာ့ “သင့္ရဲ႕ ဗယ္လင္တုိင္းဆီက အခ်စ္ေမတၱာ”(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Love from your Valentine</span>)လုိ႕ အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။<br /><br />ဒီစာတုိေလး မွတဆင့္ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> မွာ အခ်စ္သဝဏ္ လႊာေလးေတြ ေပးတဲ့အေလ့အထဟာ တကမာၻလံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားပံုရပါတယ္။ အမွန္တရား ဘက္က ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းႀကီး ကေတာ့ လူေသေပမယ့္ နာမည္ မေသခဲ့ပါဘူး။ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အင္အား ႀကီးေနပါေစ၊ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာကို ဖ်က္ဆီးလို႕ မရႏုိင္ဘူး ဆုိတာ လူသားေတြ အားလံုး သေဘာေပါက္သြားၾကပါၿပီ။ အရာအားလံုးထက္ အင္အား ႀကီးမားတာ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားဆုိတာ အႂကြင္းမဲ့မွန္ကန္ပါတယ္။<br /><br />အခု ေအာက္မွာဆက္လက္ ေဖာ္ျပမွာကေတာ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day </span>နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ျပဳလုပ္ၾကတဲ့ ရိုးရာအေလ့အထေတြပါ။<br /><br />လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက အဂၤလန္ႏုိင္ငံ (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">England</span>)မွာ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၄)ရက္ေန႕ေရာက္ရင္ ကေလး သူငယ္မ်ားဟာ လူႀကီးေတြလို ဝတ္စား ဆင္ယင္ၿပီး တစ္အိမ္တက္ တစ္အိမ္ဆင္းနဲ႕ သီခ်င္းေတြ လုိက္လံ သီဆုိပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဗယ္လင္တုိင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးတဲ့ သီခ်င္းေတြေပါ့။ (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Happy New Year</span> လိုမ်ဳိး ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။)<br /><br />ေဝးလ္စ္ (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Wales</span>) ႏိုင္ငံမွာေတာ့ သစ္သား ဇြန္းေလးေတြကို ျပဳလုပ္ၿပီး လက္ေဆာင္ ေပးၾကပါတယ္။ သစ္သား ဇြန္းေလးေတြေပၚမွာ အသဲပံု၊ ေသာ့နဲ႕ ေသာ့ခေလာက္ ပံုေလးေတြကို ေဆးျခယ္ၿပီး အလွဆင္ၾကတယ္။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “ငါ့ရဲ႕အသဲတံခါးကို မင္းဖြင့္သြားၿပီ” (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">You unlock my heart!</span>) ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြမွာ ဆုိရင္ မိန္းမပ်ဳိေလး ေတြဟာ ေယာက္က်ားပ်ဳိေလး ေတြဆီကေန အဝတ္အစားေတြ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ရၾကတယ္။ အဲဒီ အဝတ္အစားေတြကို သိမ္းထားရင္ အဲဒီမိန္းမပ်ဳိေလးက လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ေယာက္က်ားေလးကို လက္ထပ္မယ့္သူလုိ႕ သတ္မွတ္ လိုက္တာပဲတဲ့။<br /><br />တခ်ဳိ႕လူေတြကလဲ ဒီလုိယံုၾကည္ၾကတယ္။ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> မွာ ေခါင္းေပၚကေန ေျမလူးငွက္(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">robin</span>)ေလး ျဖတ္ပ်ံသြားတယ္ဆုိရင္ အဲဒီမိန္းကေလးက သေဘၤာသားနဲ႕ လက္ထပ္ရလိမ့္မယ္တဲ့။ စာကေလးငွက္ ဆုိရင္ ဆင္းရဲတဲ့သူနဲ႕ လက္ထပ္ရၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတာ့ ရလိမ့္မယ္တဲ့။ ေရႊဝါေရာင္ငွက္ (<span style="color: rgb(153, 0, 0);">goldfinch</span>)ကို ေတြ႕ရတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မီလ်ံနာနဲ႕ လက္ထပ္ရမယ္တဲ့ဗ်ား…။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ တကယ္ျဖစ္ႏုိင္၊ မျဖစ္ႏုိင္ မသိေပမယ့္ ဖတ္ၿပီးေတာ့ ၿပံဳးခ်င္စရာ အေလ့အထေလးတစ္ခု၊ ယံုၾကည္မႈေလးတစ္ခုေပါ့။ တကယ္လုိ႕ သင့္မွာ လက္ထပ္ဖုိ႕ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ သူေတြ တစ္ေယာက္ထက္မက ပိုရွိေနမယ္ဆုိရင္ ဘယ္တစ္ေယာက္နဲ႕ လက္ထပ္ရမလဲဆုိတာ ေရြးခ်ယ္တဲ့ နည္းပါပဲ။ အရင္ဆံုး ပန္းသီးတစ္လံုးကို ယူလုိက္ပါ။ ပန္းသီးအညွာကို ကိုင္ၿပီး ပန္းသီးကိုလွည့္ပါ။ အဲဒီလုိလွည့္ေနတံုးမွာ သင္ရည္ရြယ္ထားတဲ့ သူေတြရဲ႕ အမည္ေတြကို ရြတ္ေပးရပါမယ္။ ပန္းသီးအညွာ ျပဳတ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ရြတ္မိတဲ့ အမည္က သင္လက္ထပ္ရမယ့္သူရဲ႕ အမည္ပါပဲတဲ့။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္တစ္ခုက အဲဒီပန္းသီးကို အလည္ကေန ထက္ျခမ္း ခြဲၾကည့္လုိက္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျမင္ေတြ႕ရတဲ့ ပန္းသီးအေစ့ေလးေတြကို ေရတြက္ပါ။ အဲဒီအေရအတြက္က သင္ရမယ့္ ကေလး အေရအတြက္ပါပဲတဲ့။ ဒါကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ၿပံဳးမိၾကမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။<br /><br />(<span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> ရဲ႕ သမိုင္းေနာက္ခံနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ မူကြဲေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္… အဲဒီထဲကမွ အမ်ားက လက္ခံထားၾကတဲ့၊ ယုတၱိလဲရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ ျဖစ္ႏုိင္ေျခလဲရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ေရြးၿပီး ဘာသာျပန္လုိက္တာပါ… မူရင္းကို <a href="http://www.pictureframes.co.uk/pages/saint_valentine.htm"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ဒီမွာ</span></a> ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္… အားလံုးကို အတိအက် ဘာသာျပန္ထားတာ မ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး… ဖတ္လို႕ေကာင္းေအာင္၊ မူရင္းအဓိပၸါယ္ မပ်က္ေအာင္နဲ႕ ဆီေလ်ာ္မႈရွိေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားၿပီး ျပန္ဆိုထားပါတယ္… လြဲမွားေနတာေတြရွိရင္ ဘာသာျပန္ဆိုသူ မိုးေသာက္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ သာျဖစ္ပါတယ္… ခ်စ္သူစံုတြဲမ်ား <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> မွာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ….)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4308224862618034173?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-5548455565077541792009-02-12T00:10:00.003+03:002009-03-08T12:08:36.180+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZMORoGzRlI/AAAAAAAAAH8/zJacpQ6dT2I/s1600-h/myanmar-flag.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 136px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZMORoGzRlI/AAAAAAAAAH8/zJacpQ6dT2I/s200/myanmar-flag.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301596882331715154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZMOGcka-sI/AAAAAAAAAH0/neAvyAxOGzU/s1600-h/timeline_general_aung_san.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 159px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZMOGcka-sI/AAAAAAAAAH0/neAvyAxOGzU/s200/timeline_general_aung_san.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301596690256165570" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇ဝ-ခုႏွစ္ တပို႕တြဲလဆုတ္ (၃)ရက္ေန႕၊ ၂ဝဝ၉-ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၂)ရက္ေန႕ (၆၂)ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႕ကို ဂုဏ္ျပဳပါတယ္… အမ်ဳိးသား စည္းလံုး ညီညြတ္ေရးကို ပင္လံုမွာ စတင္ ပံုေဖာ္ခဲ့ေသာ ေန႕ရက္ျဖစ္ပါတယ္… ျမန္မာလူငယ္မ်ား အေနနဲ႕ မေမ့သင့္တဲ့ေန႕ပါ…<br /><br />ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၃)ရက္ေန႕ဟာဆိုရင္ လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ေမြးေန႕ျဖစ္ပါတယ္… ဒါဟာလဲ ျမန္မာလူမ်ဳိး တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မွတ္သားထားရမွာပါ…. ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရဖုိ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႕ တိုင္းရင္းသားမ်ားစြာတုိ႕ရဲ႕ အသက္ေသြးေခြ်းေတြ ေပးဆပ္ခဲ့ရတယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အားလံုး မေမ့သင့္ပါဘူး… ဒီေနရာကေန ျမန္မာႏုိင္ငံအလံနဲ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို အေလးျပဳလုိက္ပါတယ္…<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-554845556507754179?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-54606974737370362222009-02-11T14:21:00.003+03:002009-02-11T14:58:02.360+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZK6pAEwMgI/AAAAAAAAAHs/VDJ4gnjUuI4/s1600-h/happyanniversary5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 196px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZK6pAEwMgI/AAAAAAAAAHs/VDJ4gnjUuI4/s200/happyanniversary5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301504924925833730" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ဒီေန႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးတို႕ ခ်စ္သူစျဖစ္တာ (၆)ႏွစ္တိတိျပည့္ပါၿပီ… (၆)ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ရင္ခုန္မႈ၊ လြမ္းေမာမႈ၊ ၾကည္ႏူးမႈ၊ နာက်င္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈ၊ လြဲမွားမႈ၊ နားလည္မႈ စတဲ့ စတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ားစြာကို ခံစားခဲ့ၾကရပါတယ္… အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၂ေယာက္လံုးဟာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္နားလည္မႈရွိၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ လက္တြဲမျဖဳတ္ေတာ့မယ့္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ေနပါၿပီ…<br />“ခံစားခ်က္မ်ားကို အဆံုးစြန္ထိေရာက္ေစတာ အခ်စ္” လုိ႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိခ်င္ပါတယ္… ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ေပါ့ေနာ္… သယ္ရင္းတို႕ေတာ့ ဘယ္လုိျမင္လဲမသိဘူး… :D<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5460697473737036222?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-39022911244405370392009-02-10T14:14:00.008+03:002009-02-10T14:58:08.011+03:00<div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမြးေန႕မွာ ဆုေတာင္းေပးသြားတဲ့၊ ဆုေတာင္းေပးဦးမယ့္ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္…. လာလည္သူအားလံုးကို ေလးစားခင္မင္ပါတယ္…</span><br /><br />ဒီ post ေလးတင္ရတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အမည္ ေျပာင္းပါတယ္လို႕ ေျပာခ်င္လုိ႕ပါခင္ဗ်ာ…. <span style="color: rgb(153, 0, 0);">မုိးေသာက္</span>ဆိုတဲ့နာမည္ကို ႀကိဳက္လုိ႕ အဲဒီနာမည္နဲ႕ စေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္… ဒါေပမယ့္ အဲဒီနာမည္က ရွိေနခဲ့ပါတယ္…<a href="http://www.moethout.com/"> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကိုမိုးေသာက္</span></a>က ဒီနာမည္နဲ႕ blog ေရးေနတာၾကာပါၿပီ… ဒါကို ကြ်န္ေတာ္မသိခဲ့ပါဘူး…. အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ အေရးအသားကလဲ မကြ်မ္းက်င္၊ ဘာကို တင္ျပရမလဲမသိနဲ႕ blog စေရးခဲ့တဲ့ July 2008 ကစၿပီး ေပၚေပၚထင္ထင္ မေၾကျငာခဲ့ပါဘူး… ကိုယ့္အေရးအသားနဲ႕ တင္ျပပံုေတြကို အားမရတာရယ္၊ ေက်ာင္းတဖက္နဲ႕ မအားတာရယ္ စတဲ့အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ပါ… အခုေတာ့ စာေရးဖို႕ဆုိရင္ စာဖတ္ဖို႕လိုတယ္ေလ… စာမ်ားမ်ားဖတ္ခ်င္လို႕၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ဖတ္ထားမိတာေလးေတြ ျပန္မွ်ေဝေပးႏုိင္ဖုိ႕ ေရးမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္လုိက္ပါတယ္…. အခုထိလဲ ကိုယ့္အေရးအသားကို ကိုယ္တုိင္ သေဘာမက်ေသးပါဘူး… လုိအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနဆဲပါ… ဆက္လက္ၿပီး ႀကိဳးစားသြားမွာပါ…<br /><br />နာမည္ေျပာင္းျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းကို ေျပာၿပီးၿပီဆုိေတာ့ ဘယ္လို ေျပာင္းလိုက္တယ္ဆိုတာ ေျပာရဦးမယ္… ကြ်န္ေတာ့္ blog ကို ခဏခဏလာလည္တဲ့ <a href="http://maydecer.blogspot.com/"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သယ္ရင္းေမဒီဇာ</span></a>(blog ေမာင္ႏွမေတြေပါ့)က ေမြးေန႕အတြက္ဆုေတာင္းေပးတဲ့<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> <a href="http://maydecer.blogspot.com/2009/02/happy-birthday-to-u.html">post</a></span> ေလးတစ္ခု ေရးပါတယ္… အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူက (ရွမ္းေလး)လုိ႕ ေခၚထားတယ္…. အဲဒါေလးကို သေဘာက်သြားလုိ႕ ေျပာင္းလုိက္တာပါ… ဒီနာမည္ဟာ သယ္ရင္းေမဒီ ေပးတဲ့ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ပါပဲ… အဲဒီအတြက္ ေမဒီကို အရမ္းအရမ္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္… အဲဒီနာမည္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လဲ အရမ္းႀကိဳက္ပါတယ္… ဒါေၾကာင့္ အရင္<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> မုိးေသာက္</span> ကေန<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> <a href="http://www.loves4love.blogspot.com/">မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)</a></span> ျဖစ္သြားပါၿပီခင္ဗ်ာ…. :D</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-3902291124440537039?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-10856919752047137452009-02-10T00:10:00.004+03:002009-02-10T05:01:11.549+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZDfsPm0mHI/AAAAAAAAAHY/4l-oZQFV7aM/s1600-h/gourmet-birthday-cakes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 292px; height: 282px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SZDfsPm0mHI/AAAAAAAAAHY/4l-oZQFV7aM/s320/gourmet-birthday-cakes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300982712611674226" border="0" /></a><br /><br />ဒီေန႕ဟာ ကြ်န္ေတာ္(ရွမ္းေလး)မိုးေသာက္ရဲ႕ ေမြးေန႕ျဖစ္ပါတယ္…. မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ ေကြ်းေမြးျပဳစုသင္ၾကားမႈ၊ ဆရာသမားေတြရဲ႕ သင္ျပမႈေတြကိုနာခံရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ေန႕ရက္မ်ားေရာ၊ မေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ေန႕ရက္မ်ားပါ ျဖတ္သန္းခဲ့တာ အခုဆုိရင္ (၂၆)ႏွစ္ရွိခဲ့ပါၿပီ…. ဒီေန႕မနက္ ဘုရားရွိခိုးၿပီး ဆုေတာင္းမိတယ္… “ဘဝတေလွ်ာက္လံုးမွာ အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအက်ဳိးကို အသက္ထက္ဆံုး သယ္ပိုးထမ္းရြက္ႏုိင္သူျဖစ္ရပါလို၏” လို႕ဆုေတာင္းခဲ့တယ္…. “မရွိ၍ တကယ္လုိအပ္ေနသူမ်ားကို ကူညီေပးႏုိင္ေသာသူျဖစ္ရပါလုိ၏” လုိ႕လဲဆုေတာင္းခဲ့ပါေသးတယ္…. ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ ဆရာ၊ မိဘတုိ႕ကို စိတ္ထဲမွ ရည္စူးၿပီး ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါတယ္... ျမတ္စြာဘုရားကို သစ္သီးဆြမ္းနဲ႕ အေအးကပ္ပါတယ္….<br /><br />တျခားေတာ့ ေထြေထြထူးထူးမလုပ္ျဖစ္ပါဘူး… (ခ်စ္သူဆီကိုေတာ့ ဖုန္းဆက္ဦးမွာေပါ့… :P) သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ညေနစာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ဖုိ႕ေတာ့ စီစဥ္ထားတယ္… မုိးေသာက္ရဲ႕ Blog(ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ blog ေလး) ကိုလာဖတ္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ အစ္ကိုမ်ား၊ အစ္မမ်ားကိုလဲ ပစ္မထားပါဘူး…. မုန္႕ေကြ်းမွာေပါ့… စားလိုက္ၾကဦးေနာ္… ၿပီးရင္ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ကိုကာကိုလာေတြ ႀကိဳက္သေလာက္ေသာက္လုိ႕ရပါတယ္… အားမနာပါနဲ႕ေနာ….<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SY3e7hC8usI/AAAAAAAAAHI/4mq5pmp92Bc/s1600-h/Cakes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SY3e7hC8usI/AAAAAAAAAHI/4mq5pmp92Bc/s320/Cakes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300137450549328578" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SY3fNsigqAI/AAAAAAAAAHQ/42l6wwDVyVI/s1600-h/kt-cc10g.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SY3fNsigqAI/AAAAAAAAAHQ/42l6wwDVyVI/s320/kt-cc10g.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300137762872141826" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1085691975204713745?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-91082944917072376212009-02-09T00:10:00.001+03:002009-02-09T00:10:00.898+03:00<div style="text-align: center;"><br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-55c163161666ffa9" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D55c163161666ffa9%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331484858%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5365854A680CC34060279D5CE0A8DA444E09D576.2331DA49DF2E634FA6120819FD37C907DA1A5BF2%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D55c163161666ffa9%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DVhvsE1m1zFi-FaqKbnXhUNrn5IA&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D55c163161666ffa9%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331484858%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5365854A680CC34060279D5CE0A8DA444E09D576.2331DA49DF2E634FA6120819FD37C907DA1A5BF2%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D55c163161666ffa9%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DVhvsE1m1zFi-FaqKbnXhUNrn5IA&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /></div><br /><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 51);">အနမ္းနဲ႕ ေရာဂါကာကြယ္ဖို႕အတြက္ အနမ္းကို အသံုးခ်ရမွာ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္...<br />ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုအသံုးခ်ရမလဲဆုိတာကို ရွင္းျပထားတဲ့ Video ေလးကို ၾကည့္လိုက္ၾကပါဦး...<br /><a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.youtube.com">www.youtube.com</a> မွာ သြားေရာက္ရွာေဖြထားတာျဖစ္ပါတယ္...<br />ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္...<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> :D</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-9108294491707237621?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-55650583332827372009-02-08T00:10:00.005+03:002009-03-29T17:56:45.950+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SY3SHFRA8vI/AAAAAAAAAG4/cktJh--rIv0/s1600-h/kiss-main_Full.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SY3SHFRA8vI/AAAAAAAAAG4/cktJh--rIv0/s320/kiss-main_Full.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5300123355599401714" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">သင့္မွာ ခ်စ္သူရွိပါသလား???</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">ေနာက္ၿပီး ခ်စ္သူကိုေရာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းခဲ့ဖူးပါသလား???</span><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">ၿပီးေတာ့ ခ်စ္သူကိုနမ္းျခင္းဟာ က်န္းမာေရးကို အေထာက္အကူျပဳတယ္ဆိုတာကိုေရာ သိပါသလား???</span><br /><br /></div><div style="text-align: left;">ကဲ !... စိတ္ဝင္စားတယ္ဆိုရင္ ေအာက္မွာေရးထားတဲ့ အနမ္းနဲ႔ က်န္းမာေရး ဘယ္နည္းဘယ္ပံု ဆက္စပ္ေနတယ္ဆိုတာကို ဆက္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္ေပါ့ေနာ္။<br />တကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ နမ္းတယ္ဆိုတာ ခံစားခ်က္အရေရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံေတြအရပါ ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုျခင္းဆိုတဲ့ သက္ေရာက္မႈကို ဖြင့္ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို နမ္းၿပီဆိုရင္ နမ္းတဲ့လူက အနမ္းခံရတဲ့သူကို ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲေပါ့။<br />ကဲ!... ဒါဆို္ အနမ္းနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ Definition ေလးတစ္ခုေလာက္ ထုတ္ၾကည့္ရေအာင္။ သင္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ဖြင့္ဆိုမွာလဲ။ အေနာက္တိုင္းယံုၾကည္မႈအရေတာ့ နမ္းတယ္ဆိုတာ "ႏွစ္လိုဖြယ္ ခံစားဆက္ယွက္မႈကို ပါးစပ္ကမေျပာဘဲ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ထိေတြ႕ပူးကပ္ၿပီး ေဖာ္ျပတဲ့ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတ" လို႕ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းရႈံ႕ၾကတဲ့ စံုတြဲေတြတိုင္း က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်က္(၇)ခုကို အလုိလိုရရွိႏိုင္တယ္တဲ့။ အဲဒီ(၇)ခ်က္က ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ …<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၁။</span> တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နမ္းေနၾကတဲ့အခါ ခ်စ္သူစံုတြဲ ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ ေသြးေၾကာေတြဟာ ျပန္႔ကားသြားၿပီး ေသြးခုန္ႏႈန္းကိုလည္း ျမန္လာေစပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အဆီေတြကို ေခ်ဖ်က္ပစ္ၿပီး ေသြးထဲမွာရွိတဲ့ ကိုလက္စထေရာ ပမာဏကိုလည္း က်ဆင္းေစပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၂။</span> နမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စံုတြဲႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာရွိတဲ့ ၾကြက္သားမွ်င္ အခု(၃ဝ)ေလာက္ကို လႈပ္ရွားလာေအာင္ ဦးေႏွာက္က လံႈ႕ေဆာ္ေပးပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ မ်က္ႏွာမွာရွိတဲ့ အေရျပားေတြမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကို ဖယ္ရွားသန္႔စင္ေစၿပီး မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုး ပိုမိုေခ်ာေမြ႕လာေစပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ယွက္ျဖာေနတဲ့ ဆံခ်ည္မွ်င္ ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြရဲ႕ ေသြးစီးဆင္းမႈကို ပိုၿပီးေကာင္းလာေစပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၃။</span> ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဝတဲ့သူေတြ စိတ္ဝင္စားမယ့္ ကိစၥပါပဲ။ (၅)စကၠန္႔ၾကာေအာင္ တစ္ခါနမ္းတိုင္း ကိုယ္တြင္းမွာ သိုေလွာင္ထားတဲ့ အဆီပမာဏ (၁၂)ကီလိုရီ ေလာင္ကၽြမ္းေစတယ္ဆိုပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဝိတ္က်ခ်င္ရင္ ရည္းစားကို မ်ားမ်ားနမ္းၾကပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၄။</span> ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စိတ္နဲ႔ဆိုင္ပါတယ္။ နမ္းျခင္းဟာ စိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ဖိစီးမႈေတြ၊ အားငယ္မႈေတြကို ေခ်ဖ်က္ေပးၿပီး စိတ္ခြန္အား နိမ့္က်ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ လံႈ႔ေဆာ္ေပးတဲ့ ဟိုမုန္းဓာတ္တစ္မ်ိဳး ဦးေႏွာက္က ထုတ္ေပးတာကိုလည္း တားဆီးေပးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ယံုၾကည္မႈ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သူေတြေတာင္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အႀကီးျမတ္ဆံုး သူရဲေကာင္းႀကီးေတြလို႔ ထင္မွတ္လာတတ္တယ္လို႔ သုေတသီေတြက အတည္ျပဳထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းဟာ အေကာင္းဆံုးေသာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကုထံုးတစ္ခုပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၅။</span> ၿပီးေတာ့ အနမ္းဆိုတာ သဘာဝ ေရာဂါကာကြယ္ေဆး တစ္မ်ိဳးပါပဲတဲ့။ ေဆးပညာ သေဘာအရ လူတစ္ဦးဆီမွာ ရွိေနတတ္ၾကတဲ့ သဘာဝကိုယ္ခံစြမ္းအားေတြဟာ မတူညီၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး နမ္းၾကတဲ့အခါ သူတို႔တစ္ေယာက္ခ်င္းစီမွာရွိတဲ့ ကိုယ္ခံပဋိဇီဝ စြမ္းအားေတြဟာ တံေတြးကေနတဆင့္ ေပါင္းစပ္သြားပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူမွာရွိၿပီး ကိုယ့္ဆီမွာမရွိတဲ့ ေရာဂါကာကြယ္မႈ စြမ္းအင္ေတြ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲ ေပါင္းစပ္ေရာက္ရွိလာႏိုင္ေျခဟာ ရာခိုင္ႏႈန္း(၈ဝ)ထိ ရွိတယ္ဆိုပဲ။ ဒီျဖစ္စဥ္ကို "အနမ္းျဖင့္ ေရာဂါကာကြယ္နည္း"လို႔ စိတ္ပညာရွင္ေတြက နာမည္ေပးထားပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၆။</span> ေနာက္ၿပီး အနမ္းဟာ လူရဲ႕ဦးေႏွာက္ စြမ္းေဆာင္ရည္ တိုးတက္လာေအာင္ စနစ္တက် ႏိႈးဆြေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သိသာလဲဆိုရင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ နမ္းဖူးတဲ့အခါ ေပၚေပါက္လာတတ္တဲ့ ရွိန္းကနဲ၊ ဖိန္းကနဲ ခံစားမႈမ်ိဳးမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီအခိုက္အတန္႔မွာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္အရည္အေသြးဟာ ထိပ္ဆံုးအဆင့္ထိ တက္ေနၿပီးေတာ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကလည္း အျမင့္မားဆံုး ျဖစ္ေနတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">၇။</span> ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ သင္ကိုယ္တုိင္ပဲ စမ္းၾကည့္ၿပီးမွ ယံုပါေတာ့။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ … ခ်စ္သူကို နမ္းရတာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး ေပ်ာ္စရာလဲ ေကာင္းပါတယ္တဲ့။ ဘယ္လိုလဲ။ ဟုတ္ေရာ ဟုတ္ရဲ႕လား???။<br />လက္ေတြ႔စမ္းသံုးၾကည့္ေနာ္......................<br />အဟီးးး....................<br /><br />(ဒီ post ေလးကေတာ့<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> </span><a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://maydecer.blogspot.com/">သူငယ္ခ်င္းေမဒီဇာရဲ႕blog</a> မွာေတြ႕ၿပီး ဖတ္မိတာပါ… ဖတ္မိၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ႀကိဳက္လြန္းလို႕ blog မွာတင္ပါရေစဆုိၿပီး ေတာင္းဆုိလိုက္တာပါ… သူငယ္ခ်င္းေမဒီကလဲ ေျပာထားပါတယ္… ဒီ post ေလးကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က forward mail ပို႕ေပးလုိ႕ တင္ခြင့္ျပဳဖုိ႕ေတာင္းဆုိၿပီး တင္လုိက္တာပါတဲ့… ဒါေလးကို မိုးေသာက္ရဲ႕ blog မွာလဲ တင္ႏုိင္ပါတယ္တဲ့… ဒါေၾကာင့္ တင္လုိက္တာပါ… Valentine’s Day ေရာက္ခါနီးၿပီးဆုိေတာ့ ဒီ post ေလးက ခ်စ္သူစံုတြဲေတြကို အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျပဳလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္…. ဒီ post ေလးအတြက္ သူငယ္ခ်င္းေမဒီဇာကို အရမ္းပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္… ေမဒီကို forward mail ပို႕ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5565058333282737?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-68615232480414065012009-02-08T00:05:00.002+03:002009-02-08T00:18:17.986+03:00<div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);">အနမ္းေပါင္း၁ဝဝ</span><br /><br /><ေယာက္က်ားျဖစ္သူက မိန္းမျဖစ္သူထံ စာပို႕လုိက္သည္><br />သို႔.<br />အခ်စ္ေလးေရ .. <br />ကုိယ္ဒီလ အသုံးမ်ားသြားလုိ႕ ပုိက္ဆံမပို႕ ႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ…<br />ဒါေပမယ့္ မင္းအတြက္ ကုိယ္ အနမ္းေပါင္း ၁ဝဝ ပုိ႕လုိက္တယ္ေနာ္..<br />အခ်စ္ေလးရဲ႕<br />ကိုကို..<br /><br /><ေနာက္ရက္အနည္းငယ္ အၾကာမွာေတာ့ သူ႕မိန္းမဆီက စာျပန္လာပါတယ္><br />သို႕<br />ကိုကိုေရ..<br />ကိုကို႕ရဲ႕ အနမ္းေပါင္း ၁ဝဝ အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္<br />ဒီလ အသုံးစရိတ္ ကို ေျပာျပမယ္ေနာ္…<br />၁။ ႏြားႏို႕ပို႕သမားကုိ တစ္လစာႏြားႏို႕အတြက္ အနမ္း(၂)ပြင့္<br />၂။ လွ်ပ္စစ္ဌာနကလူကို တစ္လစာ အနမ္း(၇)ပြင့္<br />၃။ အိမ္ပုိင္ရွင္ကေတာ့ အိမ္ငွားခမယူပဲ တစ္ေန႕ကို အနမ္း ၂ပြင့္ ၃ပြင့္ လာယူတယ္<br />၄။ super marketကေတာ့ အနမ္းနဲ႕တင္မရလုိ႕ တစ္ျခားဟာပါ ထပ္ေပးလုိက္ရတယ္<br />၅။ တစ္ျခားအေထြေထြ က အနမ္း ပြင့္ ၄ဝ<br />ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႕ေနာ္ ခ်စ္မွာ အနမ္း ၃၅ ပြင့္က်န္ေသးတယ္။ ဒီလေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေလာက္ပါတယ္…<br />ေနာက္လလည္း ဒါမ်ိဳးလုပ္ရမွာပဲလားဟင္….<br />ကုိကို႕ရဲ႕<br />ခ်စ္ေလး..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);">ေဖေဖေရာ ဘယ္ေတာ့လဲ</span><br /><br />“ေမေမ… သားတို႕ဦးေလးကေလ ဟိုဘက္အိမ္က အန္တီေလးကို ဖက္ေနတာဗ် သိလား…”<br />“ေနပါေစသားရယ္… သူတို႕က မၾကာခင္လက္ထပ္ေတာ့မွာပဲ”<br />“ဒါဆို သားတုိ႕ေဖေဖေရာ အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလးကို လက္ထပ္ေတာ့မွာတဲ့လားဟင္…”<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 0);">အေၾကာင္းအသိဆံုး</span><br /><br />“ခင္ဗ်ားမိန္းမကို လူတစ္ေယာက္နမ္းဖို႕ႀကိဳးစားေနတာ ခုနကပဲ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့တယ္ဗ်…”<br />“ဟုတ္လား… သူႀကိဳးစားတာ ေအာင္ျမင္သြားလား…”<br />“ဟင့္အင္း”<br />“အဲဒါဆို ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး…”<br /><br />(အနမ္းအေၾကာင္းမတင္ခင္မွာ အနမ္းနဲ႕ပတ္သတ္တဲ့ ဟာသေလးေတြရွာေတြ႕တာနဲ႕ တခါထဲ တင္ေပးလုိက္တာပါ… <span style="color: rgb(153, 0, 0);">forward mail</span> ကရတဲ့ ဟာသေလးေတြပါ… အနဲဆံုးေတာ့ ၿပံဳးမိၾကမွာပါ… မၿပံဳးပဲ ဝါးလံုးကြဲရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ေနာ… “ရယ္ေသာသူ အသက္ရွည္၏”တဲ့ေလ…..)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6861523248041406501?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-41942065055946236682009-02-07T00:10:00.004+03:002009-02-07T13:38:50.003+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYyknoWeUMI/AAAAAAAAAGo/JlX3uWoH1-I/s1600-h/mm-shan.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 100px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYyknoWeUMI/AAAAAAAAAGo/JlX3uWoH1-I/s200/mm-shan.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299791862261764290" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ဇာတိၿမိဳ႕ေလးမွာ ရွမ္းျပည္သူျပည္သားေတြနဲ႕ တုိင္းရင္းသားေတြ ေပ်ာ္ေနေလာက္ၿပီ…. ရွမ္းအိုစည္သံေတြ လြင့္ပ်ံေနေလာက္ၿပီ... ရွမ္းေခါက္ဆြဲေတြ စားေနေလာက္ၿပီ… ဟင္းထုပ္၊ ဝက္သားခ်ဥ္၊ ငါးထမင္း၊ မုန္႕ညင္းခ်ဥ္၊ ထိုဟူးေႏြးနဲ႕ ေကာက္ညင္းက်ည္ေတာက္ပူပူေလးကို ကိုက္ေနၾကၿပီ…. တစ္မူးရွိလို႕ တစ္ပဲလွဴၾကတဲ့ သူတို႕ေတြရဲ႕ ရုိးသားတဲ့မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ အၿပံဳးပန္းေတြေဝဆာေနၿပီ… ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဓေလ့ထံုးစံ၊ ဘာသာစကားနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းရင္း ေရွ႕ဆက္လွမ္းေနၾကၿပီ...<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYykz4EiMpI/AAAAAAAAAGw/NhyNLIpjBfo/s1600-h/Shan-Couple.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 130px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYykz4EiMpI/AAAAAAAAAGw/NhyNLIpjBfo/s200/Shan-Couple.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299792072639918738" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4194206505594623668?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-47643320100703360842009-02-06T03:00:00.008+03:002009-03-29T17:57:08.890+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYvh8mwl3ZI/AAAAAAAAAGQ/x86zj3EKYCs/s1600-h/Saint_Valentines_Day__003273_.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYvh8mwl3ZI/AAAAAAAAAGQ/x86zj3EKYCs/s200/Saint_Valentines_Day__003273_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299577817844276626" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ႏွင္းဆီ (၁)ပြင့္ - - - ရင္ထဲမွာ မင္းပဲရွိတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၂)ပြင့္ - - - ဒီကမာၻမွာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္တည္း<br />ႏွင္းဆီ (၃)ပြင့္ - - - မင္းကိုငါခ်စ္တယ္<br />ႏွင္းဆီ (၄)ပြင့္ - - - ေသေတာင္ မခဲြဘူး<br />ႏွင္းဆီ (၅)ပြင့္ - - - တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၆)ပြင့္ - - - ခ်စ္ခင္၊ ေလးစား ခြင့္လြတ္တယ္<br />ႏွင္းဆီ (၇)ပြင့္ - - - မင္းကို တိတ္တခိုးေလး ခ်စ္ေနတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၈)ပြင့္ - - - အၿမဲတမ္း<br />ႏွင္းဆီ (၁ဝ)ပြင့္ - - - အျပစ္ကင္းစင္ေသာ ခ်စ္သူ<br />ႏွင္းဆီ (၁၁)ပြင့္ - - - မင္းတစ္ေယာက္ကိုပဲ ဂ႐ုစိုက္တယ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၂)ပြင့္ - - - တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ တိုးလို႕ခ်စ္တယ္<br />နွင္းဆီ (၁၃)ပြင့္ - - - သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၄)ပြင့္ - - - ဂုဏ္ယူပါတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၅)ပြင့္ - - - ခြင့္လြတ္ပါေနာ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၆)ပြင့္ - - - မတည္ၿငိမ္ေသာ အခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၇)ပြင့္ - - - ျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၈)ပြင့္ - - - ရိုးသားပြင့္လင္းျခင္း<br />ႏွင္းဆီ (၁၉)ပြင့္ - - - ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားျခင္း<br />ႏွင္းဆီ (၂ဝ)ပြင့္ - - - ငါ့မွာ ႐ိုးသားတဲ့အခ်စ္ တစ္ခုတည္းပဲရွိတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၂၁)ပြင့္ - - - ရိုးသားတဲ့အခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၂၂)ပြင့္ - - - ကံေကာင္းပါေစ<br />ႏွင္းဆီ (၂၅)ပြင့္ - - - ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<br />ႏွင္းဆီ (၃ဝ)ပြင့္ - - - ဖူးစာကိုယံုတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၃၆)ပြင့္ - - - ROMANTIC<br />ႏွင္းဆီ့ (၅ဝ)ပြင့္ - - - မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေတြ႕ၾကတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၉၉)ပြင့္ - - - အၿမဲတမ္းအတြက္<br />ႏွင္းဆီ (၁ဝဝ)ပြင့္ - - - ၁ဝဝ% အခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၁ဝ၁)ပြင့္ - - - အရမ္း... အရမ္း... ခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၁ဝ၈)ပြင့္ - - - လက္ထပ္ခြင့္ေပးပါ<br />ႏွင္းဆီ (၁၁၁)ပြင့္ - - - အဆံုးမဲ့အခ်စ္<br />ႏွင္းဆီ (၁၄၄)ပြင့္ - - - အခ်ိန္တိုင္း၊ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ မင္းကိုခ်စ္တယ္<br />ႏွင္းဆီ (၃၆၅)ပြင့္ - - - ေန႕တိုင္းလြမ္းတယ္<br />ႏွင္းဆီ (၉၉၉)ပြင့့္္ - - - မခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့အခ်စ္၊ အၿမဲတမ္းထာဝရ<br />ႏွင္းဆီ (၁ဝဝ၁)ပြင့့္္ - - - သက္ဆံုးထိတိုင္<br /><br /><div style="text-align: left;">(ႏွင္းဆီပန္းေပးျခင္းက ေျပာတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြကို အရင္တံုးက ဖတ္ဖူးလုိ႕ စာအုပ္ထဲမွာ မွတ္ထားဖူးပါတယ္… အခုေဖာ္ျပေပးထားတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြက ခ်စ္သူေတြကို ပန္းေပးေလ့ အၿမဲရွိတဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံနဲ႕ ဥေရာပႏုိင္ငံေတြက သတ္မွတ္ထားပံုရပါတယ္… အခု <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> ေရာက္ေတာ့မယ္ဆုိေတာ့ ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို သတိရသြားလုိ႕ blog မွာတင္ဖုိ႕ လုိက္ရွာၿပီးတင္လုိက္တာပါ… အသိမ္းလြန္ေနလို႕ ေတာ္ေတာ္ရွာလုိက္ရတယ္… ခ်စ္သူစံုတြဲတုိင္း၊ လူတုိင္းလူတုိင္း ႏွင္းဆီပန္းေပးျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ပန္းအေပးခံရျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၾကည္ႏူးျခင္း၊ ရင္ခုန္ရျခင္းနဲ႕ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အရသာကို ခံစားႏိုင္ၾကပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္…)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4764332010070336084?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-18610164261871664302009-02-05T21:32:00.006+03:002009-02-08T10:31:17.882+03:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">February</span> လဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အရမ္းကို အဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္… ဒီလေလးကို ခ်စ္လဲခ်စ္ပါတယ္… ဘာျဖစ္လို႕လဲဆုိေတာ့ ဒီလမွာ ကြ်န္ေတာ့ကို ေမြးခဲ့တယ္… ဒီလထဲမွာပဲ ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးကို စခ်စ္မိသြားတယ္… ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးနဲ႕ ခ်စ္သူေတြစျဖစ္ခဲ့တာလဲ ဒီလထဲမွာပါပဲ… (စခ်စ္မိၿပီး တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာမွ ခ်စ္သူေတြျဖစ္တာေနာ္… ခ်က္ခ်င္းဟုတ္ဘူး… :D) ခ်စ္သူစံုတြဲေတြအတြက္ အထိမ္းအမွတ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ <span style="color: rgb(153, 0, 0);">Valentine’s Day</span> ရွိတယ္… ေနာက္တစ္ခုက ရွမ္းျပည္နယ္ေန႕လဲရွိတယ္… (ကြ်န္ေတာ္က ရွမ္းေသြးနဲ႕ ဗမာေသြးတစ္ဝက္စီေရာတဲ့ ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ပါ… တလက္စထဲ ရွက္ရွက္နဲ႕ ဝန္ခံလုိက္ပါ့မယ္… ရွမ္းစကားလဲ မတတ္ဘူးခင္ဗ်… ဟီးဟီး…)<br /><br />ရွမ္းျပည္နယ္မွာႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့အတြက္ ရိုးသားတဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြကိုလဲ ခ်စ္ခင္မိပါတယ္… ငယ္ငယ္တံုးကဆုိ ရွမ္းျပည္နယ္ေန႕ေရာက္ၿပီဆုိရင္ အရမ္းေပ်ာ္တာ… ပြဲလမ္းသဘင္ေတြနဲ႕ ရွမ္းအိုးစည္သံေတြနဲ႕ေလ… ရွမ္းအုိးစည္သံၾကားရင္ က ခ်င္ေနတာ အခုအခ်ိန္ထိပါပဲ… ေဖေဖာ္ဝါရီလဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ့္ဇာတိၿမိဳ႕ေလးက ျမဴေတြအံု႕ဆုိင္းၿပီးေတာ့ အရမ္းလွတာေပါ့… တကယ္ပါပဲ… ဒီလဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အမွတ္ရစရာေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့လပါပဲ… ဒါေၾကာင့္ ဒီPostေလးကို "ခ်စ္ေသာေဖေဖာ္ဝါရီ"လို႕ အမည္ေပးလုိက္ပါရေစ…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1861016426187166430?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-67589555532311783032009-02-03T22:32:00.005+03:002009-02-05T13:16:47.397+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYic7wqVrvI/AAAAAAAAAGA/Ozr3UhsG69A/s1600-h/raining1.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 224px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYic7wqVrvI/AAAAAAAAAGA/Ozr3UhsG69A/s320/raining1.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298657512090087154" border="0" /></a>ခ်စ္သူက ေျပာတယ္…<br /></div><div style="text-align: center;">မိုးေရထဲမွာ<br />ႏွစ္ေယာက္အတူ ထုိင္ခ်င္တယ္…<br />အင္း…<br />ခ်စ္သူအလိုက် ျဖစ္ေစရပါမယ္…<br />သူ… ၿပံဳးေပ်ာ္သြားတယ္<br />ဒါေပမယ့္ ကိုယ္…<br />မ်က္ရည္မိုးေတြထဲမွာ<br />တစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေနရတာ…<br />သူလဲေလ…<br />တစ္ေယာက္ထဲထုိင္ေနရတာပဲ<br />မ်က္ရည္မိုးေတြထဲမွာေလ…<br /><br />မိုးရာသီကိုခ်စ္ေပမယ့္<br />ေဝးကြာျခင္းမုိးတိမ္ေတြကိုေတာ့ မုန္းေနမိတယ္ ခ်စ္သူရယ္…<br />အဲဒီတိမ္ေတြက<br />မ်က္ရည္မိုးေတြရြာေစတယ္ေလ…<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6758955553231178303?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-81543596846098697062009-01-28T22:39:00.008+03:002009-02-08T20:34:33.432+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYC4FlDIl1I/AAAAAAAAAF4/7XYg-YykyW0/s1600-h/notebook.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 216px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SYC4FlDIl1I/AAAAAAAAAF4/7XYg-YykyW0/s320/notebook.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296435567771817810" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">I love you</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">I love you baby…..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">You know that you came</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">And you changed my world,</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Just like in the movies,</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">With two lovers in a scene</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">And she says…</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Do you love me</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">And he says so endlessly…</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">I love you, girl…</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">I love you</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">I love you baby…..</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;">(ဒီအပတ္မွာ အရမ္းေကာင္းတဲ့ အဂၤလိပ္အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလး ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကားကေတာ့ “<span style="color: rgb(153, 0, 0);">THE NOTEBOOK</span>” ပါ။ အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးနဲ႕ ပါတ္သတ္ၿပီး ေနာက္မွ post တစ္ခုအေနနဲ႕ ေရးပါဦးမယ္။ အဲဒီကားၾကည့္ၿပီး ခံစားမိေနခ်ိန္မွာ ဒီကဗ်ာေလးကို မထင္မွတ္ပဲေတြ႕သြားလို႕ ဇာတ္လမ္းထဲက အခန္းေတြနဲ႕ တုိက္ဆုိင္ေနတယ္ထင္ၿပီး bolg မွာ တင္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လုိက္တာပါ။ ကဗ်ာဆရာက အမည္မသိပါပဲ….<span style="color: rgb(153, 0, 0);"> :P</span><br />အေပၚကပံုက ဒီဇာတ္လမ္းေလးရဲ႕ ပိုစတာပံုပါပဲ။ ႀကံဳရင္ ၾကည့္လုိက္ပါဦးလုိ႕ တုိက္တြန္းပါတယ္….)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-8154359684609869706?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-16887507667857498602009-01-22T19:45:00.004+03:002009-02-08T00:24:11.981+03:00လက္ထပ္ခြင့္ပန္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္....<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>- အင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း အၾကာႀကီးေစာင့္ရက်ိဳးနပ္ပါတယ္<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>-ဟင္းေနာ္....ထားသြားလိုက္ရမလား?<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>-အမယ္ေလး စိတ္ကူးထဲေတာင္ မထည့္လိုက္ပါနဲ႔<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>--တကယ္ ခ်စ္ရဲ ႔လားဟင္?<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>-ဒါေပါ့ ဒီထက္ေတာင္ပိုေသးတယ္<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>-ကၽြန္မကို အ႐ူးလုပ္မွာလား<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>- ဘုရားစူးရေစရဲ ႔ ဒီေမးခြန္းမ်ိဳး ေမးေတာင္မေမးပါနဲ႔လား<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>-ကၽြန္မကို နမ္းခ်င္သလား ဟင္?<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>-အခ်ိန္မေရြးပဲ<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>- ႏွိပ္ ေကာ ႏွိပ္စက္မွာလား?<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>- မင္း႐ူးမ်ား႐ူးေနလားကြာ<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>-ကၽြန္မ ေမာင့္ကို စိတ္ခ်ရပါတယ္ေနာ္?<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အမ်ိဳးသား</span>-အင္း<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အမ်ိဳးသမီး</span>-ေမာင္ရယ္...<br /><br />လက္ထပ္ၿပီးတဲ့အခါ....<br />အေပၚက စကားေလးေတြကို ေအာက္ကေနသာ ျပန္စဖတ္လိုက္ပါ….. :)<br /><br />(ဒီဟာသေလးကို ညီမေလးတစ္ေယာက္က mail ကေနပို႕လုိက္တာပါ။ ဖတ္ၿပီး သေဘာက်သြားလုိ႕ အားလံုးဖတ္ရေအာင္နဲ႕ အားလံုးရီရေအာင္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ mail ပို႕ေပးတဲ့ ညီမေလး _ _ _ _ ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1688750766785749860?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-65136544614536147382009-01-22T19:29:00.011+03:002009-02-08T00:24:27.825+03:00<div style="text-align: left;">အေဖျဖစ္သူဟာ အလုပ္ကေန အိမ္ကို ေနာက္က်စြာနဲ႕ ေမာေမာပန္းပန္း မအီမသာျဖစ္ၿပီး ျပန္လာပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ၅ႏွစ္အရြယ္သာရွိေသးတဲ့ သားေလးက အေဖျဖစ္သူကို အိမ္တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနရွာတယ္ေလ။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။ ။ “ေဖေဖ… သားေမးစရာတခုရွိလို႕။”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။ ။ “အင္း… ေမးေလ… ဘာလဲ?”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။ ။ “ေဖေဖ့အလုပ္မွာ တနာရီကို ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရလဲဟင္။”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။ ။ “အဲဒါမင္းအလုပ္လားဟ… ဘာလုိ႕ဒီလိုေမးတာလဲ.. ေျပာစမ္း…”<br />ဖခင္ျဖစ္သူက ေမာပန္းေနတာေၾကာင့္ စိတ္မရွည္စြာနဲ႕ သားျဖစ္သူကို ေငါက္ငမ္းၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာလုိက္ပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။ ။ “သိခ်င္လုိ႔ပါေဖေဖရယ္… သားကို ေျပာျပပါေနာ္…”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။ ။ “တစ္နာရီကို ေဒၚလာ ၅ဝရတယ္။”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။ ။ “အို…”<br />ကေလးငယ္ေလးက အဲဒီလို အာေမဋိတ္သံေလးေတာင္ထြက္ၿပီး အံ့ၾသဝမ္းနည္းသြားပံုနဲ႕ ေခါင္းေလးငံု႕သြားပါတယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။ ။ “ေဖေဖ… သား ေဖေဖ့ဆီက ၂၅ေဒၚလာေလာက္ ေခ်းလို႕ရမလားေဖေဖ?”<br />အေဖျဖစ္သူဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသထြက္သြားတယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။ ။ “မင္း အခုလို ပိုက္ဆံေတာင္းတာ ဘာမဟုတ္တဲ့ အရုပ္ေတြနဲ႕ အသံုးမက်တာေတြ ဝယ္မလုိ႕မဟုတ္လား။ သြားစမ္း.. အခန္းထဲသြားၿပီး အိပ္ေတာ့။ မင္းဟာ ဘယ္ေလာက္တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္လဲဆုိတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း။ ငါဆုိရင္ ဒီလို အသံုးမက်တဲ့အလုပ္ေတြကို မလုပ္ဘူးကြ။”<br /><br />ကေလးငယ္ေလးက အခန္းထဲကို တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႕ပဲ ဝင္သြားပါတယ္။<br /><br />အလုပ္ကျပန္လာလို႕ ေမာပန္းေနတဲ့အေဖျဖစ္သူက ကေလးေလးရဲ႕ ေမးခြန္းကို စဥ္းစားေနရင္း ထပ္ၿပီးစိတ္တိုလာပါတယ္။ သူဟာ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိေမးခြန္းမ်ဳိးကို ေမးရတာလဲ?<br /><br />ေနာက္တစ္နာရီေလာက္ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ အေဖျဖစ္သူဟာ အေမာေျပသြားၿပီး ခုနကထက္ ပိုၿပီး တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္လဲျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ စတင္စဥ္းစားမိတယ္။ သားေလးဟာ တစ္ခုခုဝယ္ဖုိ႕ တကယ့္ကို လုိအပ္ေနလို႕ျဖစ္မွာပဲလုိ႕ သူေတြးမိတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အရင္က သားေလးဟာ အခုလို ပိုက္ဆံေခ်းတာ၊ ေတာင္းတာမ်ဳိးလုပ္ေလ့လုပ္ထမရွိခဲ့ဘူးေလ။ ကေလးေလးရဲ႕ အခန္းဆီကို သူသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခန္းတံခါးကို ဖြင့္လုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူေမးလုိက္တယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။။ “သား… အိပ္ေနၿပီလား?”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။။ “မအိပ္ေသးပါဘူး ေဖေဖ။” သားျဖစ္သူက ျပန္ေျဖတယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။။ “ခုနက သားအေပၚ ေဖေဖ ဆက္ဆံတာ အရမ္းျပင္းသြားတယ္ကြယ္။ ဒီေန႕ တစ္ေန႕လံုး ပင္ပန္းေနလုိ႕ သားအေပၚ ေဖေဖ အေႏွာင့္အယွက္ေပးမိတယ္ သား။ ကဲ.. ေရာ့သား.. ဒီမွာ သားလိုခ်င္တဲ့ ၂၅ေဒၚလာ။”<br />ကေလးေလးက ကုတင္ေပၚကေန ထထိုင္လုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက ၿပံဳးရႊင္စြာနဲ႕ ေအာ္ဟစ္လုိက္တယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။။ “ အိုး… ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေဖေဖ…..”<br />အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကေလးေလးက သူ႕ေခါင္းအံုးေအာက္က တြန္႕ေၾကေနတဲ့ ပိုက္ဆံေလးေတြကို ထုတ္လုိက္တယ္။ ဒါကို အေဖျဖစ္သူကျမင္ေတာ့ သားျဖစ္သူမွာ ပိုက္ဆံရွိၿပီးသားပဲဆုိၿပီး ေဒါသထြက္လာတယ္။ ကေလးေလးဟာ သူ႕ပိုက္ဆံေတြကို ေျဖးေျဖးခ်င္းနဲ႕ တစ္ရြက္ခ်င္း ေရတြက္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕အေဖကို ေမာ့ၾကည့္လုိက္တယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အေဖ</span>။။ “ပိုက္ဆံေတြ ရွိရဲ႕သားနဲ႕ ဘာျဖစ္လုိ႕ ထပ္လုိခ်င္ရတာလဲကြ…”<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။။ “သားမွာ ပိုက္ဆံ မေလာက္ေသးလုိ႕ပါေဖေဖ…”<br />ေနာက္ေတာ့ ကေလးေလးက ဆက္ေျပာလုိက္တယ္….<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သား</span>။။ “ေဖေဖ… အခု သားမွာ ေဒၚလာ၅ဝရွိတယ္။ ေဖေဖ့ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြထဲက တစ္နာရီေလာက္ ဝယ္လို႕ရမလားဟင္။ မနက္ျဖန္က်ရင္ အိမ္ကို ေစာေစာျပန္လာေပးပါေနာ္။ သားက ေဖေဖနဲ႕အတူတူ ညေနစာစားခ်င္လုိ႔ပါ….”<br />အေဖျဖစ္သူဟာ အရမ္းကို ေၾကကြဲဝမ္းနည္းသြားပါတယ္။ သူဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ကေလးေလးကို ဖက္လုိက္တယ္။ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႕သားကို ေတာင္းပန္ေနပါေတာ့တယ္…။<br />“ေဖေဖ့ကို ခြင့္လြတ္ပါသားရယ္….”<br /><br />အလုပ္ခ်ိန္ေတြအရမ္းမ်ားၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕အတြက္ ဒါဟာ အမွတ္ရစရာပါ။ ဘဝရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႕အေပၚ တကယ္ကို အေရးပါတဲ့ သူေတြအတြက္ (ႏွလံုးသားနဲ႕ အနီးဆံုးေနရာက လူေတြအတြက္) အနဲနဲ႕ အမ်ားေတာ့ ေပးသင့္ပါတယ္။ မေပးပဲနဲ႕ ဘဝကို မကုန္ဆံုးသင့္ပါဘူး။ ေဒၚလာ၅ဝတန္တဲ့ သင့္ရဲ႕အခ်ိန္ကို သင္ခ်စ္တဲ့သူကို ေပးလုိက္ပါ။ တကယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ မနက္ျဖန္မွာ ေသဆံုးသြားမယ္ဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြအေနနဲ႕ နာရီပိုင္းအတြင္းမွာ လစ္လပ္သြားတဲ့ေနရာကို အစားထိုးလုိက္ဖုိ႕ အရမ္းလြယ္ကူပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိသားစုဝင္ေတြကေတာ့ အစားထုိးဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အျပင္ ဘဝတေလွ်ာက္လံုး ခံစားေနရမွာပါ။ ~~~~~~~<br /><br /><br />"<span style="color: rgb(153, 0, 0);">CAN I BORROW 25$?</span>” ဆိုတဲ့ ဝတၳဳတိုေလးကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ အနီးစပ္ဆံုး အဓိပၸါယ္တူေအာင္ ျပန္ဆုိထားပါတယ္။ မူရင္းအဓိပၸါယ္နဲ႕ ကြဲလြဲေနပါက ဘာသာျပန္ဆုိသူ ကြ်န္ေတာ္ မုိးေသာက္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္သာျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာတရားက အရမ္းေလးနက္ပါတယ္။ မွ်ေဝခံစားႏုိင္ၾကပါေစ….<br /><br />("<span style="color: rgb(153, 0, 0);">God Father</span>" က ေျပာခဲ့ပါတယ္။ "<span style="color: rgb(153, 0, 0);">မိသားစုကို ျပန္မၾကည့္တဲ့သူဟာ ေယာကၤ်ားေကာင္းမဟုတ္ဘူး</span>" တဲ့။)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6513654461453614738?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-49097924158052176302009-01-08T19:41:00.004+03:002009-02-08T00:24:49.956+03:00<div style="text-align: left;">ပန္းျခံတစ္ခုအတြင္းတြင္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး အခ်စ္ထူး ခ်စ္ေနၾက၏။ ခ်စ္စကားေလးေတြလဲ တီတီတာတာေပါ့။ “ဟိုအရင္ကေလ ေမာင္က တေယာက္ထဲသီးသန္႕ေနရတဲ့ဘဝကို သိပ္ျမတ္ႏိုးတာ။ အခုေတာ့ ေမာင့္စိတ္ေတြ ေျပာင္းလာရပါၿပီ။ ေမာင့္အတြက္ သစၥာရွိတဲ့ အေဖာ္တေယာက္လိုလာၿပီ။ အလုပ္ကေန အိမ္ကိုျပန္လာၿပီဆိုတာနဲ႕ ႀကိဳေနမယ့္သူတဦးဦး ရွိေနေစခ်င္ၿပီ။ အင္မတန္ခ်စ္တဲ့ မ်က္လံုးအစံုနဲ႕ ေမာင့္ကိုၾကည့္မယ့္ တစံုတဦးကို ပိုင္ဆုိင္ခ်င္လာတယ္”<br />မိန္းကေလးက ၿပံဳးၿပီး ခ်က္ခ်က္ျပန္ေျပာ၏။<br />“လာ… ေမာင္၊ ခင္တို႕ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ဆုိင္သြားၿပီး ေခြေလးတေကာင္ သြားဝယ္ၾကမယ္ေနာ္” တဲ့….<br /><br /><br />(ဖတ္မိတာေလးတခုပါ…<br />ဘယ္နားက ကူးထားလုိက္မွန္းကို မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး…<br />ဖတ္ၿပီးရင္ အနဲဆံုးေတာ့ ၿပံဳးမိၾကမယ္လို႕ထင္ပါတယ္…)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4909792415805217630?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-80976327951953826422009-01-01T22:20:00.005+03:002009-02-08T00:25:42.940+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV0fJSdP2RI/AAAAAAAAAEw/TBbhcQ1lszo/s1600-h/ScreenHunter_012.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 233px; height: 90px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV0fJSdP2RI/AAAAAAAAAEw/TBbhcQ1lszo/s320/ScreenHunter_012.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286415782036625682" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV0eSKPrhXI/AAAAAAAAAEo/wTUKZqkWsGA/s1600-h/ScreenHunter_009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 268px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV0eSKPrhXI/AAAAAAAAAEo/wTUKZqkWsGA/s320/ScreenHunter_009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286414834939430258" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးပဲ<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">Happy New Year</span> ပါ….<br />ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ…<br />၂ဝဝ၉ခုႏွစ္ တခုလံုး ေပ်ာ္ရႊင္စရာေန႕ရက္မ်ားကိုသာ ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစ…<br />ခ်စ္သူရည္းစားမ်ား ပိုၿပီးခ်စ္ႏုိင္ၾကပါေစ…<br />ခ်စ္သူမရွိေသးသူမ်ား ခ်စ္သူရပါေစ…<br />ခ်စ္လွ်က္နဲ႕ ေဝးေနသူမ်ား ျပန္ဆံုၾကပါေစ….<br />အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ကို ရွာေတြ႕ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ား……..<br /></div><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV0eGk0ReVI/AAAAAAAAAEg/CsVj0eb3ZVM/s1600-h/ScreenHunter_010.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 271px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV0eGk0ReVI/AAAAAAAAAEg/CsVj0eb3ZVM/s320/ScreenHunter_010.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286414635913804114" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-8097632795195382642?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-57537334783868759702008-12-25T20:29:00.007+03:002009-02-08T00:25:57.628+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV3LvHNg9bI/AAAAAAAAAFI/U62AcTPAwmE/s1600-h/ScreenHunter_017.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 204px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV3LvHNg9bI/AAAAAAAAAFI/U62AcTPAwmE/s320/ScreenHunter_017.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286605547852854706" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုး <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">Merry </span><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">X'mas</span> </span> ပါ...<br />အခုလို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ခရစၥမတ္ကာလမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစလို႕ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ားေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္.....<br />ခ်စ္သူမ်ားလဲ ဒီလုိ မဂၤလာရွိတဲ့အခ်ိန္အခါမွာ<br />ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့အခ်ိန္မ်ားကို<br />အတူတကြနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖတ္သန္းႏုိင္ၾကပါေစဗ်ာ......<br />ကြ်န္ေတာ့္ကိုလဲ ျပန္ဆုေတာင္းေပးဦးေနာ္... <span style="font-weight: bold;">:P</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5753733478386875970?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-91271262417327737362008-12-23T15:16:00.005+03:002009-01-02T10:55:47.714+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV3HuVxiGsI/AAAAAAAAAE4/ApbvW7EdX_w/s1600-h/ScreenHunter_014.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 202px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SV3HuVxiGsI/AAAAAAAAAE4/ApbvW7EdX_w/s320/ScreenHunter_014.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286601136535640770" border="0" /></a><br /><br />အနားမွာမရွိေပမယ့္<br />စိတ္ထဲကေတာ့ တစ္ဖဝါးမွ မခြာခ်င္ပါဘူး….<br /><br />ရင္ထဲကစကားေတြကို<br />တယ္လီဖုန္းနဲ႕ ၾကားေစခဲ့တယ္ဆုိေပမယ့္<br />တကယ္ရွိခ်င္တာက ခ်စ္သူကိုေဘးမွာထားၿပီး<br />မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ စကားေတြ အမ်ားႀကီးေျပာခ်င္တာပါ...<br /><br />ခ်စ္သူရဲ႕ေမြးေန႕မွာ<br />အေႏြးေထြးဆံုးလက္ေဆာင္က<br />အေဝးက အနမ္းေတြပဲျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္….<br /><br />ခ်စ္သူေရ…..<br />ျပန္ဆံုတဲ့အခါမွာ<br />ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးေစတဲ့<br />အေႏြးေထြးဆံုးလက္ေဆာင္ေတြကို ေပးပါ့မယ္ေနာ္…<br /><br />အဲဒီလက္ေဆာင္ေတြကေတာ့<br />“ခ်စ္သူေဘးနားမွာ<br />ကိုရွိေနမယ့္ အခ်ိန္” ေတြပါပဲ…..<br /><br />ခ်စ္သူေလး ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ…<br /><br /><br />(ဒီေန႕ဟာ ဘြဲ႕ရတာ ၃ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႕ျဖစ္သလုိ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူရဲ႕ ေမြးေန႕လဲျဖစ္ပါတယ္။ အမွတ္တရေန႕ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူရဲ႕ ေမြးေန႕တိုင္းမွာ သူ႕ေဘးမွာ ကြ်န္ေတာ္ရွိေနခ်င္တာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အႀကီးမားဆံုးဆႏၵပါ။ ခ်စ္သူစျဖစ္ၿပီးကတဲက ခ်စ္သူရဲ႕ ေမြးေန႕တုိင္းမွာ သူ႕ေဘးမွာ ကြ်န္ေတာ္မရွိပဲ အေဝးမွာပဲေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႕မနက္ ေစာေစာထ၊ ဘုရားရွိခိုးၿပီး ဆုေတာင္းတယ္။ ခ်စ္တဲ့သူေတြတုိင္း မခြဲမခြာေနႏိုင္ၾကပါေစလုိ႕…..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-9127126241732773736?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-3259086959872366382008-12-19T20:40:00.006+03:002009-02-08T06:52:20.419+03:00<div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဘယ္</span>ေလာက္ပဲ အိပ္ခ်င္ေနပါေစ၊ အိပ္ခါနီးအခ်ိန္ေလးမွာ အိပ္မေပ်ာ္ခင္ သူ႕အေၾကာင္းကို စဥ္းစားတယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာပါတယ္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အား</span>လပ္တဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြမွာ သူစိတ္ဝင္စားေအာင္ ဘယ္လိုေလးေတြလုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးေလးရွိေနတာလဲ ေသခ်ာပါတယ္ သူ႕ကို ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ</span>နဲ႔ပက္သက္အမွ်အရာအားလံုးကို ေန႔တုိင္းေန႔တိုင္း ဂရုတစိုက္ အေလးထားတယ္ဆိုရင္လည္း ေသခ်ာပါတယ္ သူ႕ကို ခ်စ္မိလို႔ပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဘယ္</span>ေလာက္ပဲ အလုပ္ရႈပ္ေနပါေစ၊ ကိုယ့္ဖုန္းကို ဖြင့္ထားၿပီး သူ႔ဆီက message ဒါမွမဟုတ္ ဖုန္းကိုေစာင့္ေနမိတယ္ဆိုရင္ သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ</span>နဲ႔အတူ ႏွစ္ေယာက္တည္း စကားေျပာရတာကို ႏွစ္သက္တယ္ဆိုရင္ သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အ</span>တူရွိေနတဲ့အခ်ိန္ သူ႔ကိုဂရုမစိုက္ခ်င္ ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ့္ ကိုယ့္ျမင္ကြင္းထဲကေန သူေပ်ာက္သြားရင္ အပူတပင္လိုက္ရွာတတ္တာ သူ႕ကို ကိုယ္ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ</span>ဖ်ားေနေနရင္၊ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရလာရင္ လြန္တာထက္ ပိုစိုးရိမ္မိရင္ သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔႔ ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">တစ္</span>ျခားလူအေပၚ သူ ေစတနာပိုမိလို႔ ကိုယ့္စိတ္ထဲကေန မနာလို သဝန္တိုမိရင္ သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ႕</span>ရဲ႕ ခ်ိဳျမျမအျပံဳးေတြကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြပါ လိုက္တြန္႔ေနရင္ သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ႕</span>အေၾကာင္း၊ သူ႕သတင္းေတြကို အၿမဲနားစြင့္ေနတတ္ရင္လည္း သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ</span>ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ေလးေတြကို အမွတ္တရသိမ္းထားတယ္ ဆိုရင္လည္း သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">သူ</span>နဲ႔ chat ေနရင္း offline ျဖစ္သြားမွာကို္ စိုးရိမ္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ သူ႕ကို ခ်စ္ေနလို႔ပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဒီ</span>စာကို ဖတ္ေနခ်ိန္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သတိရေနမိရင္ သူ႕ကို ကိုယ္ ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။<br /><br />ခ်စ္တဲ့ သူတုိင္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ……<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">(ဒါေလးကို ဖတ္ဖူးၾကမလားမသိဘူး။ forward mail တခုကေနရတာပါ။ အဂၤလိပ္လိုေရးထားတာကို အရင္ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာဘာသာျပန္ထားတာေရာက္လာပါတယ္။ ဘယ္သူျပန္ထားလဲ မသိပါဘူး။ အစရွာမရဘူးခင္ဗ်။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ္မွန္တဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ေလးေတြပဲဆုိတာ ဖတ္ၾကည့္ရင္သိမွာပါ။ ဒါေလးကို blog မွာတင္ဖို႕ ေရြးခ်ယ္လိုက္တာ အားလံုးဖတ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵပါ…..)</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-325908695987236638?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-19270436664939109552008-12-16T20:04:00.008+03:002009-03-29T17:57:40.696+04:00အခ်စ္ဆိုတာ မီးအိမ္တစ္အိမ္နဲ႔ တူတယ္။ အတြင္းစိတ္မွာရွိတဲ့ ဆီနဲ႔ ထြန္းညွိမွသာ မီးရဲ႕အလင္းေရာင္ဟာ မမွိန္ႏိုင္ဘူး။ မၿငိမ္းႏိုင္ဘူး။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Henry H.Hansa</span><br /><br />အခ်စ္ကို မ်က္စိနဲ႔ မခံစားဘူး။ အခ်စ္ကို ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားတာ။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Shannon Fafe</span><br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေနတဲ့ ပန္းတပြင့္နဲ႔တူတယ္။<br />အဲဒီပန္းကို ခူးဖို႔ရာ သတၱိေတြရွိရမယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Shakespeare</span><br /><br />အခ်စ္ဟာ ဘဝကို ေလာင္ၿမိဳက္ေစတယ္။<br />အခ်စ္ဟာ ရွင္သန္ျခင္းကို စိုေျပေစတယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Johann W.Goethe</span><br /><br />လူေတြရဲ႕အခ်စ္ကို မခံရတာ ႀကီးမားတဲ့ ေဝဒနာဆိုးတရပ္ ခံရတာနဲ႔တူတယ္။ လူေတြကို မခ်စ္ႏိုင္တဲ့သူဟာ ရွင္လွ်က္နဲ႔ ေသေနတာနဲ႔ တူတယ္။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Gelinbeier</span><br /><br />အခ်စ္ကို နားမလည္ခင္မွာ မိန္းကေလးဟာ မိန္းကေလး မဟုတ္သလို<br />ေယာက္်ားေလးဟာလဲ ေယာက္်ားေလးမဟုတ္ဘူး။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">History Myers</span><br /><br />ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာဆိုတာ လူ႔ဘဝမွာ ပ်ံ႕ႏွ႔ံေနတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမရွိရင္<br />ဘာသာ၊ သမိုင္း၊ စိတ္ကူးယဥ္မူနဲ႔ အႏုပညာဆိုတာလဲ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Honore de Balzac</span><br /><br /><div style="text-align: left;">အခ်စ္ကို ပိုင္ဆိုင္ဖူးသလို အခ်စ္ကို ဆံုးရွံဳးဖူးတာက တခါမွ မခ်စ္ဖူးတာထက္စာရင္ ေကာင္းေသးတယ္။<br /></div><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Alfred Tennyson</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1927043666493910955?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-59259432433337805962008-11-24T15:22:00.005+03:002009-02-08T07:03:34.515+03:00<div style="text-align: left;">ေမာင္…<br /><br />> အဲဒီေန႔က က်မဘဝအတြက္ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ေလးေပါ့..... က်မ အခ်စ္ကို<br />ရွာေဖြေတြ႕ရွိတဲ့ေန႔လို႔ ေျပာရင္မမွားဘူးေပါ့.....မွတ္မိပါေသးတယ္။ စိုင္းစိုင္းသီခ်င္းထဲကလို အဲဒီေန႔က မိုးမရြာဘူး...<br /><br />> သူ က်မတို႔ ေက်ာင္းကို စေျပာင္းလာတဲ့ေန႔ေလးေပါ့.....အဲဒီေန႔က သူအက်ၤီ<br />အျဖဴေလးကို ဝတ္ထားတာေလးက ႏိုင္းႏိုင္းတို႔ သန္႔သလို ေခ်ာသလို သူက<br />သန္႔သန္႔ေခ်ာေခ်ာေလးနဲ႔ ဒီရင္ဘတ္ႀကီးကို စြဲေဆာင္သြားတာေပါ့။<br /><br />> က်မနဲ႔က ေမဂ်ာပါတူတာဆိုေတာ့ တက္ရတဲ့ အခန္းခ်င္းလည္းတူတယ္။ က်မေလ ဆရာေတြ<br />စာသင္ခ်ိန္မွာေတာင္ သူ႔ကို ေငးၾကည့္ရင္း ရင္ထဲတိုးတိုးခ်စ္လာရသူပါ....<br /><br />> သူကေတာ့ က်မကိုရွိတယ္လို႔ေတာင္မထင္ဘူး။ က်မကိုမွ မဟုတ္ပါဘူး။<br />ဘယ္မိန္းကေလး ကိုမွ ရွိတယ္လို႔ မထင္တာ။ က်မလည္း ဒါေလးကိုပဲ ခ်စ္ေနရတာ။<br /><br />> သူ႔ကိုေလ... တျခားေမဂ်ာက ေကာင္မေလးေတြကေတာင္ လာလာေၾကာင္ၾကေသးတယ္။<br />ေျမြေျမြခ်င္းဆိုေတာ့ ေျချမင္တာေပါ့။ သူတို႔ကလည္း က်မရင္ထဲက ေမာင္ရဲ႕အခ်စ္ကို လိုခ်င္ေနၾကတာေလ... က်မ မသိဘူးမ်ား ထင္ေနၾကလား။<br /><br />> က်မလက္ဦးမွကိုျဖစ္မွာေပါ့။ က်မဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ အင္း... ေရလာေျမာင္းေပးရမွာ ေပါ့။ မိန္းကေလးတန္မဲ့ သူ႔ကိုေရလာေျမာင္းေပးလုပ္မိပါတယ္။ ေန႔ခင္းဘက္ဆို သူထိုင္တဲ့ ကင္န္တင္းရဲ႕ သူ႔အေရွ႕စားပြဲဝိုင္းမွာထိုင္၊ သူ႔မ်က္နွာေလးကို ေငးၾကည့္။ ဒါက်မေန႔စဥ္လုပ္ေနက် လုပ္ငန္းစဥ္ေလးေပမယ့္ သူကေတာ့ သတိထားမိပံုကို မေပၚပါဘူး။<br /><br />> ဒီလိုနဲ႔ စာသင္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ကုန္ခါနီးေတာ့မယ္။ အေျခအေနက တိုးတက္လာမႈကို မရွိဘူး။<br /><br />> က်မခ်စ္ရတဲ့ ေမာင္ေရ..... ေမာင့္မွာ ခ်စ္တတ္တဲ့ ႏွလံုးသားေကာရွိရဲ႕လား။ ေမာင္.. မိန္းကေလး ဘဝကိုေရာ အားမနာေတာ့ဘူးလား။ ေမာင့္ကိုခ်စ္တယ္ ေမာင္ရယ္။<br /><br />> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမာင္ရယ္... ေမာင့္ရဲ႕အခ်စ္ကို က်မရမွ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒီေန႔ေက်ာင္းတက္ရမွာ ေနာက္ဆံုးေန႔ေလ။ ဒီေန႔ေက်ာင္းတက္ၿပီးသြားရင္ ေနာက္ရက္ေတြစာေမးပြဲေျဖဖို႕ပဲက်န္ေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဆိုေတာ့ ေမာင့္မ်က္ႏွာေလးကို ေတြ႕ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေမာင့္အခ်စ္ကို က်မရမွျဖစ္ေတာ့မယ္။<br /><br />> ေမာင္ဖြင့္မေျပာရင္ က်မေမာင့္ ကို ခ်စ္ပါတယ္လို႔ မိန္းကေလးတန္မယ့္လာေျပာေတာ့မယ္ ေမာင္ေရ......<br /><br />> ရည္မွန္းခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔ ေမာင္ လာတတ္တဲ့ လမ္းကေလးကေန ေမာင့္ကို က်မေစာင့္ေနလိုက္တယ္… ဒီေန႔မွ ေမာင္ရယ္.. ေနာက္က်လိုက္တာ.....လာပါေတာ့....<br /><br />> ေဟာ... ဟိုမွာ... ေမာင္လာေနၿပီ... အရင္က ေမာင္လာရင္ ေဘးမွာ အေဖၚတေယာက္ပါေနၾက။ အခု ကံၾကမၼာက ကိုယ့္ဘက္ကို လိုက္ေနလို႔လားမသိ။ ေမာင္တေယာက္တည္း။<br /><br />> ေမာင္ေရ.... ေမာင့္ကို ခ်စ္တယ္...က်မဘယ္လို ဖြင့္ေျပာရမွာလဲ၊ က်မ တခုခုျဖစ္ေနဟန္ေဆာင္လိုက္တယ္။<br /><br />> "ဟိတ္... တို႔ကို တခုကူညီပါလား"<br /><br />> ေမာင္.. လွည့္ၾကည့္တယ္။ က်မႏွလံုးသားေတြ အရည္ေတြေပ်ာ္ကုန္ပါၿပီ ေမာင္ရယ္... ဒါေပမယ့္ ေမာင္က ဒီအတိုင္းပဲ လွည့္ထြက္သြြားတယ္။ ေမာင္ရယ္... ရက္စက္လိုက္တာ....၊၊<br /><br />> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမာင့္ကို က်မခ်စ္ေနေၾကာင္း ေမာင္သိေအာင္ ဖြင့္ေျပာရမယ္။<br /><br />> "ေမာင္"<br /><br />> အရဲစြန္႔ျပီး က်မလွမ္းေခၚလိုက္တယ္။ ေမာင္လွည့္ၾကည့္တယ္။ က်မ.. ေမာင့္ကို အျပံဳးတခု လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တယ္။ ေမာင္... က်မကို ရက္ရက္စက္စက္ စကားတခြန္းေျပာၿပီး လွည့္ထြက္သြားတယ္။<br /><br />> ေမာင္ရယ္..ရက္စက္လိုက္တာ..... ေမာင္... လုပ္ရက္တယ္။ ေမာင္.... ေမာင္... က်မကို ဒီလိုမ်ိဳး မေျပာသင့္ပါဘူး။<br /><br />> "ေက်ာင္းေနာက္က်ေနရတဲ့အထဲ ဒီအေျခာက္ကတမ်ိဳး"<br /><br />>ေမာင္ေျပာခဲ့တဲ့ ဒီစကားေလးကို ...................<br /><br />(မရီနဲ႔ေနာ္…. ဟီးဟီး…)<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">စာဆို......................................</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">Dr.David Myo Gyi ( ရာဇဝင္ ထဲက ေစာက္တလြဲ ေမာင္ရြဲ )</span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒါေလးကိုလဲ forward mail ကေနပဲရတာပါ။ စာဆုိကေတာ့ Dr.David Myo Gyi ( ရာဇဝင္ ထဲက ေစာက္တလြဲ ေမာင္ရြဲ ) ပါတဲ့ခင္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ေလးရီရတယ္။ အစကေတာ့ ဖတ္ရင္းနဲ႕ အဟုတ္ထင္ေနတာ။ ကိုရီးယားကားေတြ ျမန္မာမွာေခတ္စားလာေတာ့ ေကာင္မေလးေတြက ေကာင္ေလးေတြကို ရီးစားစကားစေျပာတဲ့ေခတ္ကို ေရာက္ၿပီေပါ့လို႕ တြက္လိုက္တာ။ ဖတ္ရင္းနဲ႕ အဆံုးသတ္က်ေတာ့ ရီလိုက္ရတာဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုးရီႏိုင္ေအာင္လို႕ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ ရီရင္ အသက္ရွည္တယ္ေလ။ က်န္းမာအသက္ရွည္မွ အခ်ိန္ၾကာၾကာ ခ်စ္ႏိုင္မွာေလ။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္….</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5925943243333780596?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-64313014870475098032008-11-18T21:13:00.008+03:002009-02-08T07:03:57.808+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SSMMQ3oM2LI/AAAAAAAAAEA/avi31nXyAQw/s1600-h/images-4.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 96px; height: 128px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SSMMQ3oM2LI/AAAAAAAAAEA/avi31nXyAQw/s320/images-4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270069472903616690" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">“အေမကေတာ့ ဝမ္းသာမွာေသခ်ာပါတယ္။<br />အေဖအလုပ္က ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း<br />အေမဘယ္ကိုသြားလဲလုိ႕ အၿမဲေမးတတ္တယ္။<br />အေဖက အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ အေမ့ကို ေတြ႕ျမင္ခ်င္တယ္ေလ…<br /><br />အေဖကေတာ့ ဝမ္းသာမွာေသခ်ာပါတယ္။<br />အေမေစ်းက ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း<br />အေဖျပန္လာၿပီလားလို႕ အၿမဲေမးတတ္တယ္။<br />အေမက အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ အေဖ့ကို ေတြ႕ျမင္ခ်င္တယ္ေလ…”</span><br /><br /><br /><div style="text-align: left;">- “ႏွင္းဆီအိပ္မက္” ဆိုတဲ့ ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲထဲမွာ ဇာတ္ေဆာင္တေယာက္ေျပာသြားတာပါ။ ကိုရီးယားကဗ်ာေလး ထင္ပါတယ္။ အဲဒါကို ၾကည့္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ စာအုပ္ထဲမွာ ေကာက္မွတ္လုိက္တာပါပဲ။ အရမ္းသေဘာက်သြားလို႕ပါ။ ေခါင္းစဥ္ကိုေတာ့ “အခိုင္ၿမဲဆံုး ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ” လို႕ အမည္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />- အခ်စ္စစ္နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဘဝတစ္ခုဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် အခ်စ္ေတြတုိးပြားလာၿပီး သံေယာဇဥ္ခိုင္မာလာတယ္ဆုိတာ အမွန္ပါပဲ။ ခ်စ္ျခင္းေတြျပည့္လွ်ံေနတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ အခ်စ္ေတြကိုၾကည့္ၿပီး သားသမီးေတြက ၾကည္ႏူးစြာေျပာလိုက္တဲ့စကားေလးေတြ ျဖစ္မွာပါ။<br /><br />- အဲဒါေလးကို မွ်ေဝခံစားႏိုင္ဖို႕အတြက္ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6431301487047509803?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-52430323818298311152008-11-16T14:03:00.005+03:002009-02-08T07:12:24.727+03:00ခ်စ္သူရယ္…<br />ငါဟာေလေျပေလးျဖစ္ၿပီး မင္းဆံႏြယ္ကိုတိုးေဝွ႕ခြင့္ ရခ်င္လိုက္တာ…။<br />ခ်စ္သူရယ္…<br />ငါဟာပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ၿပီး မင္းႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းရိႈက္ခြင့္ ရခ်င္လိုက္တာ…။<br />ခ်စ္သူရယ္…<br />ငါဟာႏွင္းေငြ႕ေလးျဖစ္ၿပီး မင္းကိုေထြးေပြ႕ခြင့္ ရခ်င္လိုက္တာ…။<br />ခ်စ္သူရယ္…<br />ပန္းရိုင္းေလးေတြ ေလျပည္ညင္းနဲ႕အတူ ကခုန္တတ္သြားၿပီ။<br />စိတ္ေကာက္ေနတဲ့ ပန္းကေလးေတြ နံနက္ခင္းအလင္းနဲ႕ အတူၿပံဳးတတ္ခဲ့ၿပီ။<br />အသည္းအရိုင္းနဲ႕ကိုေလ… မင္းအလွတို႕ေအာက္ ယိမ္းထိုးသြားလုိက္တာ….<br /><br /><div style="text-align: right;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0);">ခံစားေရးဖြဲ႕သူ-ေဆာင္းအိပ္မက္</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5243032381829831115?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-110245228256917832008-11-07T21:05:00.004+03:002008-12-16T19:48:43.206+03:00"တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ ဆင္းရဲသား လင္မယားႏွစ္ဦးရွိတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူတို႔ဟာ ပိုင္ဆိုင္သမွ်ထဲက တန္ဖိုးအရွိဆံုးျဖစ္တဲ့ ျမင္းကိုေရာင္းျပီး လိုအပ္တာေတြဝယ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။ ဒီလိုန႔ဲ အဘိုးအိုက ေစ်းထဲမွာ ျမင္းကို ႏြားတစ္ေကာင္နဲ႔ လဲလိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ အဘိုးအိုက ႏြားကို ဆိတ္နဲ႔ လဲလိုက္ျပန္တယ္။ ဆိတ္ကို ငန္းနဲ႔ ငန္းကိုၾကက္နဲ႔၊ ၾကက္ကို ပန္းသီးေတြနဲ႔ လဲလိုက္ျပန္တယ္။ အဘိုးအိုက ပစၥည္းတစ္ခုကေန တစ္ခုလဲေနရျခင္း အေၾကာင္းရင္းက အဘြားအိုကို အံၾသမႈေတြ ေပးခ်င္လို႔ပဲျဖစ္တယ္။<br /><br />အဘိုးအိုဟာ လဲလို႔ရတဲ့ ပန္းသီးေတြကို ထမ္းျပီး အိမ္အျပန္လမ္းက အရက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ နားေနတုန္း အဂၤလိပ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ဆံုခဲ့တယ္။ အလာပ သလာပေတြ ေျပာရင္း သူလဲခဲ့တဲ့ ပစၥည္းေတြအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြက အဘိုးအိုကို တံုးအတယ္ဆိုျပီး ရီၾကတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ အဘြားအိုရဲ႔ အဆူခံရမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိ ု ေျပာေတာ့ အဘိုးအိုက အဆူခံရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းပါတယ္။ ဒါကို အဂၤလိပ္ႏွစ္ေယာက္က တကယ္လို႔ အဘြားအိုရဲ႕ အဆူကို မခံရရင္ သူတို႔မွာပါတဲ့ ေငြေတြေပးခဲ့မယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေလာင္းၾကေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၃ေယာက္သား အဘိုးအို အိမ္ကိုေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />အဘြားအိုက အဘိုးအိုျပန္လာတာေတြ႔ေတာ့ ဝမ္းသာအားရ ထြက္ႀကိဳၿပီး အဘိုးအို ေခြ်းသုတ္ဖို႔ ပုဝါကမ္းေပး၊ ေရကမ္းေပးနဲ႔ အဘိုးအိုကို အေမာေျဖေစတယ္။ ျပီးမွ အဘိုးအို ေျပာျပတဲ့ အျဖစ္ေတြကို စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္တယ္။ ပစၥည္းတစ္ခုကေန ေနာက္တစ္ခု လဲေျပာင္းပံုကို အဘိုးအို ေျပာျပတဲ့အခ်ိန္မွာ အဘြားအိုက ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ...<br />"ဟင္... က်ဳပ္တို႔ ႏြားႏို႔ေသာက္ရျပီေပါ့"<br />"အင္း... ဆိတ္ႏို႔လည္း မဆိုးပါဘူး"<br />"ေအာ္... ငန္းေမြးေတြက သိပ္လွတာ"<br />"အင္း... က်ဳပ္တို႔ ၾကက္ဥစားရျပီေပါ့"<br />စတာေတြ ေျပာတယ္။ ေနာက္ဆံုး အဘိုးအိုက သူလဲလာတဲ့ ပန္းသီးကိုျပေတာ့ အဘြားအိုက စိတ္ပ်က္သြားပံု မျပဘဲ " အင္း.. ဒီည က်ဳပ္တို႔ ပန္းသီးကိတ္ လုပ္စားၾကတာေပါ့" လို႔ ေျပာျပီး အဘိုးအိုကို အားရပါးရ နမ္းလိုက္ေတာ့တယ္။"<br /><br />ပံုျပင္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးက ေျပာစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ အဂၤလိပ္ႏွစ္ေယာက္ ပါသမွ်ေငြေတြ ေပးခဲ့ရတယ္။<br />ပံုျပင္က ရိုးရိုးေလးပါ။ ပံုျပင္ကို ဖတ္စက သူ႔ရဲ႕ဆိုလိုရင္းကို နားမလည္ခဲ့ဘူး။ စာေရးဆရာက တံုးအတဲ့ ဆင္းရဲသား လင္မယားကို ကဲ့ရဲ႕ေဝဖန္ထားတာလား? ဒါမွမဟုတ္ ေလာင္းေၾကးေငြေတြ အႏိုင္ရေအာင္ ဇာတ္တိုက္ထားတာလားလို႔ ေတြးခဲ့မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပံုျပင္က အိမ္ေထာင္တစ္ခုမွာ အေျခခံျဖစ္တဲ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခြင့္လြတ္သည္းခံျခင္း၊ ေလးစားယံုၾကည္ျခင္းကို ျပခ်င္တာပဲျဖစ္တယ္။<br /><br />“အခ်စ္ဆိုတာ အႏုပညာတစ္မ်ဳိး<br />ခြင့္လြတ္ျခင္းက အခ်စ္ရဲ႕ ေက်ာ႐ိုးတဲ့”<br /><br />ျပင္ပေလာကမွာ အဘိုးအိုလို တံုးအတဲ့ အျပဳအမႈမ်ဳိးက တကယ္မရွိႏိုင္ပါဘူး။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ခ်စ္ခင္မႈ၊ နားလည္ခြင့္လြတ္မႈေတြက အိမ္ေထာင္တည္ၿမဲဖို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးနည္းေတြျဖစ္တယ္ ။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွားကို တစ္ေယာက္က နားလည္ေပးမယ္၊ အျပစ္မျမင္ဘူး ခြင့္လြတ္သည္းခံမယ္ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ ပံုျပင္ထဲကအတိုင္း လွပႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />(ပံုျပင္ေလးကို ဘာသာျပန္တဲ့သူ အရမ္းေတာ္တယ္ေနာ္။ ဘယ္သူလဲမသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေမတၱာပို႕ေနၾကၿပီထင္တယ္။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မေရးပဲ သူမ်ားေရးထားတာေတြပဲ လုိက္ကူးၿပီး ေဖာ္ျပေနတယ္ဆုိၿပီးေတာ့ေလ။ သီးခံပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္က ကိုယ္တုိင္ေရးဆုိရင္ သိပ္မေရးတတ္လို႕ပါ။ ဟီးဟီး။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-11024522825691783?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-67504814138887143092008-11-06T23:06:00.013+03:002009-02-08T07:11:37.090+03:00<div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ဘာမ်ား ဝန္ေဆာင္ေပးရမလဲ ခင္ဗ်ာ။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>------"ႏွလုံးသားမွာ အခ်စ္ကုိ တပ္ဆင္မလုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားပါတယ္။<br />ဘယ္လုိ တပ္ဆင္ရမလဲဆိုတာကုိ တဆင့္ျခင္း ေျပာျပလုိ႕ရမလား။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ရပါတယ္... တပ္ဆင္ဖုိ႕အဆင့္သင့္ျဖစ္ၿပီလား။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"ဟုတ္ကဲ့။ အဆင္သင့္ျဖစ္ပါၿပီ... ဒါေပမယ့္ နည္းပညာေတြကုိ သိပ္နားမလည္လုိ႕ ပထမဦးဆုံး ဘာလုပ္ရမလဲ ဆုိတာကုိ ေျပာျပပါလား။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ပထမအဆင့္ အေနနဲ႕ ရင္ဘတ္ကုိ ဖြင့္လုိက္ပါ။ ႏွလုံးသားကုိ ရွာေတြ႕ၿပီလား။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"ေတြ႕ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ပရုိဂရမ္(program)ေတြ အလုပ္လုပ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ သူတုိ႕ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ အခ်စ္ကုိ တပ္ဆင္ရမွာ အခက္အခဲရွိႏုိင္လား။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ဘာပရုိဂရမ္(program)ေတြ အလုပ္လုပ္ေနပါသလဲ။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"အင္း... ဒဏ္ရာေဟာင္း၊ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္စိတ္၊ မနာလုိ ဝန္တုိစိတ္၊ နာက်ည္းစိတ္ေတြက အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ကိစၥမရွိပါဘူး. . .အခ်စ္ကုိတပ္ဆင္လုိက္တာနဲ႔ အခ်စ္<br />ဒဏ္ရာေဟာင္းကုိ အခ်စ္နည္းစနစ္ဖြဲ႕စည္းမႈ(system)ကေန ဖ်က္လုိက္မွာပါ။ အဲဒီဒဏ္ရာေဟာင္းက<br />မွတ္ဥာဏ္ (memory)ထဲမွာ က်န္ခ်င္က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ တျခား<br />ပရိုဂရမ္(program)ေတြကုိေတာ့ အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစပါဘူး။ အခ်စ္မွာရွိတဲ့ ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္က တကုိယ္ေကာင္းဆန္စိတ္ကုိ ဖုံးသြားလိမ့္မယ္။<br />မနာလုိစိတ္နဲ႔ နာက်ည္းစိတ္ေတြကုိ အရင္ပိတ္ပစ္ရဦးမယ္။ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္<br />အခ်စ္ကုိ တပ္ဆင္ရာမွာ အခက္အခဲ ရွိလိမ့္မယ္။ သူတုိ႔ကုိ ပိတ္ပစ္ႏုိင္မလား"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"သူတို႔ကို ဘယ္လိုပိတ္ရမလဲ? ေျပာျပနိုင္မလား"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ရပါတယ္... ခြင့္လြတ္စိတ္ကို ေရြးျပီး ရမ္း(run)လိုက္ပါ။<br />မနာလို ဝန္တိုစိတ္နဲ႔ နာက်ည္းစိတ္ေတြ လံုးဝေပ်ာက္သြားတဲ့အထိ<br />ထပ္သလဲလဲရမ္း(run)ေပးပါ"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"ေကာင္းျပီေလ...အခ်စ္ကို တပ္ဆင္လို႔ ၿပီးပါၿပီ။ ဒါပံုမွန္<br />ဟုတ္ပါသလား"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ဟုတ္ပါတယ္…ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အေျခခံအဆင့္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ အခ်စ္ကို တျခားနွလံုးသား တခုနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပးလိုက္မွ သူဟာ အဆင့္(upgrade)ထပ္တိုးသြားနိုင္တယ္။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"ဟာ မွားယြင္းေနေၾကာင္း အသိေပးခ်က္ ေပၚလာပါလား?<br />အခ်စ္ပရုိဂရမ္(program)ဟာ အျခားတစ္ခုမွာ အလုပ္ မလုပ္နိုင္ဘူးတ့ဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ?"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"စိတ္မပူပါနဲ႔...အခ်စ္ဆိုတဲ့ အရာဟာ အတြင္းစိတ္ကေနပဲ<br />အလုပ္စလုပ္တယ္လို႔ ေျပာတာပါ။ လြယ္လြယ္ ေျပာရရင္ အခ်စ္ကို<br />တျခားနွလံုးသားတစ္ခုနဲ႔ မဆက္သြယ္ခင္ ကိုယ့္ကိုယ္အရင္ ခ်စ္ဖို႔ပါပဲ"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ကိုယ့္ကို လက္ခံတဲ့ ဖိုင္ကို ေရြးလိုက္ပါ။ ဒီဖိုင္ထဲက<br />"ကိုယ့္ကိုုကိုယ္ ခြင့္လြတ္မႈ" "ကိုယ့္တန္ဖိုးကို ကိုယ္နားလည္မႈ" နဲ႔<br />"ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ကန္႔သတ္မႈ" ဆိုတဲ့ ဖိုင္ေတြကို ေကာ္ပီ(copy)လုပ္ျပီး<br />ရင္ဘတ္ထဲကို ထည့္လိုက္ပါ။ တူေနတဲ့ ဖိုင္(file)ေတြကို ဖံုးသြားမွာပါ။<br />ေဝဖန္တတ္တဲ့ စိတ္ကိုလည္း ဖ်က္(delete)ပစ္လိုက္ပါ။ ေနာက္ျပီး (recycle bin) ထဲက ရွိသမွ်အားလံုးကိုလည္း ဖ်က္လိုက္ပါ"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ဧည့္သည္</span>-----"အင္း.. ေကာင္းပါျပီ။ နွလံုးသားမွာ ဖိုင္(file)အသစ္ေလးေတြ ထြက္လာတာ ျမင္ေနရျပီ... ရင္ဘတ္ရဲ႕မ်က္ႏွာျပင္ (screen)ေပၚမွာ အျပံဳးေလးေတြ ေတြ႕ေနရပါၿပီ။ "တည္ျငိမ္ျခင္း" နဲ႔ "စစ္မွန္ျခင္း"က နွလံုးသားမွာ အျပည့္ ေကာ္ပီ(copy)ကူးထားတယ္။ ဒါဟာ ပံုမွန္ ဟုတ္ပါသလား"<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အင္ဂ်င္နီယာ</span>---"ပံုမွန္ပါပဲ... တခါတေလ ဒီိလိုပဲ အဆင္ေျပသြားတတ္တယ္။<br />တခါတေလေတာ့လည္း ေစာင့္ရတတ္တယ္။ အခုဆိုရင္ အခ်စ္ကိုတပ္ဆင္လို႔<br />ျပီးသြားျပီ။ စတင္ အလုပ္လုပ္ေနပါၿပီ။"<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အခ်စ္ဆိုတာ လူတိုင္းရဲ႕ နွလံုးသားထဲမွာ ေဆာင္ထားသင့္တဲ့ ဖရီးေဆာ့ဖ္ဝဲလ္(free software)တစ္ခု လို႔ ကြ်န္ေတာ္ေျပာဖို႔ ေမ့သြားတယ္။ အဲဒီ ေဆာ့ဖ္ဝဲလ္နဲ႔ သူ႕ထဲက</span><br /><span style="font-weight: bold;">ဖိုင္ေတြကို တျခားလူနဲ႔ မွ်ေဝဖို႔ မေမ့ပါနဲ႔။ အဲဒီ လူေတြကလည္း</span><br /><span style="font-weight: bold;">တျခားလူေတြကို ထပ္ၿပီးမွ်ေဝေပးၾကမွာပါ။ ေနာက္ဆံုး အရမ္းေကာင္းတဲ့</span><br /><span style="font-weight: bold;">ဖိုင္တစ္ခ်ဳိ႕ ကိုယ့္စီ ျပန္ေရာက္လာမွာပါ။</span><br /><br /><br />(<span style="color: rgb(0, 0, 0);">Forward mail</span> တခုမွ ကူးယူၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပထားတာေလးပါ။ အရမ္းသေဘာက်လို႕ပါ။ ဘယ္သူေရးထားတာလဲေတာ့ မသိဘူးခင္ဗ်။ သိရင္ေျပာျပၾကပါဦး။)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-6750481413888714309?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-74669407426396744032008-11-01T22:15:00.006+03:002008-12-16T19:45:29.771+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SRR5OUHkBKI/AAAAAAAAADw/cDbv8AFOujA/s1600-h/Love.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 128px; height: 128px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SRR5OUHkBKI/AAAAAAAAADw/cDbv8AFOujA/s320/Love.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265967151128511650" border="0" /></a><br />ခ်စ္သူဆိုတာ<br />ဘယ္ကိုသြားသြား ဘယ္နားေနေန<br />ဘာေတြလုပ္လုပ္<br />သူ႕ ကႏုတ္ပန္း၊ ရင္ထဲလန္းလ်က္<br />သူ႕ အရုပ္ေလး၊ ရင္ထဲေႏြးလ်က္<br />မေတြ႕ဘဲလည္း ျမင္ေနတတ္တယ္<br />မနမ္းဘဲလည္း လြမ္းေနတတ္တယ္<br />မၿငိစြန္းဘဲ ခင္တြယ္တယ္<br />တေမွ်ာ္တေငး အေနေဝးေတာ့<br />အေတြးေလးနဲ႕ ေဆြးရတယ္ .....<br /><br />(အမည္မသိကဗ်ာဆရာေရ... တကယ္ခံစားၿပီး ေရးဖြဲ႕ခဲ့တာပဲဗ်ာ...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-7466940742639674403?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-73791407649757078362008-11-01T22:02:00.005+03:002008-11-07T20:18:13.063+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SQyoLW4aTfI/AAAAAAAAADQ/CrexGeslNQo/s1600-h/haha.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 165px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SQyoLW4aTfI/AAAAAAAAADQ/CrexGeslNQo/s320/haha.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263766977563479538" border="0" /></a><br /><ul><li style="color: rgb(153, 0, 0);">ကိုကို႕ … ကိုခ်စ္ပါသလား</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">ခ်စ္ပါတယ္ ကိုကိုရယ္…</li><li style="color: rgb(153, 0, 0);">ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခ်စ္ပါသလဲ</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">မိုးေလာက္ႀကီးခ်စ္ပါတယ္</li><li style="color: rgb(153, 0, 0);">ဘယ္ထဲက ခ်စ္ပါသလဲ</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">ႏွလံုးသားထဲက ခ်စ္ပါတယ္…</li><li style="color: rgb(153, 0, 0);">ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာခ်စ္မွာလဲ</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">ကမာၻတည္သ၍ ခ်စ္ပါ့မယ္…</li><li style="color: rgb(153, 0, 0);">နတ္ျပည္သြားရင္ေရာ</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">လုိက္မွာေပါ့…</li><li style="color: rgb(153, 0, 0);">ငရဲျပည္သြားရင္ေရာ</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">လိုက္မွာပဲ…</li><li style="color: rgb(153, 0, 0);">ၿမိဳ႕ထဲက အႏွိပ္ခန္းေတြသြားရင္ေရာ</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">သြားရဲသြားၾကည့္ ……. အေၾကာင္းသိမယ္…</li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-7379140764975707836?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-45543944346474963482008-10-25T17:54:00.006+04:002009-02-08T07:05:43.183+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SQMs8V4WnZI/AAAAAAAAADI/K3_izruSmKs/s1600-h/miss+u....jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 157px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SQMs8V4WnZI/AAAAAAAAADI/K3_izruSmKs/s320/miss+u....jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261098204876152210" border="0" /></a><br />ကမာၻတစ္ျခမ္းစီမွာ<br />ကိုယ္ကလည္း သူ႕ကိုလြမ္းလို႕ ….<br />သူကလည္း ကိုယ့္ကိုလြမ္းလို႕ ….<br />(အဲသလို)<br />အလြမ္းေတြကို တံတားထုိးရင္း<br />“ တစ္ေန႕ေန႕” ဆိုတာေတြ<br />စိုက္ပ်ဳိးျဖစ္ခဲ့ ………<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသစ္ပင္<br />အျမန္ရွင္သန္ထေျမာက္ပါေတာ့….<br /><br /><br /><div style="text-align: left;">(ကဗ်ာေရးတဲ့သူကိုမသိပါဘူး... ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ တုိက္ဆုိင္ေနေတာ့ စိတ္ထဲထိသြားလို႕... ခ်စ္သူတုိင္း မေဝးၾကပါေစနဲ႕ဗ်ာ...)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4554394434647496348?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-12324087573590706752008-10-23T23:07:00.006+04:002008-12-16T19:40:52.782+03:00<div style="text-align: left;">အခ်စ္သကၠရာဇ္ ၁၅ဝဝျပည့္ႏွစ္္<br /></div><ul><li> အခ်စ္လဆန္း ၁ ရက္ေန႕ တိုင္းတာခ်က္အရ ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ကို ဗဟိုျပဳ၍ ခ်စ္သူအနီးတဝိုက္တြင္ အခ်စ္မုန္တုိင္းတစ္ခု အားျပဳလ်က္ရွိပါသည္။</li></ul><ul><li> ထိုမုန္တိုင္းသည္ ပိုမိုအားေကာင္းလာကာ အသဲကမ္းရိုးတန္း တေလွ်ာက္ႏွင့္ ရင္ဘတ္ပင္လယ္ျပင္တို႕တြင္ အခ်စ္ေလျပင္းမ်ား က်ေရာက္ၿပီး ေဝဒနာလႈိင္းႀကီးႏိုင္ပါသည္။</li></ul><ul><li> အခ်စ္ေလျပင္းက်စဥ္ ရင္ခုန္ႏႈန္း အတိုင္းအတာသည္ တစ္စကၠန္႕လွ်င္ အႀကိမ္၁၅ဝဝအထိ ျပင္းထန္ႏုိင္ပါသည္။</li></ul><div style="text-align: right;">အခ်စ္ဇလေဗဒဦးစီးဌာန<br /><div style="text-align: left;"><br />(Forward mail တခုမွျပန္လည္ေဖာ္ျပထားတာပါ... နဲနဲေလးျပင္ေရးထားပါတယ္...)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1232408757359070675?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-47968175042830211252008-10-21T20:20:00.008+04:002009-02-08T07:06:27.259+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SQyuLVa2zEI/AAAAAAAAADo/09Zw3wCEwPE/s1600-h/u+n+me.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 202px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SQyuLVa2zEI/AAAAAAAAADo/09Zw3wCEwPE/s320/u+n+me.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263773574240848962" border="0" /></a><br />ခ်စ္သူ<br /><br />မ်က္စိမွိတ္ထားပါလ်က္<br />ေကာင္းကင္ကို သတိရသည့္အခါ<br />တိမ္မ်ားကိုျမင္ေနရပါသည္။<br /><br />အလြန္ေဝးကြာသည့္အရပ္သို႕ ေရာက္ေနပါလ်က္<br />ပင္လယ္ျပာကို စဥ္းစားမိသည့္အခါ<br />လႈိင္းပုတ္သံကို ၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္။<br /><br />အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ အိပ္ေနပါလ်က္<br />ဥယ်ာဥ္ထဲသို႕ စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ<br />ႏွင္းဆီရနံ႕ကို ခံစားရရွိေနတတ္ျပန္သည္။<br /><br />ေသဆံုးသည္အထိ<br />မွတ္မိကြ်မ္းဝင္သြားေစမည့္အရာမွာ<br />(ငါ့)ခ်စ္သူသာျဖစ္ပါ၏။<br /><div style="text-align: right;">ေမာင္စိန္ဝင္း-ပုတီးကုန္း<br /></div><br /><br /><div style="text-align: left;">ခ်စ္သူႏွင့္ အလြန္ေဝးကြာေနသည့္အရပ္သို႕ ေရာက္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ရင္ထဲထိသြားတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ပါ… ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ ေဝးကြာေနၾကတဲ့ခ်စ္သူေတြ ဖတ္မိၿပီး ရင္ထဲကို တခုခုေရာက္သြားရင္ ကြ်န္ေတာ္ေက်နပ္ပါတယ္…<br />ခ်စ္သူတိုင္း ေဝးကြာရတဲ့ အျဖစ္ဆိုးမ်ဳိးမွ ကင္းလြတ္ၾကပါေစ….<br /><br />(ဆရာ ဦး(ေမာင္စိန္ဝင္း-ပုတီးကုန္း)အား ခြင့္မေတာင္းပဲ ေဖာ္ျပမိတဲ့အတြက္ ဆရာ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခြင့္လြတ္ေပးပါခင္ဗ်ာ…)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-4796817504283021125?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-20078220506215012522008-10-21T20:05:00.008+04:002009-02-08T07:10:46.882+03:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">“ If we cannot love the person whom we see, how can we love god, whom we cannot see? “</span><br /><br />“ တကယ္လို႕ ကြ်ႏု္ပ္တို႕ဟာ အခု ျမင္ေနရတဲ့သူကိုမွ မခ်စ္ခင္ရင္ မျမင္ရတဲ့ ဘုရားသခင္ကို ဘယ္လိုလုပ္ ခ်စ္ခင္ႏိုင္မလဲ “<br />အဓိပၸါယ္က ရွင္းရွင္းေလးနဲ႕ ထိေရာက္လွပါတယ္… အမွန္ပါပဲ… သင့္ရဲ႕ ပါတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့စိတ္နဲ႕ ၾကည့္လိုက္ပါ… သင့္ရဲ႕ စိတ္ေတြၾကည္လင္လန္းဆန္းလာပါလိမ့္မယ္…<br />“ ခ်စ္တယ္ “ လို႕ေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေစာေသးတယ္ဆိုတာ ဘယ္ေသာအခါမွ မရွိဘူးလို႕ သတိေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္....<br /><br />အမုန္းတရားေတြ ကင္းေဝးပါေစ….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-2007822050621501252?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-55783129682511590542008-10-19T19:02:00.005+04:002008-10-25T17:00:31.519+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SPtOALmhIOI/AAAAAAAAACw/N4_Iv6Z4oeo/s1600-h/love15.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SPtOALmhIOI/AAAAAAAAACw/N4_Iv6Z4oeo/s320/love15.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258882754906497250" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">" In my mind,<br />i always want to think about you<br />in my hope,<br />i want to be with you<br />in my dream,<br />i want you to be my angle<br />but in my life,<br />i don't want to live without you."</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5578312968251159054?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-852160864162902922008-10-18T13:29:00.009+04:002009-02-08T07:08:52.071+03:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">LOVE COMES FIRST</span> ဆိုတဲ့ ဝတၳဳတိုေလးကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ဘာသာျပန္ထားတာေလးပါ။ သူက ဒါကို ဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ခ်က္ခ်င္းဘာသာျပန္လိုက္တာ။ ခံစားၾကည့္ပါဦး။ အရမ္းမွန္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တာပါ။ လူေတြအားလံုးရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေလးကို ထိထိမိမိေရးထားတယ္လို႕ ျမင္ပါတယ္…<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ေန႕</span>တစ္ေန႕ရဲ႕ မနက္ခင္းတစ္ခုမွာေပါ့။<br />အမ်ိဳးသမီးႀကီး တစ္ေယာက္ဟာ သူ႕အိမ္ထဲကေန အထြက္မွာ ရွည္လ်ားျဖဴေဖြးတဲ့ မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြနဲ႕ အဘိုးအို သံုးေယာက္ သူ႕ေရွ႕မလွမ္းမကမ္းမွာ ထိုင္ေနၾကတာေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ သူမ သူတို႕ကို မမွတ္မိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမက သူတို႕ကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္မရွင္တို႕ကို သိတယ္လို႕ေတာ့ မထင္မိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရွင္တို႕ၾကည့္ရတာ ဘာမွမစားရေသးဘူးနဲ႕တူတယ္။<br />အိမ္ထဲကိုဝင္ၿပီး တစ္ခုခု စားၾကပါဦးလား။<br /><br />သူတို႕ေတြက ျပန္ေမးၾကတယ္။<br /><br />အိမ္ထဲမွာ ေယာက်ာၤးသားတစ္ေယာက္ေယာက္မ်ားရွိသလား မိန္းကေလး။<br /><br />ဟင့္အင္း ... မရွိပါဘူးရွင္။ သူအျပင္ထြက္သြားပါတယ္။<br /><br />လို႕ အမ်ိဳးသမီးက ျပန္ေျဖတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဘိုးအို သံုးေယာက္ကလည္း ....<br /><br />ဒါဆိုရင္ေတာ့ က်ဳပ္တို႕ဝင္လို႕ မျဖစ္ေသးဘူး။<br /><br />လို႕ ျပန္ေျဖလိုက္ၾကတယ္။ ညေနေစာင္းလို႕ သူ႕ခင္ပြန္းအိမ္ကို ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးက မနက္ကအျဖစ္အပ်က္အေၾကာင္း သူ႕ခင္ပြန္းကို ျပန္ေျပာျပခဲ့တယ္။<br />အဲဒီေတာ့ ခင္ပြန္းလုပ္တဲ့ သူက ....<br /><br />ဒါဆိုလည္း အခုငါအိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီလို႕ ထြက္ေျပာၿပီး သူတို႕ကို အိမ္ထဲဝင္ဖို႕ ဖိတ္လိုက္ေလကြာ။<br /><br />လို႕ သူ႕မိန္းမကို တိုက္တြန္းလိုက္တယ္။ ဇနီးလုပ္တဲ့ သူကလည္း အိမ္အျပင္ကိုထြက္ၿပီး အဘိုးအို သံုးေယာက္ကို အိမ္ထဲဝင္ဖို႕ ဖိတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဘိုးအို သံုးေယာက္က ဘာျပန္ေျပာလဲ ဆိုေတာ့ ....<br /><br />တို႕ သံုးေယာက္က အိမ္တစ္အိမ္ထဲကို အတူတူတြဲၿပီး ဝင္လို႕မရဘူး ကေလးမရဲ႕။<br /><br />လို႕ဆိုၾကတယ္။ အဲေတာ့ အမ်ိဳးသမီးက ....<br /><br />ဘာျဖစ္လို႕လဲ ရွင့္။<br /><br />လို႕ ျပန္ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ အဘိုးအို သံုးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က ထြက္လာၿပီး ....<br /><br />ကေလးမ ... ငါ့နာမည္ကေတာ့ ဦးႂကြယ္ဝ လို႕ေခၚတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ကိုပါ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ လက္ညိႈးထိုးျပၿပီး ....<br /><br />သူ႕နာမည္ကေတာ့ ဦးေအာင္ျမင္ နဲ႕ သူကေတာ့ ဦးခ်စ္သူ….<br /><br />လို႕တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ....<br /><br />ကဲ ကေလးမ ညည္းအိမ္ထဲကို ျပန္ဝင္ၿပီး ငါတို႕ သံုးေယာက္ထဲက ဘယ္သူ႕ကို ဖိတ္မွာလဲ ဆိုတာ ညည္းခင္ပြန္းနဲ႕ တိုင္ပင္လိုက္ပါဦး။<br /><br />လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ အမ်ိဳးသမီးလည္း အိမ္ထဲကို ျပန္ဝင္သြားၿပီ သူ႕ေယာက်ာၤးကို အေၾကာင္းစံုေျပာျပတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႕ေယာက်ာၤးက အရမ္းကို ေပ်ာ္သြားၿပီး ....<br /><br />ဟား ..... ဘယ္ေလာက္မ်ားေကာင္းလိုက္လဲ မိန္းမေရ .... ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ဦးႂကြယ္ဝကိုပဲ တို႕ေတြဖိတ္လိုက္ ၾကရေအာင္ .... သူ႕ကိုအိမ္ထဲ ဖိတ္ၿပီး တို႕တစ္အိမ္လံုးကို ၾကြယ္ဝျပည့္စံုမႈေတြနဲ႕ ဖံုးလႊမ္းပစ္လိုက္ၾကတာေပါ့။<br /><br />လို႕ အၾကံျပဳလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းမလုပ္တဲ့သူက သေဘာမတူပါဘူး။ သူ႕ေယာက်ာၤးရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ကို သူမကလည္း သူ႕အေတြးနဲ႕ တံု႕ျပန္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />အကိုကလည္း .... ဘာလို႕ ဦးေအာင္ျမင္ ကိုက်ေတာ့ မဖိတ္ခ်င္ရတာလဲ။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္ရဲ႕ ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ ရပ္ၿပီး အေၾကာင္းစံုကို နားေထာင္ေနတဲ့ ေခြ်းမလုပ္တဲ့သူက သူ႕အေတြး နဲ႕ စကားဝိုင္းထဲကို ဝင္ၿပီး အၾကံေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ဦးခ်စ္သူ ကို ဖိတ္ရင္ေရာ မေကာင္းဘူးလား အေမ။ သူ႕ကိုသာ ဖိတ္လိုက္ရင္ သမီးတို႕ တစ္အိမ္လံုး ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႕ ျပည့္လႊမ္းၿပီး အရမ္းေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းသြားမွာ .. တဲ့။<br /><br />ေခြ်းမလုပ္တဲ့သူရဲ႕ စကားကို ၾကားရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေယာက်ာၤးလုပ္သူက သူ႕မိန္းမကို .....<br /><br />ဒီလိုဆိုရင္လည္း တို႕သမီးရဲ႕ စကားကိုပဲ အတည္ျပဳလိုက္ၾကရေအာင္ကြာ .... ကဲမိန္းမေရ .... အျပင္ထြက္ၿပီး ဦးခ်စ္သူကိုပဲ တို႕ဧည့္သည္အျဖစ္နဲ႕ အိမ္ထဲကို ဖိတ္ခဲ့ပါေတာ့။<br /><br />လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ မယားျဖစ္တဲ့ သူလည္းအျပင္ကိုထြက္သြားၿပီး အဘိုးအို သံုးေယာက္ကို ....<br /><br />ရွင္တို႕ထဲက ဘယ္သူက ဦးခ်စ္သူလဲ .... သူ႕ကို ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ဧည့္သည္အျဖစ္နဲ႕ ဧည့္ခံဖို႕ အိမ္ထဲကို ဖိတ္ပါတယ္ရွင္။<br /><br />လို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဦးခ်စ္သူ ဆိုတဲ့သူထလာၿပီး အိမ္ထဲကို ဝင္ဖို႕ ေျခလွမ္းျပင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ က်န္တဲ့ အဘိုးအိုႏွစ္ေယာက္ကလည္း ထလာၿပီး သူ႕ေနာက္ကေနလိုက္ဝင္ဖို႕ ဟန္ျပင္လိုက္တာကို အဲဒီ့အမ်ိဳးသမီး ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အမ်ိဳးသမီးလုပ္တဲ့ သူလည္း အံ့အားတသင့္နဲ႕ .....<br /><br />ကၽြန္မဖိတ္တာ ဦးခ်စ္သူတစ္ေယာက္တည္းပါ .... ရွင္တို႕က ဘာလို႕လိုက္လာရတာလဲ။<br /><br />လို႕ ဦးႂကြယ္ဝ နဲ႕ ဦးေအာင္ျမင္ ကို ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ အဘိုးအို သံုးေယာက္လံုးက တညီတညာတည္း နဲ႕ ......<br /><br />ကေလးမ .... မင္းကသာ ဦးႂကြယ္ဝ ဒါမွမဟုတ္ ဦးေအာင္ျမင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုမ်ား ဖိတ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်န္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္က အျပင္မွာ ေနကိုေနခဲ့ရလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုမင္းက ဦးခ်စ္သူကို ဖိတ္ခဲ့တာမို႕လို႕ သူဘယ္ေနရာကိုသြားသြား ငါတို႕က တူတူ လိုက္ရေတာ့မွာေပါ့။<br /></div><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">"အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာက ဘယ္ေနရာမွာပဲရွိရွိ၊ သူရွိတဲ့ ေနရာမွာ ေအာင္ျမင္မႈနဲ႕ ခ်မ္းသာမႈက ရွိစၿမဲပဲေလ...</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">"</span><br /><br />လို႕ေျပာလိုက္ၾကတယ္တဲ့။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-85216086416290292?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-6038366652226287122008-10-18T12:53:00.015+04:002008-11-07T19:47:24.222+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SPmlzfTikfI/AAAAAAAAACg/l8nlz4M8mN0/s1600-h/try+it..jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SPmlzfTikfI/AAAAAAAAACg/l8nlz4M8mN0/s320/try+it..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258416343927132658" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">There are only 4 questions<br />but the results are very interesting.<br />I was kind of shocked by what some of my answers meant.<br />Be honest and honor<br />what pops into your mind<br />when the questions present themselves.<br /></span><br />အရမ္းစိတ္ဝင္စားဖို႕ေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြပါ။ ဝင္ၾကည့္ပါလို႕ တိုက္တြန္းပါရေစ။ တိဗက္က ႏိုဗယ္ဆုရထားတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားက စမ္းသပ္ၾကည့္ဖို႕ တိုက္တြန္းထားပါတယ္။ သင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈတခုခုေပးႏိုင္မွာပါ…<br />အနီေရာင္ျပထားတဲ့ ဒီ<span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://memoriter.net/flash/test.html">link</a><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span>ေလးကို ဝင္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-603836665222628712?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-7675487481329943992008-08-03T15:22:00.008+04:002009-02-08T07:09:19.088+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SJWV5cj1qkI/AAAAAAAAACM/n5Q-G-GGLwM/s1600-h/love16.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SJWV5cj1qkI/AAAAAAAAACM/n5Q-G-GGLwM/s320/love16.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5230251356412291650" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">လက္နဲ႕မေရး<br />အသက္နဲ႕ေရးတဲ့…<br />ေဆးနဲ႕မျခယ္<br />ေသြးနဲ႕ျခယ္ေလတဲ့…<br />ဘယ္ေတာ့ျဖစ္ျဖစ္<br />ထာဝရသစ္လြင္<br />အခ်စ္… ျမင္လား<br />ပန္းခ်ီကား<br />ႏွလုံုးသားနံရံမွာ……</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-767548748132994399?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-50923774615130554882008-08-02T13:14:00.008+04:002008-12-22T12:07:30.374+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SJQl8LmbigI/AAAAAAAAAB8/c48kJ4KPQWE/s1600-h/Miss_You.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SJQl8LmbigI/AAAAAAAAAB8/c48kJ4KPQWE/s320/Miss_You.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229846783120345602" border="0" /></a><br />မိုင္ေတြကြာျခား<br />ေဝးေနျငားလည္း<br />ရင္မွာတမ္းတ<br />အၿမဲထာဝရ<br />သတိရေနမွာပါ…<br />တကယ္လို႕မ်ား<br />သတိရျခင္းဟာ<br />ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ဆို<br />မင္း……ဆီ…..ကိုယ္<br />အျမန္ဆံုး ျပန္လာခဲ့မယ္<br />ခ်စ္ရယ္…<br /><div style="text-align: center;"> (ေကာင္မေလး)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-5092377461513055488?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-11361991550975605722008-07-31T23:40:00.005+04:002008-12-12T01:40:40.595+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SJIWKDyl8pI/AAAAAAAAABk/2MwJsv9GjM0/s1600-h/LoVe+U.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KLmrH4Cx0C0/SJIWKDyl8pI/AAAAAAAAABk/2MwJsv9GjM0/s320/LoVe+U.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229266479402578578" border="0" /></a><br />အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္ျခင္းလား၊ ရယူျခင္းလား။<br />အတိအက်ေတာ့ ဘယ္သူမွ<br />ေျပာႏိုင္မယ္မထင္ဘူးေလ။<br />ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့<br />အခ်စ္ ဆိုတာ<br />အရမ္းခက္ခဲတဲ့ ပုစာၦတစ္ပုဒ္နဲ႕တူတယ္ေလ။<br />တခါတေလက်ေတာ့လဲ<br />အရမ္းလြယ္တဲ့ ပုစာၦျဖစ္ေနျပန္ေရာ။<br />အဲဒါကို လက္ခံလား?<br /><br />ထူးဆန္းတယ္ေနာ္...<br />အခ်စ္ဆိုတာ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတပါး<br />(ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ) စိတ္ခ်မ္းသာသြားတာမ်ဳိး<br />ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ေနာ္…..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1136199155097560572?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-543459576525395308.post-13777493436073750772008-07-31T13:11:00.008+04:002008-11-07T19:39:26.070+03:00<span style="color: rgb(102, 102, 102);">အရမ္းရုိးရွင္းတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းပါ...</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ခ်စ္သူေတြအတြက္ေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ဘယ္ေတာ့မွ မရိုးသြားတာ</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">အံ့ၾသစရာမဟုတ္ပါဘူးလို႕ထင္ပါတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုတာ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ မသိဘူးေနာ္....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/543459576525395308-1377749343607375077?l=loves4love.blogspot.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္(ရွမ္းေလး)http://www.blogger.com/profile/11894355439322424062noreply@blogger.com0